10-06-17

Pasta met zoete kerstomaatjes, rucola en geitenkaas

Als ik ergens graag heen ga zijn het wel fairs. Er zijn er een aantal waar ik jaarlijks heen ga, waaronder een aantal boekenfair, zoals het boekenfestijn in Apeldoorn. Er zijn gigantisch veel boeken te vinden gesorteerd op gigantisch lange tafels in een enorme hal. Dit weekend is na vele jaren de laatste keer dat het boekenfestijn in Apeldoorn plaatsvindt, gezien de hal waar het gehouden wordt tegen de vlakte gaat. Hoewel ik elk jaar ga, mocht ik deze dus niet missen.

Ik was op zoek naar heel iets anders, maar belandde uiteindelijk op de kookboeken afdeling. Ik ben normaal gesproken niet zo van de kookboeken. Ik ben vaak bang dat ze al snel vergeten raken en onder een mooie dikke laag stof in de boekenkast zullen belanden. Toch vind ik het wel heel leuk om ze door te bladeren en inspiratie op te doen. Inspiratie genoeg opgedaan kan ik u vertellen! Uiteindelijk heb ik toch 3 mooie exemplaren gekocht die slechts rond de €1,- kostten.

Het recept van vandaag komt niet uit een van die boeken, maar is wel het resultaat van al het bladeren door mijn 3 nieuwe boeken en alle andere boeken die het niet tot mijn boekenkast gered hebben. Ik heb veel geneusd door boeken gericht op seizoensgroenten en -gerechten. Hoewel ik zelf helaas op het moment geen mogelijkheid heb om een tuintje met eigen groentes te onderhouden, droom ik er wel van. Dit gerecht is heerlijk zomers met zomerse kruiden, tomaatjes en rucola. De geitenkaas mag wel een typische herfstige topper zijn, maar in dit pasta gerecht geeft het een heerlijke frisse twist.

Over de geitenkaas gesproken, ik zal een geheimpje verklappen. Er gaat veel meer geitenkaas op een bord dan je ziet op bovenstaande foto. Nog meer geitenkaas had het gerecht er echter niet al te fotogeniek op gemaakt. Om toch een idee te geven van hoe heerlijk en smeuïg de pasta wordt met alle kaas erbij heb ik daarvan ook twee foto's bijgevoegd! De kaas smelt helemaal weg zodra je het door de pasta roert, geen zorgen, jummie!

Oké, nog even een korte tomato-talk. Ik heb zelf altijd een hekel gehad aan warme tomaat. Een verse knapperige tomaat die barst van de smaak wordt in mijn ogen alleen maar verpest zodra hij verwarmt wordt en zo al z'n structuur verliest. In dit pasta gerecht is het tegenovergestelde het geval. Als je goede tomaatjes gekocht hebt en ze in een lekkere olijfolie bakt met flink wat grove peper, een flinke snuf zout en genoeg knoflook worden ze heerlijk en verbazingwekkend zoet. Voeg hier (verse) kruiden en zachte geitenkaas aan toe en je hebt werkelijk waar een fantastisch, vegetarisch, zomers gerecht!

Ingrediënten 2-3 personen:
- 165 g tagliatelle
- 4 el olijfolie
- 1 flinke tl knoflook
- 1/2 takje salie of 1/2 tl gedroogd
- 1 el verse gehakte basilicum of 1/2 tl gedroogd
- 1/2 takje tijm gerist, of 1/4 tl gedroogd
- 275 g kerstomaatjes
- zout & grofgemalen peper
- 40 g rucola*
- 75 g geitenkaas

  • Kook de pasta gaar volgens de aanwijzingen op de verpakking.
  • Verhit de olie in een ruime pan en fruit hierin de knoflook, salie, basilicum en tijm.
  • Halveer de tomaatjes, voeg ze toe aan de pan en breng ze op smaak met zout en flink wat peper. Bak voor enkele minuten mee, tot de olie goed de smaak van tomaatjes heeft opgenomen en de tomaatjes zelf lekker zoet geworden zijn.
  • Giet de pasta af (niet te grondig, zorg dat er iets aan kookvocht bij de pasta blijft) en voeg het toe aan de pan. Schep het goed om met de rucola totdat deze bijna helemaal geslonken is.
  • Dien op en verkruimel de kaas over de borden en geef eventueel een verse citroen erbij.


*Ook heel lekker met basilicum i.p.v. rucola.
**Voeg eventueel wat geroosterde nootjes of pitten toe.

Gnocchi met kip, zongedroogde tomaatjes, spinazie en champignons, eenpansgerecht


Gnocchi is de Italiaanse naam voor de dikke, zachte Italiaanse dumpling die ook in Nederland steeds meer bekendheid krijgt - iets dat het zeker verdient! Ze worden gemaakt van griesmeel/aardappel/normale bloem/brood of zelfs bloem, zout en ei. Van Rome naar het noorden toe is de aardappel gnocchi het meest geliefd; gnocchi gemaakt van pompoen wordt vooral gegeten in Veneto en Lombardije en brood-gnocchi heeft de voorkeur in het Zuiden van Italië.

Gnocchi is een traditionele Italiaanse pasta dat dateert uit de Romeinse periode. Het is waarschijnlijk iets dat geinspireerd is op eten uit het Midden-Oosten. Tijdens de grote uitbreiding van het Romeinse Rijk namen de Romeinen veel kunst, cultuur, wetenschap, maar ook zeker eten dat hen beviel als inspiratie mee naar huis. In de afgelopen 2000 jaar ontwikkelde elke regio in Italië zoals ik hierboven al schreef zijn eigen soort gnocchi, afgeleid van hetzelfde concept dat al die jaren geleden tijdens de Romeinse periode al bestond.

De beste gnocchi is licht in gewicht, ziet er vers uit en heeft een grijsachtige tint. Gnocchi wordt over het algemeen in gezouten water bereid. Het water mag eigenlijk net niet koken, want dat maakt de gnocchi erg zwaar en overkookt. Ook zal het buitenste laagje oplossen, en dat willen we niet. De ideale kooktijd is 2 tot 4 minuten. Gare gnocchi zal gaan drijven, giet het hierna meteen af en serveer het direct met een goede pasta saus. Gnocchi gaat goed samen met kazen zoals Parmezaan of blauwe kaas, pesto of een rijke tomatensaus, maar ook wordt het wel in soepen of bij stoofvlees geserveerd.

Er is een Italiaanse uitdrukking, "giovedi gnocchi", dat betekent "gnocchi op donderdag". Donderdag was de dag dat in bepaalde delen van Italië traditioneel gnocchi gemaakt werd, zoals bijvoorbeeld in Rome en Napels. Het is zelfs zo dat in bepaalde restaurants nog steeds alleen op donderdag gnocchi geserveerd wordt. Het is overigens ook pas sinds vrij recentelijk dat gnocchi in de winkel gekocht kan worden. Het werd echt altijd gewoon thuis gemaakt. Dit is nog steeds het overwegen waard. Het is niet moeilijk en bij uitstek veel goedkoper.

Gnocchi kan in een luchtdichte verpakking tot 3 dagen in de koelkast bewaard worden.

Ingrediënten voor 3 personen:
- 1 kipfilet
- 1 el boter
- 1 el olijfolie
- 500 g gnocchi
- 1 el knoflook
- 125 g champignons
- 60 g zongedroogde tomaten
- 220 ml kippenbouillon
- 50 ml kookroom
- 75 g bladspinazie'
- kneepje citroensap
- 2 el Parmezaan / Grana Padano

  • Breng een pan met voldoende water aan de kook en los er wat zout of kippenbouillon in op. Dep de kip droog, leg haar voorzichtig in de pan en kook in 20-25 sappig en gaar. Trek het vlees met 2 vorken uit elkaar en zet opzij.
  • Verhit in een ruime koekenpan met opstaande rand de boter en olie, bak hierin de gnocchi voor 2 minuten op middel-hoog vuur en zet opzij.
  • Voeg eventueel opnieuw wat olie toe aan de pan als er onvoldoende over is gebleven, en fruit hierin de knoflook, champignons en zongedroogde tomaten tot de champignons zacht worden (ca. 4 min.).
  • Voeg de kippenbouillon en kookroom toe en voeg zodra dit heet genoeg is de gnocchi en kip toe aan de pan, schep om en voeg nu handje voor handje, tot het geheel geslonken is, de bladspinazie toe.
  • Roer tot slot de kaas en een kneepje citroensap door het geheel en dien op.

23-05-17

Biscuits & sausage gravy

Biscuits and gravy is een Amerikaans ontbijt-gerecht dat door de hele natie, en met name in het Zuiden, enorm geliefd is. Maar waar komt het eigenlijk vandaan? En hoe is dit gerecht tot stand gekomen?

De term 'biscuits' is eigenlijk afkomstig uit de Britse taal, waar het refereert naar het biscuit koekje dat wij ook kennen. In de tijd van Lodewijk XIV - ook wel bekend als de Franse 'Zonnenkoning' - stonden de koekjes bij de soldaten bekend als 'steenbrood'.  Het biscuitje in koek-vorm was een snack voor zeelieden en het leger. Deze platte biscuits waren ideaal om in de zakken van een overall meegedragen te worden als eten voor onderweg of tijdens het werken. Zo werden ze ook al snel populair voor de hardwerkende lieden in Zuid Amerika.

De getransformeerde biscuits waar dit recept over gaat werden pas veel later geïntroduceerd. Ze zouden zijn ontstaan in de tweede helft van de 18e eeuw op de Zuidelijke plantages. Voedsel was schaars. Men gaf de voorkeur aan broodjes die snel en simpel bereid waren, goedkoop om te maken en goed bij de meeste maaltijden zouden gaan. De biscuits konden heel makkelijk in de zakken van een overal meegenomen worden voor tijdens het werk. In Zuid-Amerika werden de biscuits tevens vaak van zoete aardappel gemaakt. Zoete aardappel kwam hier veel voor en werd vaak gebruikt als vervanger van bloem, wat veel minder in omgang was.

Pas in 1952 kregen de biscuits meer bekendheid in de rest van Amerika. Kolonel Sanders van Kentucky Fried Chicken bracht de zuidelijke biscuits naar de rest van Amerika toen hij zijn eerste franchise opende in Utah.

Een goede biscuit is zacht en 'flakerig' aan de binnenkant met een lichtelijk krokante buitenkant. Ze worden gemaakt van een combinatie van bloem, shortening of boter, bakpoeder en melk of water. Het deeg dat hieruit gevormd wordt, wordt uitgerold en in cirkels gesneden, gebakken en warm geserveerd met een gravy. Het geheim van het maken van goede biscuits zit in een aantal dingen. Een is dat het deeg niet over-gekneed moet worden. Dit is een van de dingen die ervoor zorgen dat er een mooi 'flakerig' deeg ontstaat. Een ander belangrijk punt is om goed koude boter te gebruiken en een laatste tip is om de vorm waarmee het deeg gesneden wordt alvorens te bedekken met wat bloem. De vormpjes moeten namelijk zonder gewrik, in een keer naar beneden hakkend uitgesneden worden om een goed resultaat te krijgen.

De gravy's die geserveerd worden bij de broodjes zijn lang niet altijd hetzelfde, maar bestaan vaak uit een basis van varkensworst of -gehakt, melk, boter, bloem en peper. Ik geef hieronder een simpele versie van een dergelijke gravy en vermeld helemaal onderaan dit bericht een aantal lekkere variaties. Zo is er bijvoorbeeld ook de mogelijkheid om het vlees te vervangen door champignons en/of nootjes, om de gravy vegetarisch te maken.

Ingrediënten voor 4 biscuits:
- 100 g bloem
- 1 tl bakpoeder
- 1/8 tl zout
- 44 g koude boter
- 70 ml koude melk

  • Verwarm de oven voor op 225 graden.
  • Zeef de bloem, het bakpoeder en zout boven een kom.
  • Snijd de boter in kleine blokjes en prak het met een pastry blender of vork door de bloem tot dat er overal korrels zijn ontstaan.
  • Voeg in 3 delen de melk toe en roer het geheel door elkaar met een vork.
  • Bestuif een schone werkplek met bloem, leg het deeg erop en stuif ook hier wat bloem over. Rol het deeg uit tot ongeveer 1 1/2 cm dikte en snijd er 4 ronde vormpjes uit.
  • Leg de vormpjes op een bakplaat en bak de biscuits in 10-12 minuten goudbruin en gaar en bereid in de tussentijd de gravy.

Ingrediënten voor de sausage gravy:
- klontje boter
- 200 g varkensworst, fijn gehakt
- 2 el / circa 20 g bloem
- 330 ml melk*
- 110 ml bouillon
- 1 el Worcestershire sauce (niet in huis, dan weglaten)
- zwarte peper
- voor lekkere toevoegingen zie de notities onderaan

  • Verhit de boter in de pan en bak hierin de gehakte worst (en eventuele champignons en/of ui) in 5 minuutjes gaar.
  • Strooi de bloem over het vlees, bak het voor 1 minuut al-omscheppend aan en blus het geheel al-roerend af met de melk en bouillon.
  • Breng het geheel op smaak met de Worcestershire saus en flink wat zwarte peper en laat de saus mooi indikken.
  • Haal als de saus mooi ingedikt is (ca. 5 minuten) de pan van het vuur en voeg eventueel verse gehakte kruiden en/of noten toe.


*Je kunt er ook voor kiezen je gravy alleen op basis van melk te maken. Breng in dit geval de gravy op smaak met zout.
**Één biscuit bevat 181 kcal, 20,7 kh en 9 g vet.
***Serveer de biscuits & gravy met wat schijfjes komkommer, dit gaat verrassend goed samen!
****De verse kruiden die goed in de gravy passen zijn o.a. tijm, bieslook, peterselie of basilicum.
*****Voeg ook eens champignons, ui of walnoten toe voor wat variatie. Voor een vegetarische optie kun je al het vlees door één van de drie of een combinatie ervan vervangen.

29-04-17

Stoof van gehakt, taugé, peultjes en glasnoedels


Dat een lekkere stoof niet perse met stoofvlees gemaakt hoeft te worden bewijst dit super smaakvolle stoofgerecht. Hoewel vlees zelfs niet eens centraal staat in deze stoof, zal dat niet opvallen. Door slim gebruik te maken van andere ingrediënten zal zelfs de vleesliefhebber niks te kort komen.

Het gerecht is precies genoeg voor 2-3 personen voor een simpele lunch of zelfs tussendoortje. Mocht je het echt als avondeten willen gebruiken is het aan te raden er een of twee gerechten naast te serveren, meer noedels te gebruiken of grotere porties te rekenen.

Ingrediënten voor 2-3 porties:
- 30 g glasnoedels/vermicelli
- 200 g taugé
- 100 g gehakt
- 3 grote champignons of shiitake
- 8 peultjes
- 10 g gember
- 2 lente uien
- 2 el sojasaus
- 1 el mirin
- 1 el sake
- 1/2 tl suiker
- 1 el maizena/aardappelzetmeel + 1 el water


  • Bereid de glasnoedels volgens de aanwijzingen op de verpakking. Zet opzij wanneer klaar.
  • Snijd de bonen in schuine stukken van ca. 1 1/2 cm., de paddenstoelen in plakjes, hak de lente ui en de gember fijn en was de taugé (laten uitlekken).
  • Verhit een scheutje olie in een pan, fruit de gember en de lente ui aan voor 30 seconden en voeg dan het gehakt toe. Breng op smaak met zout en peper.
  • Voeg als het gehakt goed geruld is de paddenstoelen, peultjes en de taugé toe en voeg zodra de taugé zichtbaar begint te slinken (ca. 2 minuutjes) 250 ml warm water toe en breng aan de kook.
  • Voeg na 2 minuten de sojasaus, sake, mirin en suiker toe en breng op smaak met zout.
  • Voeg na 1 minuut de noedels en de slurry toe, roer goed door, laat enkele minuten indikken, haal van het vuur en serveer.

Asperge mosterd soep

Ik heb het even nagezocht en officieel eindigt aspergeseizoen pas op 24 juni, goed nieuws! Toch vind ik dat ongeacht hoe lang het nog aspergeseizoen is het lekker vaak gegeten mag worden. Niet alleen omdat wij Nederlanders blijkbaar, volgens het aspergecentrum (ja, dat bestaat echt!), te weinig asperges eten, maar omdat verse asperges gewoon te lekker zijn om het niet te doen nu het kan.

Mosterdsoep is een van mijn lievelingssoepen. Een tijd terug schoot me het idee te binnen dat mosterdsoep uitstekend goed samen zou gaan met zachte asperges, and boy was I right. Helaas blijft soep altijd lastig zo lekker op beeld vast te leggen als het in werkelijkheid is, maar zonder twijfel is dit voor de aspergeliefhebber een van de beste soepen ooit. Dus, hoewel je officieel nog ruim 2 maanden de tijd hebt om volop van asperges te genieten, wacht vooral niet langer dan nodig is! Meer zin in een klassieke Nederlandse asperge maaltijd? Klik dan hier voor asperges op moeders wijze.

Ingrediënten voor 1,3 liter soep:
- 1 el boter
- 1 ui
- 2 el bloem
- 1 liter kippenbouillon
- 2 el grove mosterd
- 200 g asperges, na het schillen
- vers gemalen peper
evt. uitgebakken ontbijtspek

  • Maak de asperges schoon en snijd het kontje eraf (1 cm). Schil ze heel dunnetjes, snijd ze in stukken van 1 1/2 cm en zet opzij. Snipper de ui. Verhit de boter in een ruime pan en fruit ze tot ze glazig zijn (circa 2-3 minuten).
  • Voeg de bloem toe en bak deze een minuut mee tot het volledig is opgenomen door de uien en blus af met de bouillon.
  • Kook de bouillon enkele minuten met de deksel op de pan en pureer hem vervolgens. Als je geen staafmixer o.i.d. in huis hebt kun je deze stap overslaan.
  • Voeg nu de mosterd en asperges toe aan de soep en breng aan de kook. Zet het vuur lager zodra de soep kookt en dek de pan voor 20 minuten af met de deksel.
  • De soep is klaar als de asperges helemaal zacht geworden zijn. Strooi een ruime hoeveelheid peper over de soep en serveer hem eventueel met wat uitgebakken en verkruimeld spek.

28-04-17

Zwarte peper roerbak-saus voor groente, vlees en vis


Zwarte peper-roerbak saus is onmisbaar in de Chinese keuken. Op vrijwel elke kaart van de Chinese restaurants is er een gerecht mee te vinden en in tegenstelling tot veel andere gerechten die daar op het menu staan, is het wel degelijk echt Chinees. Het is een van de ware pareltjes - als je het mij vraagt - en het is dan ook heel fijn om standaard op voorraad te hebben; het gaat immers met alles samen.

Jaren geleden toen we wat grondiger kennis begonnen te maken met de Aziatische keuken was zwarte peper roerbak-saus één van de dingen die altijd op ons lijstje stond als we naar de toko gingen. Na een tijdje deed ik een eerste poging de saus zelf te maken. Toen dat eenmaal een beetje gelukt was kon ik hem mooi gaan bijstellen naar mijn eigen smaak (en die van Parter Elf natuurlijk).

Wat deze zwarte peper roerbak-saus zo lekker maakt is dat ie de smaken van alle toegevoegde ingrediënten heel goed naar voren laat komen, zonder dat ze in elkaar overgaan. Hij is heel uitgebalanst; hij is een beetje zout, maar niet té, hij is een klein beetje zoet, maar ook echt net zoet genoeg.

Je favoiete portie groente, stukje vlees of vis gaan van plain naar zeer smaakvol door enkel deze roerbak-saus te gebruiken.  Pittig is ie wel en het is dus ook niet een saus voor de faint-hearted. Je kunt natuurlijk wel zelf een beetje de pittigheid bepalen door wat minder/meer peper toe te gebruiken.

Het is niet nodig tijdens het wokken al, voordat de saus toegevoegd wordt, zout toe te voegen. Het is beter aan het einde even te proeven of dit wel nodig is. Groenten, vlees of vis die gestoomd of gekookt worden behoeven wel wat zout tijdens het stomen of koken. Mocht je het gene waar je de roerbak-saus aan wilt toevoegen niet samen met de saus willen roerbakken, kun je altijd de saus apart opwarmen en in laten dikken naar wens.

Ingrediënten voor circa 285 ml saus:
- 8 el oestersaus (62 g)
- 2 tl zwarte peperkorrels
- 1 tl suiker
- 1 el rijstwijn, Shoaxing
- 8 el water (60 g)
- 1 el maizena, afgestreken
- 1/2 tl rijst- of gewone azijn

  • Maal de zwarte peperkorrels naar wens. Hoe dikker de korrels, des te scherper de saus. Ik maal ze altijd zo zodat de helft erg fijn is en de andere helft enkel grof gemalen.
  • Meng de gemalen peperkorrels met de maizena en de suiker en voeg de rijstwijn toe. Roer dit goed door elkaar zodat er geen klontjes maizena meer zijn Voeg vervolgens alle overige ingrediënten toe en roer het tot een egale roerbak-saus.
  • Schud altijd voor gebruik de saus door elkaar, de maizena en de peper zakken altijd naar de bodem als het potje even gestaan heeft.
  • Voeg enkele (in feite zoveel je wenst) eetlepels toe aan de wok met je favoriete groente, vlees of vis erin. Zorg dat het vuur niet meer uiterst hoog staat. Mocht de saus door de hitte toch te dik worden of een klein beetje aankoeken voeg je simpelweg 1 eetlepel per keer wat water toe.