Drie kleuren rijstkom, Soborodonburi そぼろ丼

Soborodon is een typisch Japans rijstgerecht. In Japan zijn er vele gerechten bestaande uit een kom rijst met een bepaald gerecht daaroverheen geserveerd. Deze gerechten zijn 'doburi-'gerechten; donburi staat voor rijstkom. Al deze gerechten hebben een eigen naam die eindigt op donburi, of ingekort ook wel don'. Denk bijvoorbeeld aan katsudon en oyakodon.

Soboro staat voor een proteïne (vlees, vis, ei) die in kruimelige stukjes wordt bereid. In dit gerecht heeft soboro de hoofdrol, maar het wordt ook vaak als een soort topping gebruikt over een ander gerecht of bijvoorbeeld in sushi verwerkt.

Soborodon is eigenlijk altijd met kippengehakt, maar kan ook met ander gehakt voorkomen. Hoewel de samenstelling meestal bestaat uit vlees, ei en een groente kan het ook zonder de laatste twee bereid worden. Zoals ik eerder al eens vertelde zijn Japanners en Koreanen echter over het algemeen fan van kleurrijk eten, en zo past dit gerecht met meestal drie verschillende, eruit springende kleuren prima in die gedachte.

Hoewel erg geliefd als avondeten is soborodon ook een erg populaire bento lunch! Het is erg makkelijk te maken en de bereiding neemt weinig tijd in beslag.

Ingrediënten voor 2 personen:
- 2 porties rijst
- 2 handjes erwten, snijbonen, lente ui
- 200 g kippengehakt
- 3 el sojasaus
- 2 el + 2 tl sake
- 3 el suiker
- 1/2 el gember
- 3 eieren
- 2 tl mirin

• Kook de rijst volgens de aanwijzingen op de verpakking.
• Stoom/bak/kook de gekozen groentes en zet opzij.
• Meng het gehakt met 3 el sojasaus, 2 el sake, 2 el suiker en 1/2 el gember
• Bak het gehakt in een pan en roer het gedurende het rullen met 4 eetstokjes door elkaar zodat er geen grotere 'klonten' ontstaan.
• Klop de eieren los met 2 tl sake, 1 el suiker, 2 tl mirin en een snuf zout.
• Bak nu opnieuw met behulp van 4 eetstokjes de eieren tot roerei. 
• Verdeel de rijst over 2 kommen. Verdeel de kippengehakt over één helft van beide rijstkommen en bedek de andere helft met het roerei. Leg in het midden de groente en serveer.

Krokant gebakken tofu in zoete saus

De mogelijkheden van tofu zijn eindeloos. Doe het in een salade, bak er burgers van, gebruik het als vleesvervanger in roerbakgerechten, enzovoorts. Maar tofu op zich is kan ook erg lekker zijn, mits op de juiste manier bereid. Één van die manieren deel ik vandaag met jullie.

Allereerst moet de tofu goed van al het vocht worden ontdaan. Dit kan op meerdere manieren; het internet staat er vol mee. Één van die manieren is door de tofu allereerst uit te laten lekker, te omwikkelen met keukenrol of een (thee)doek en goed uit te knijpen. Lees: uitknijpen, niet fijnknijpen. Vervolgens vervang je de omwikkeling voor een nieuwe en droge, zet je er wat zwaars bovenop en laat je het voor ongeveer 20 minuten op een bord staan zodat het overige vocht eruit wordt gedrukt.

Nadat de tofu van het vocht ontdaan is kan het in blokjes worden gesneden en heerlijk krokant gebakken in een laagje olie. Vanaf hier durf ik je te garanderen dat een groot deel van de reguliere tofu-haters deze krokante blokjes best kunnen waarderen. Een sausje erbij mag natuurlijk niet missen!

Ingrediënten voor 2 pers. als bijgerecht of 1 pers. als hoofdmaaltijd:
- 250 g tofu
- 2 tl bloem/aardappelzetmeel
- 1 el sojasaus
- 1 el sake
- 1 el mirin
- 1 kleine tl suiker
- 1 lente ui, groene deel

• Ontdoe de tofu van vocht (zie inleiding).
• Mix de sojasaus, sake, mirin en suiker en zet opzij.
• Snijd de tofu in blokken, bedek ze helemaal met de bloem of aardappelzetmeel en klop het overtollige eraf.
• Verhit een scheut olie in een pan en bak de tofu knapperig.
• Voeg de saus toe, schep het goed om en haal na ca. 1 minuut van het vuur.
• Garneer met ringetjes lente ui.

Tagliatelle met gehakt in rijke satésaus

Dit gerecht is precies waar de term comfort food naar verwijst. Het is een verrukkelijke tagliatelle met een heerlijke, romige en volle satésaus met smaakvol varkensgehakt en knapperige doperwtjes. De saus is niet op basis van een kant-en-klare satésaus, maar op een eigengemaakte, wat soepelere zoete satésaus; denk Chicken Tonight Saté.

Als ik zeg 'denk Chicken Tonight', dan bedoel ik dat ook vrij letterlijk. Deze tagliatelle is dan ook tot stand gekomen door ooit eens gehakt te hebben gebruikt, in plaats van kip, bij zo'n pot Chicken Tonight. Dit heeft toen zo gesmaakt dat ik besloot de saus te imiteren en het recept uit te schrijven. De saus in dit recept smaakt vrijwel identiek aan die uit een pot, maar dan zonder fratsen. Je kunt het dus ook prima gebruiken voor een heerlijke Chicken Tonight en kip toe voegen in plaats van gehakt!

De saus is natuurlijk überhaupt niet gebonden aan pasta, maar past zoals je uit bovenstaand verhaal zult begrijpen ook prima bij rijst. Bij ons thuis is het een klassieker en we eten het dus graag regelmatig. Om het vaak te kunnen eten maar toch wat afwisseling toe te passen maak ik het zelf dan ook de ene keer met pasta en de andere keer met rijst.

Ingrediënten voor 2-3 personen:
Saus
- 250 g water
- 30 g taugé, optioneel
- 1 teentje knoflook
- 50 g ui
- 75 g pindakaas (Bongo)
- 2 el suiker
- 1/4 tl honing
- 1 el tomatenpuree
- 1/2 tl kerrie
- 1/4 tl chili vlokken
- 1 tl maiszetmeel
- 1/4 tl zout
- 1 tl citroensap
- 1/2 tl sojasaus

Het gerecht

- 200 g varkensgehakt

- 1 kleine rode of witte ui

- 100 g doperwten

De saus

• Rasp de knoflook en ui (!) beide fijn en was en taugé.
• Verhit een scheutje olie in een pan en fruit hierin de knoflook en ui voor 1 minuut. Voeg tomatenpuree, zout, kerrie en chilivlokken toe, fruit voor nog een minuut en voeg de pindakaas en suiker toe.
• Voeg als de pindakaas gesmolten is de aardappelzetmeel toe en bak het 15 seconden aan, voor je het afblust met 1/3 van het water. Roer tot een egale massa en herhaal dit nog 2 maar met de rest van het water.
• Voeg tot slot de taugé, het citroensap en de sojasaus toe. Proef en pas eventueel aan naar smaak.

Het gerecht

• Snipper de ui en fruit deze in een scheutje hete olie in een ruime pan.
• Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking.
• Voeg als de ui glazig is geworden het gehakt toe, bak het rul en breng op smaak met zout en peper.
• Voeg de saus en doperwten toe en warm het geheel goed, maar zachtjes op. Als de saus te dik wordt voeg je kleine beetjes water toe en breng je het opnieuw op smaak met wat extra zout, sojasaus, peper en/of suiker.
• Verdeel de pasta over de borden en schep de saus erover.

Omelet gevuld met gebakken spek, Tonpei-Yaki とん平焼き

Eerder deelde ik al een recept voor Omurice: een populair Japans omelet-gerecht met vulling van ketchuprijst. Vandaag is het de beurt aan Tonpei-Yaki, een echte klassieker uit Osaka, de kansai regio. Het lijkt erg op zijn grotere en welbekende broer 'Okonomiyaki', en Tonpei-Yaki wordt in het Engels dan ook vertaald naar "Easy Okonomiyaki". Tonpei-Yaki is een super populair gerecht in Japan; het is zeer geliefd door kinderen, maar ook door volwassenen en zeker ook toeristen. Het is een relatief toegankelijk gerecht om kennis te maken met klassieke Japanse smaken.

Tonpei-Yaki is in feite een opgerolde eierpannenkoek, gevuld met spek en kool of taugé en afgemaakt met een speciale hartige Okonomiyaki saus, mayonaise, bonitovlokken en aonori. Het wordt gegeten als ontbijt, lunch of avondeten. Als lunch is het voor sommigen voldoende, anderen eten er een kom rijst bij. Als avondeten is het vaak een onderdeel van het diner, meer een bijgerecht dus.

Vandaag de dag staat Tonpei-Yaki in veel restaurants op het menu. Het gaat echter al lange tijd terug. Verhaal gaat dat het gaat om een Japanner die krijgsgevangene van de Russen geweest is. Hij zou Tonpei-Yaki hebben bedacht geïnspireerd op wat hij de lokale soldaten had zien eten. Of het waar is zal mij benieuwen. Het lijkt een gek idee dat Russische soldaten dagelijks iets zouden eten dat lijkt op Tonpei-Yaki. Maar goed, 'gebaseerd op' is ook een makkelijk toe te passen term tegenwoordig.

Okonomiyaki-saus, Kewpie/QP (Japanse mayonaise) en Aonori zijn wellicht drie dingen waar je nog nooit van gehoord hebt. Alle drie zijn in de meeste (Japanse) toko's makkelijk te verkrijgen, maar ook via het internet is het makkelijk te bestellen. Ook staat het internet vol met recepten om de twee sauzen zelf te maken. Beide sauzen zijn relatief makkelijk en ik zal in de toekomst mijn recepten om ze te maken delen. Op de foto zie je een gekochte fles Kewpie en een eigengemaakte Okonomiyaki saus.

Aonori is een absolute smaakmaker die bestaat uit gedroogde vlokjes nori. Het geeft absoluut een heerlijke umami smaak aan allerlei gerechten en wordt vooral gebruikt als garnering.

Ingrediënten voor 1 Tonpeiyaki

- 2 eieren
- 1/2 tl suiker
- 80 g spek
- 100 g taugé/ kool
- Okonomiyaki saus, Kewpie (QP) en Aonori

• Verhit een koekenpan op medium-hoog vuur.
• Snijd de plakjes spek in plakjes van 3 cm2, bak deze aan tot ze niet meer roze zijn en voeg de taugé toe. Schep na 2 minuten bakken en omscheppen de inhoud uit de pan en maak de pan schoon.
• Kluts de eieren met een snufje zout en de suiker. 
• Verhit opnieuw de pan op medium vuur met wat olie, en schenk zodra heet de geklutste eieren er in. Ga er voor 30 seconden met chopsticks doorheen en zet dan het vuur zeer laag.
• Schep het spek en de groentes in een strook op het ei en vouw het aan de zijkanten dicht. Schuif het heel voorzichtig op een bord, zodat de open onderkant onzichtbaar blijft.
• Maak het ei af. Begin met de Okonomiyaki saus, dan de Kewpie, gevolgd door de bonito flakes en tot slot de Aonori.

De beste Havermoutkoeken met amandelen en chocola

De afgelopen recepten waren voornamelijk Aziatisch, maar iedereen heeft zo nu en dan ook een goed koekjesrecept nodig als je het mij vraagt! Al helemaal als je deze eenmaal hebt geproefd, geen twijfel mogelijk...

Ingewikkelde en complexe koekjes, hartstikke leuk, maar simpele, goede, oude (oké, niet oud dan) havermoutkoeken zijn toch wel echt favoriet. De stukjes chocolade en noten zijn natuurlijk een heerlijke toevoeging, maar het komt uiteindelijk op de basis neer. Zolang je je hieraan vasthoudt kun je eigenlijk niet misgaan.

Deze havermoutkoeken zijn erg makkelijk om te maken, maar ook om voor te bereiden en in te vriezen voor een later moment. Zo heb je alle reden om een grote bende koekjesdeeg te maken: een deel voor nu, en een deel voor die ene noodsituatie als je echt aan koekjes toe bent! Zorg wel dat je het deeg goed en luchtdicht verpakt. Het houdt ongeveer een week in de koelkast en tot 3 maanden in de vriezer.

Deze koekjes bak ik voor elk excuus dat ik kan verzinnen. Zo bakte ik afgelopen weekend nog een hele bende voor mijn familie, voor een weekendje weg, en realiseerde me dat ik het niet kon maken ze van de blog te weerhouden.

Ingrediënten voor 20-24 koeken:
- 75 g amandelen
- 100 g pure chocolade
- 120 g bloem
- 1/2 tl bakpoeder
- 1/2 tl baking soda
- snuf zout
- 110 g boter
- 100 g blanke suiker
- 100 g bruine suiker
- 1/2 tl vanille
- 1 ei
- 90 g havermout

• Hak de amandelen en chocolade en zet opzij.
• Zeef de bloem, bakpoeder, baking soda en zout in een ruime kom.
• Klop de boter romig met de suikers voor 2-3 minuten, voeg de ei en vanille toe en klop opnieuw tot volledig opgenomen.
• Roer alle ingrediënten nu door elkaar, inclusief de havermout. Dek de kom af met een laag vershoudfolie en zet in de koelkast voor minimaal 15 minuten. 
• Verwarm de oven voor op 175 graden.
• Schep met een (ijs-)lepel (niet je warme handen) bolletjes deeg op een bakvel op een bakplaat met ongeveer 5 cm ruimte ertussen. 
• Bak de koeken in 13-14 minuten en laat ze volledig afkoelen op de bakplaat.
• Leg de koeken eventueel nadat ze zij afgekoeld een tijdje in de koelkast om wat op te stijven.

De beste Japanse Teriyaki Vis, Sakana no teri-yaki 魚の照り焼き

Teriyaki. Anders dan de meesten denken is dit een Japanse kooktechniek. Vlees, vis, tofu of zelfs een groente, wordt gebakken (yaki) waarbij na enige tijd  een van te voren gemaakte mix van sojasaus, suiker, sake en eventueel gember wordt toegevoegd. De saus kookt in en trekt in het voedsel. Kenmerkend voor teriyaki is de glans (teri) dat het eten krijgt als het in de saus verder bakt, veroorzaakt door de suiker (en mirin). In Japan wordt de kooktechniek op van alles toegepast, maar in het westen, waar het inmiddels ook vrij bekend is, wordt het voornamelijk voor vlees gebruikt. Ook denkt men vaak een traditioneel Japans teriyaki gerecht te eten/bereiden buiten Japan dat gemaakt wordt met behulp van een kant-en-klare teriyaki saus. In werkelijkheid zijn deze sauzen vaak vele malen zoeter en worden er allerlei niet-traditionele ingrediënten aan deze sauzen toegevoegd. 

Over het algemeen worden er gelijke hoeveelheden van sojasaus, sake en suiker gebruikt voor een traditionele teriyaki bereiding. Soms wordt sake vervangen door mirin of bijvoorbeeld suiker door honing. Om de geur wat minder sterk te maken, én omdat het een heerlijke toevoeging is, wordt er  vaak ook gember gebruikt. In tegenstelling tot de kant-en-klare teriyaki sauzen uit de winkel, gaat er geen knoflook in. Japanse huishoudens gebruiken in elk geval ieder hun eigen teriyaki recept naar smaak, maar dit verschilt nooit erg veel. 

De saus is aanvankelijk nog vloeibaar, maar zal als het gerecht klaar is dikker zijn geworden en ongeveer gehalveerd zijn in volume. Tijdens het kookproces wordt er zo nu en dan wat saus over hetgeen waarvoor het gebruikt wordt geschept, zodat het er lekker in kan trekken en de glans kan krijgen waar teriyaki om bekend staat. 

Overigens verschilt de saus niet per se voor vlees, vis, tofu of wat er ook gebruikt wordt, dezelfde saus kan voor alles gebruikt worden. In dit recept en voor de foto's is er gekozen voor vis, maar mocht je meer zin hebben in kip: leef je uit! Het is simpelweg ons persoonlijke favoriete en ultieme teriyaki saus, maar als je liever wat minder suiker gebruikt bijvoorbeeld, is dat helemaal aan jou.

*Teriyaki is ook een erg geliefd bijgerecht in de Japanse Bento-lunchboxen. 

Ingrediënten voor 2 personen:
- 2 stukken van je favoriete vis
- 2 el mirin
- 2 el sake
- 2 el suiker
- 2 tl sojasaus
- 1/2 tl gember

• Dep de vis helemaal droog, bestrooi beide zijden met wat zout en voor een knapperig korstje wat bloem of aardappelzetmeel.
• Verhit op hoog vuur een scheutje olie in een pan en voeg zodra de olie heet is voorzichtig de vis toe. Laat voor tenminste 2 minuten ongemoeid, draai de vis om en bak de andere kant ook voor ca. 2 minuten (afhankelijk van de dikte).
• Meng terwijl de vis bak alle overige ingrediënten voor de saus door elkaar.
• Draai het vuur naar medium en voeg de saus toe. Laat de pan op het vuur tot de saus mooi ingedikt is en schep zo nu en dan wat saus over de vis.
• Maak af met wat sesamzaadjes en/of gehakte lente ui.

Gestoofde Japanse radijs in spek

In Azië zijn ze er dol op, nog wel het meest in Japan, de Daikon. De Daikon (大根) is een radijs bekend onder vele namen: witte rammenas, Rettich, Chinese radijs, Japanse radijs en ga maar door. Hoewel de Daikon (letterlijk:

'grote wortel') het meest bekend is onder de Japanse naam, is het niet afkomstig uit Japan, maar uit Centraal-Azië. Gelukkig is de radijs ook vrij gemakkelijk in Nederland te krijgen. Op veel markten zijn ze verkrijgbaar, maar zeker in Toko's en Turkse/Marokkaanse supermarkten zijn ze in seizoen niet te missen.

In de Japanse keuken is de Daikon zeer geliefd en wordt op vele manieren gebruikt. Populair is om ingelegde Daikon te maken, het te gebruiken voor salades, het te raspen en in ponzu te gebruiken (een saus van sojasaus en citrussap), oden mee te maken, aan stoofgerechten toe te voegen of het op zichzelf stoven in een saus op basis van sojasaus, mirin, sake en eventueel suiker. Stoven is veelvoorkomend in Japan, en van alle bereidingen voor Daikon is stoven ook het meestvoorkomend. Tevens wordt het vaak in combinatie met vlees bereid, zoals bijvoorbeeld met kip teriyaki. De favoriete combinatie is echter bij uitstek Daikon en spek (of ander varkensvlees).

Gestoofde gerechten worden in het Japans 'nimono' genoemd. Gestoofde Daikon is aldus bekend onder de naam 'Daikon no nimono'. Door Daikon te stoven wordt het boterzacht en ontstaat er een natuurlijke zoete smaak in de radijs. Niet alleen veranderd de eigen smaak bij stoven, ook absorbeert het de smaken van de stoofsaus.

In dit recept wordt gebruik gemaakt van typisch Japanse smaken van de altijd terugkerende combinatie van sake, mirin en sojasaus, als saus om de Daikon in gaar te stomen. De Daikon wordt eerst omwikkeld met spek, bedekt met wat bloem en knapperig gebakken. In principe is het de bedoeling dat de saus helemaal ingekookt raakt tijdens het garen. De saus is echter erg lekker om over vers gestoomd rijst te gieten, dus wat extra saus maken is geen gek idee!

Voor 4-5 personen als klein bijgerecht:
- 5 cm daikon
- 10 plakken bacon
- 2-3 tl bloem
- 2 tl olie
- 50 ml water
- 1 el sojasaus
- 2 tl sake
- 1 tl mirin
- 1 el suiker

• Snijd de daikon in halve manen van ca. 1 cm dik, wikkel ze in spek en bestrooi ze met wat bloem.
• Verhit een heel klein scheutje olie in een pan en bak de daikon aan beide kanten goudbruin en knapperig.
• Draai het vuur zachter, doe alle overige overige ingrediënten in de pan en laat het ca. 10 minuten simmeren met de deksel op de pan.
• Als het goed is, is de saus nu grotendeels verdwenen. Dien indien er toch nog over is de Daikon op in de saus, het is een heerlijke saus voor over de rijst.

Itadakimasu!

Voor een overheerlijk Koreaan recept met Daikon, klik hier! Daikon soep, Muguk

Miso Tonijnburgers (bento)

 Deze burgers zijn al voor lange tijd favoriet als het aankomt op het maken van bento's, maar ook als ik thuis zin heb in een snelle, gezonde lunch of aan de wekelijkse vis behoefte wil voldoen is dit een van mijn go-to-recipes.

Kleine tonijnburgertjes in een bento

Dat er tofu doorheen gaat zal sommigen wat afschrikken. Niet iedereen is fan van de witte blokken, die als je er niks mee doet inderdaad niet heel aangenaam smaken. Partner Elf is er ook zo een, maar is wel fan van deze burgers. Wat helpt is om eerst iets met tofu te maken, het te laten proeven, wachten op approval en dan het geheime ingrediënt te verklappen.

Maar even eerlijk, in feite proef je er niks van. Tofu wordt dan ook niet voor de smaak van tofu zelf gegeten, maar voor de smaak die je het geeft en de textuur die het heeft (of krijgt door de bereiding). Door de tofu helemaal van het eigen vocht te ontdoen kun je het vervolgens met gemak zelf een smaak geven naar wens. Het zuigt zich als het ware hier weer mee vol.

Naast deze fijne eigenschap zit het ook nog eens bommetjevol met eiwitten, en dat is voor iedereen een goede zaak natuurlijk. Zelfs al ben je geen fan van tofu, zijn deze burger(tjes) zeker het proberen waard!

Ingrediënten voor 10 kleine / 5 grote burgers:
- blikje tonijn (112 g nettogewicht volgens verpakking)
- 185 g tofu
- 10 g miso
- evt. 1/2 teentje geraspte knoflook of 1/8 tl poeder
- 1-3 el paneermeel

• Ontdoe de tofu van al het overtollige vocht. Dit is een belangrijke stap, als er teveel vocht in de tofu overblijft zullen de burgers uiteen vallen. Zie onderaan bericht voor verschillende methodes.
• Druk ook zoveel mogelijk vocht uit het blikje tonijn. Deze stap is net zo belangrijk als de vorige.
• Prak de tofu, tonijn en miso goed door elkaar.
• Voeg telkens 1 el paneermeel terwijl je kneed, tot er een massa die aan elkaar kleeft ontstaat. 
• Verhit een genereuze laag olie in een pan op medium-hoog vuur en vorm ondertussen de burgers in het gewenste formaat.
• Leg de burgers voorzichtig in de pan en raak ze niet aan voor tenminste 2 minuten. Bak ze niet allemaal tegelijk.
• Probeer ze vervolgens, voor je ze optilt, heen en weer te duwen om ze eventueel los te maken van de bodem en bak de andere zijde tot bruin en krokant.
• Herhaal dit proces voor de overige burgers en voeg indien nodig opnieuw olie toe.

1. Leg de tofu op een laag keukenpapier of een doek op een platte ondergrond, leg een ander plat object erop en leg daarop weer iets dat van gewicht is (niet te zwaar). Laat dit 15 minuten staan.
2. Halveer het blok tofu, leg het op een magnetron bestendig bord met opstaande rand en zet het voor 1:30-2:30 op vol vermogen in de magnetron. Knijp als de tofu afgekoeld is uit.
3. Snijd de tofu in blokken en kook het voor 3 minuten, laat uitlekken, rol er keukenpapier of een doek omheen en knijp het overtollige vocht eruit.

Simpele Shoyu Ramen

Er is niks zo fijn als een heerlijke kom vol noedels opslurpen (met slurpen als absolute must natuurlijk). Regelmatig bezoeken wij onze favoriete ramen tenten om dit te doen, maar helaas gaat dit niet zo vaak als we zouden willen. De dichtstbijzijnde plek om überhaupt ramen te kunnen eten is tenminste 45 minuten reizen. Om die reden heb ik een paar jaar geleden besloten alles te weten te zullen komen over deze Japanse goddelijkheid en het zelf ook onder de knie te krijgen. 

De meeste ramen zijn een beste klus om goed voor te bereiden, maar ook zijn er handige en makkelijkere alternatieven en hacks om het wat sneller, maar toch lekker gedaan te krijgen. Deze shoyu (sojasaus) ramen is daar een voorbeeld onder velen van. Hij staat zo op tafel, maar is toch erg lekker en de (super kleine) moeite waard!

In deze ramen wordt Mentsuyu (麺汁) gebruikt, dat letterlijk 'noedel bouillon' betekent. In werkelijkheid is het een term die verwijst naar de toebereiding die voor vele verschillende gerechten als basis of dip gebruikt wordt. Het brengt een complexe umami smaak aan soep of andere (koude) noedelgerechten, maar kan ook dienen als een meer complex alternatief van sojasaus in bijvoorbeeld salades of roerbak gerechten. De dunne, heldere saus is gemaakt van dashi en een mix van sojasaus, mirin en suiker. De combinatie van de laatste drie wordt ook wel 'kaeshi' genoemd. De meeste storebought Metsuyu bevat enorm veel MSG. Hoewel ik zelf geen last heb van MSG, heeft een huisgemaakte versie zonder voor sommigen toch de voorkeur. Om deze reden heb ik in een noot onderaan aangegeven hoe je het zelf kunt maken.

Ingrediënten voor 2 personen:
- 150 g ramen noedels
- 975 ml water
> 4 el sojasaus
>2 el mentsuyu*
> 2 tl oestersaus
> 2 tl kippenbouillon
> 1 el mirin of 1 tl suiker
> 1 tl sesamolie
- toppingen naar keuze: zacht gekookt ei, maïs, geroosterde nori, sesamzaadjes, geblancheerde spinazie, bok choy, taugé

Kip
- 225 g kippendijen
- 1 el olie
- 1 el sojasaus
- 2 tl oestersaus
- 1/4 tl suiker
- peper

• Snijd de dij in hapklare stukken en bak het gaar samen met de bijbehorende ingrediënten. Breng op smaak met peper.
• Meng alle '>' ingrediënten door elkaar en verdeel over twee diepe kommen.
• Kook de noedels in 975 ml water tot gaar.
• Verdeel het kookwater over de twee kommen en schep de noedels erin. Verdeel ook de kip (met het overgebleven kookvocht) en overige toppingen over de kommen.

*In Japanse Toko's of via internet (Amazon bijv.) te koop, maar ook gemakkelijk zelf te maken. Meng 60 ml sojasaus, 30 ml sake, 1 tl suiker en 3 g dashi poeder en verwarm het net zo lang tot de suiker opgelost is.

Japanse aardappel en vlees kroketten: Korokke, コロッケ

'It was love on first bite', is het eerste wat me te binnen schiet als ik nadenk over wat ik moet schrijven over Korokkes. Met de krokante buitenkant en boterzachte binnenkant die een micro zoete hint heeft (zeg maar net goed en perfect in verhouding met de overige smaken), kun je ook bijna niet anders.

Korokkes zijn een soort van kroketten bestaand uit aardappel en gehakt en geserveerd met een speciale katsusaus. Ze behoren tot de populairste huisgemaakte gerechten in Japan. Toch is het niet lang geleden sinds de Korokke voor het eerst op Japans toneel verscheen, namelijk pas ergens eind 19e eeuw. Men is het oneens of de Korokke een Franse oorsprong heeft (croquette) of toch een Nederlandse (kroket). De Japanse naam is in elk geval geworden tot Korokke, omdat dit gemakkelijker is om uit te spreken in het Japans.

Korokke werd al snel een wijdverspreid en populair, Westerse stijl eten (yōshoku) in de vroege jaren 1900. Hoewel de eerste Korokkes bestonden uit gehakt en aardappel, de versie die vandaag de dag overigens nog steeds het meest populair is, zijn er inmiddels oneindig veel varianten. Het is zoals reeds verteld een ontzettend populair gerecht om thuis te bereiden in de meeste Japanse huishoudens, toch is het doorgaans ook bij wijze van spreken op elke hoek van de straat te koop. Het wordt dan vers gebakken waar je bij staat voor zo'n 0,50 cent per stuk (omgerekend in Euro's).

Korokke smaakt op zijn best geserveerd met Tonkatsu saus. Deze saus wordt typisch gebruikt voor een aantal specifieke Japanse gerechten, waaronder dus deze. Het is een saus die simpel gezegd lijkt op een mix van Worcestershire saus en ketchup, maar is net wat complexer dan dat van smaak. In dit recept zal ik een simpele manier laten zien hoe je deze saus vlug en simpel kunt imiteren.

Ingrediënten voor 16-18 stuks:
- 4 aardappels (750 g na schillen
- 1/2 ui, fijn gesnipperd
- 200 g gehakt
- 60-75 ml koffiemelk of room
- 2 el sojasaus
- 2 el suiker
- 2 el peterselie
- zout en peper
- 2 eieren, geklutst
- bloem
- panko
- olie voor frituren

Katsusaus (of uit de Toko of online)
- 60 g ketchup
- 1 el Worcestershire
- 1 el sojasaus
- 1 el oestersaus

• Schil de aardappels en snijd ze in vieren om het kookproces te versnellen. Kook ze in 20-25 minuten gaar in ruim water met flink wat zout.
• Verhit in een koekenpan een theelepel boter en een el olie en fruit hierin de ui. Voeg na een minuut ook het gehakt toe, bak dit op medium vuur rul en haal van het vuur.
• Giet de aardappels helemaal af en stamp het fijn met het gehakt. de sojasaus, suiker, peterselie en 60 ml koffiemelk of room. Laat enige kleine stukjes aardappel zitten en maal het niet helemaal fijn (dit komt de latere smaak/textuur ten goede.) Het moet een stevige maar vormbare substantie worden; voeg eventueel extra room toe. Proef en breng op smaak met zout en peper.
• Verhit voldoende olie in een diepe pan of zet de frituurpan aan en breng het tot een temperatuur van ca. 175 graden.
• Zet 3 borden klaar: een met een laag boem, een met de eieren en een met een laag panko.
• Vorm platte hamburger-vormige schijven van het aardappelmengsel tot het op is. Haal de schijven vervolgens eerst door de bloem, dan door het ei en tot slot door de panko tot alle schijven bedekt zijn. Vries nu eventueel het deel dat je niet gebruikt in een goed afsluitbare bak in.
• Frituur de korokkes per 3-4 tegelijk voor ongeveer 3-4 minuten, tot ze goudbruin en knapperig zijn.
• Serveren met de Katsusaus.

Japanse gevulde omelet: Omurice, オムライス

Dat ik gek ben op eieren is voor mensen die mij kennen geen verassing en ook op de blog is dat redelijk goed terug te zien (zoals Chinees roerei, Egg drop soep, Vis in tomatensaus noedels met gebakken ei om maar een paar voorbeelden te geven). Dit recept voor Japanse omurice mag absoluut niet missen in de verzameling.

Omurice (オムライス, Omu-raisu) is een Japans gerecht uit de categorie yōshoku. Yōshoku verwijst naar een stijl van Japans koken met westerse invloeden, die ontstond tijdens de Meiji-restauratie. In 1868 werd er door keizer Meiji een reeks hervormingen doorgevoerd in Japan die grote veranderingen in de economische en sociale structuur teweegbrachten. Er vond toen een radicale modernisering en verwesterlijking plaats; Japan stelde zich open voor Westerse technologieën en ideeën, na eeuwenlang te hebben geprobeerd deze zo veel mogelijk buiten de deur te houden. Bij yōshoku gaat het met name om Europese gerechten die in Japanse stijl gemaakt zijn.

Omurice, of omeletrijst, is een gerecht dat vanaf begin van de 20e eeuw in Japan gemaakt wordt. Het is  zeer populair voedsel voor mensen van alle leeftijden, maar vooral kinderen zijn er dol op. Het combineert Japanse gebakken rijst, Franse omelettechnieken en Amerikaanse ketchup, jus of demi-glace. Het is een portie in ketchup gebakken rijst - met vlees en groente -, dat omwikkeld is met een crêpe-achtige, dunne omelet.  Over de gevulde omelet wordt altijd een saus gegoten. Over het algemeen is dit ketchup, maar ook zijn er versies met roomsaus, tomatensaus, demi-glace bruine saus of Japanse curry. Ook wordt er soms de typische Japanse Tonkatsu saus gebruikt of een tweede saus naast één van de eerder genoemde sauzen, namelijk Japanse mayonaise: kewpie. Qua vlees gaat men meestal voor kip, maar ook worden er ook andere soorten vlees of zelfs vis gebruikt naar wens. Ook wat betreft groentes komt het niet nauw.

Er zijn tegenwoordig wel meerdere soorten omurice. In restaurants worden tegenwoordig meer eieren gebruikt en er is een groeiende liefde te herkennen voor zachtere, meer vloeibare eieren als eindproduct, terwijl traditionele omurice-ei erg dun en meer gaar gebakken wordt.

firstwefeast.com

Dan is er ook de tampopo-versie. Deze houdt het ei en de rijst gescheiden tot het einde, waarbij de kok een behendige, pols-tikkende techniek gebruikt om een slechts gedeeltelijke gaar gebakken omelet in een ingesloten, amandelvormige omelet te rollen. De omelet wordt direct uit de pan op de rijst gerold, en als het ei op de juiste manier gebakken en op de rijst is beland, kan het ei met behulp van een mes de omelet doen openvallen over de rijst zoals hiernaast te zien is.
Een andere variant in Okinawa is omutako, bestaande uit een omelet op taco-rijst, en gebakken hotdog en spam zijn ook twee populaire soorten vlees die gebruikt kunnen worden.
Tot slot wordt rijst soms vervangen door gefrituurde noedels (yakisoba, recept volgt!) om omusoba te maken.

De beste rijst om te gebruiken voor omurice, welke variant dan ook, is rijst die al een tijdje terug gekookt is. Deze rijst is veel compacter en is makkelijker om mee te werken zonder uit elkaar te vallen.

In dit recept is gekozen voor doperwten, sperziebonen en gehakt. Zoals al eerder aangegeven kan dit aangepast worden naar eigen wens, het is geen exacte wiskundige formule met maar een uitkomst.

Ingrediënten voor 4 porties:
- 240 ml gekookte rijst (ongeveer 200 g)
- handje erwtjes
- handje sperziebonen, in stukjes
- 130 g gehakt
- 2 el ketchup
- 1/2 ui, gesnipperd
- 1 tl sojasaus
- 4 ei
- 4 el melk
- 8 el geraspte kaas
Serveren
- ketchup of tonkatsu-saus
- eventueel: kewpie of mayonaise, 

• Verhit een scheutje olie op hoog vuur en bak zodra de pan goed heet is de rijst aan.
• Voeg de groentes toe en bak kort mee, zolang dat ze niet overgaar raken en slap worden.
• Voeg de ketchup en sojasaus to, roer goed door, bak enkele seconden mee, proef en pas eventueel de smaak aan met wat zout en haal van het vuur.
• Kluts de eieren los met de melk en een snufje zout.
• Verhit opnieuw wat olie in een platte pan en bak hierin met 1/4 van het ei-mengsel een omelet. 
• Voeg voordat het ei echt gestold is 1/4 van de kaas, gevolgd door de gebakken rijst toe aan het midden van de omelet en vouw de zijkanten naar binnen. Schuif/rol dan het ei zo op een bord dat de rijst helemaal omhult terecht komt.
• Top af met voldoende ketchup en eventueel kewpie of mayonaise.

Vis in tomatensaus noedels met gebakken ei

Het is weer zover. Partner Elf is richting China voor werk de komende dagen. Stiekem ben ik telkens weer een beetje jaloers dat hij zo nu en dan voor werk op en neer 'moet' naar China. Sinds ik deze zomer geweest ben, ben ik alleen nog maar meer gek op het land geworden.

Één van de vele redenen om van China te houden is alleen al het eten. Nu heb ik de vorige keer dat Partner Elf vertrok besloten dat ik in elk geval niet meer (lees: beperkt) jaloers zou zijn op het feit dat hij tijdens zijn trip heerlijk echt Chinees voedsel gaat eten, ik zorg gewoon dat mijn 1-persoonsdiner'tjes net zo fabulous zijn! En, als het even kan, ook Chinees of tenminste Aziatisch.

Één van mijn favoriete snelle noedel-gerechten is het gerecht dat ik vandaag met jullie deel. Ik houd van koken, en hoewel het (normaal gesproken) een ontspannende werking heeft, heb ik er helaas niet altijd de ruimte voor. Deze heerlijke noedels met vis in tomatensaus en een gebakken ei zijn dan echt een fantastische uitkomst. Binnen 10 minuten staat deze stomende bowl full of goodness op tafel.

Als kind at ik eens in de zoveel tijd sardientjes in tomatensaus op brood. Dat klinkt misschien een beetje gek, maar dat was altijd een waar feestje. Ieder huishouden heeft wel van dat soort eigen eetgewoontes, die anderen maar vreemd vinden denk ik.

Nu ik inmiddels een volwassen Elf ben en al jaren mijn eigen boodschappen doe, heb ik nog steeds altijd zo'n blikje in de kast staan. Toen ik jaren geleden de kast open trok tijdens een hunkering naar noedels - op zoek naar wat ik kon fabriceren met wat er in huis was -, viel mijn oog op zo'n magisch blikje. Eitje erbij en een nieuwe favoriet was geboren.

Het soort vis kun je bepalen naar smaak; zowel sardientjes, haring, als ook makreel past prima. Het fijne is, is dat alle drie de soorten vis heel goed samen gaan met lente ui en een gebakken ei. Kies ook vooral je eigen favoriete noedel-soort voor dit gerecht.

Om je stokjes bij af te likken!

Ingrediënten voor 1 persoon:
- 200 g vis in tomatensaus, blik 
- 1 lente ui
- 1 ei
- 80 g noedels

• Snijd de lente ui in ringetjes en houd het groene en het witte deel apart.
• Verhit een pan op middelhoog vuur en voeg de inhoud van het blik toe samen met het witte deel van de lente ui. Maak de vis kapot met de spatel en warm het geheel goed door.
• Maak als de vis goed heet is een kuiltje in het midden, en breek hierin het ei. Strooi er wat zout over en doe de deksel op de pan.
• Bereid de noedels volgens de aanwijzingen op de verpakking, giet af en doe in een kom.
• Schep als het ei volledig gestold is - ca. 5 min - de pan inhoud voorzichtig over de noedels. Strooi de groene lente ui-ringetjes erover en serveer.

Macaroni met ham en kaas

Sommige gerechten waar ik goede herinneringen aan heb als kind zijn zo'n begrip, dat ondanks de benaming uit meerdere woorden bestaat, het gevoelsmatig één woord is. Zo ook deze 'macaronimethamenkaas'.  Eigenlijk is het één begrip en moet je het echt in één volle teug zeggen, anders telt het niet. Deze maaltijden zijn die waar je eens in de zoveel tijd (lees: vaak in de zoveel tijd) echt om kon zeuren en die echt kenmerkend waren voor jouw gezinnetje.

Zoals ik al zei is deze macaroni met ham en kaas daar een goed voorbeeld van voor mij. Als we dit aten was het echt een feestje. Het heeft misschien wat weg van wat we uit Amerika kennen als mac 'n cheese, maar ik vind eigenlijk dat deze buiten die categorie moet vallen.

Mijn moeder maakte dit gerecht vaak met een dikke plak ham en een dikke plak boterhamworst. Het komt niet zo nauw, het is maar net wat je voorkeur heeft of je wel of niet boterhamworst, of zoiets als Smac, ook gebruikt en hoeveel. Zolang er maar ham doorzit. Natuurlijk, spekjes kan ook, maar dan zal het wel gelijk een heel andere draai krijgen en niet meer macaronimethamenkaas mogen worden genoemd!

Eens in de zoveel tijd als we dit aten werd er soms nóg een schepje bovenop dat feestje gedaan. Als de pan dan net van het vuur kwam en er een heerlijke, warme, smeuïge portie op je bordje lag, en er was nog wat (geraspte) kaas in de koelkast, strooiden we dit er nog extra overheen. Wat sowieso altijd op tafel kwam was een fles curry en een fles ketchup. Ik ben een volwaardig lid van de saus-overkill-club als het op sommige gerechten aankomt.

Dit gerecht is dus niet spectaculair culinair, maar omdat het toch een van mijn absolute favorieten is wel de moeite waard om te delen. Het is daarbij ook zo lekker makkelijk dat het een fijn recept is om achter de hand te hebben tijdens een drukke week. Om het nog gemakkelijker te maken kun je ook gewoon een pakje kaassaus uit de supermarkt halen. Macaronimethamenkaas van mijn moeder werd immers ook op de manier gemaakt.

Oké nog een laatste toevoeging aan het verhaal! Mocht je wat overhouden is het natuurlijk prima om het de volgende dag - zelfs koud is ie lekker - zoals ie is op te eten. Wat ook lekker is, is om er wat gesneden sla of een tomaatje door te doen. Zo krijg je een van de lekkerste maaltijdsalades en heb je gelijk een goede bestemming voor die restjes die je in de koelkast had liggen!

Ingrediënten voor 4 personen:
- 225 g macaroni
- 1 grote ui
- klontje boter
- 250 g hamblokjes (of deels boterhamworst/Smac)
- 2 el bloem
- 275 ml melk
- 50 g kaas + extra

• Kook de macaroni volgens de aanwijzingen op de verpakking en, giet af en zet opzij.
• Snipper de ui. Verhit de boter in een ruime (!) pan met anti-aanbaklaag en fruit hierin de ui glazig en bak tegelijk de ham mee.
• Strooi na ongeveer 2 minuten de bloem uit boven de pan en bak het net zo lang mee tot het smeeuig geworden is en er geen droog poeder meer te zien is. Voeg dan ongeveer 1/3 van de melk toe en roer het net zo lang tot er een egale dikke saus ontstaat. Herhaal dit nog twee maal met de overige 2/3 van de melk. (De saus hoeft op dit punt niet al heel dik te zijn. De kaas en het zetmeel van de macaroni zorgt ervoor dat de saus nog dikker wordt.)
• Voeg de kaas toe en roer net zolang tot het volledig gesmolten is. Breng het geheel op smaak met zout en witte peper en serveer het eventueel met extra geraspte kaas en curry of ketchup.

Shanghai lente ui pannenkoeken

Hoe doe ik het tot dusver met inhalen wat betreft mijn nalatigheid op deze blog en de belofte waarmaken om na mijn verblijf in China Chinese recepten te delen (van wat ik daar zelf heb leren kennen of al kende)? Pretty good, am I right?

Dunne versie

Deze keer is de Shanghainese lente ui pannenkoek aan de beurt. In tegenstelling tot westerse pannenkoeken, worden deze pannenkoeken niet van beslag, maar van deeg gemaakt. Het deeg wordt helemaal uitgerold, bedekt met wat olie, zout en een hele bende lente uien, en vervolgens wordt het deeg meerdere keren opgerold of dubbelgevouwen. Dit laatste wordt ook gedaan bij croissants en zorgt ervoor dat er meerdere lagen ontstaan.

Lente ui pannenkoeken zijn net zo populair in China als muffins dat zijn in Amerika. In heel China. Natuurlijk geldt weer het standaard verhaal dat elke regio zijn eigen 'way' van lente-ui pannenkoeken maken gecreëerd heeft: met/zonder sesamzaadjes, een snufje suiker erbij, sesamolie i.p.v. een smakeloze olie gebruiken voor de binnenkant etc.

Dikke versie

Maar toch is er een verschil dat wat meer typerend is en waardoor je misschien wel kunt zeggen dat er twee verschillende soorten lente-ui pannenkoeken zijn, namelijk dikke of dunne. De dikke variant is soms kleiner in diameter en heeft naast een krokante buitenkant een zachtere binnenkant. De dunne variant is bij uitstek dun, vaak wat groter en is in zijn geheel krokant. De soort die ik in Shanghai het meest tegen ben gekomen en typisch zou zijn voor de stad is de dikkere versie, gemaakt met gewone olie en zonder sesamzaadjes.

De pannenkoeken worden vaak zo per stuk per persoon op straat verkocht. Toch worden ze thuis vaak in punten gesneden en zo samen als snack verorberd. Er staan dan ook vaak een dipsausje bij op tafel. Dit kan dan, afhankelijk van de regio, een pittige zijn of een simpele mix van sojasaus, sesamolie en azijn.

Altijd handig is het als eten zich goed laat invriezen. Deze pannenkoeken doen dat gelukkig! Nadat je ze de laatste keer uitgerold hebt kun je ze in een luchtdichte box of zak doen met een velletje bakpapier tussen iedere koek. Het bakken gaat hetzelfde, alleen heeft dit net wat meer tijd nodig, gezien het deeg aanvankelijk nog bevroren zal zijn.

Ingrediënten voor 2 grote koeken:
- 125 g bloem
- 1/4 tl zout
- 75 g warm water
- 2 + 2 tl plantaardige olie
- 8 lente ui

• Zeef de bloem boven een ruime kom, maak een kuiltje in het midden en schenk hierin het warme water. Kneed tot een mooi elastisch deeg. Voeg eventueel meer bloem toe, tot het deeg niet meer aan je handen blijft kleven. Zet opzij.
• Snijd de lente uien helemaal op (tot circa 1 cm van het kontje) in dunne ringetjes. Zet opzij.
• Verdeel het deeg in twee gelijke stukken. Bestuif een schone werkplek met wat bloem en rol hierover de eerste bol deeg uit. Niet te dun, het deeg zal later scheuren.
• Verdeel 2 tl olie over het deeg, maar laat de buitenste 1 1/2 cm vrij. Verdeel zo evenredig mogelijk de helft van de ringetjes lente ui erover en bestrooi niet te zuinig met zout (essentieel).
• Rol het deeg nu op als een pannenkoek en druk een klein beetje dicht aan de uiteinden. Rol nu een van de twee uiteinden op naar binnen zodat er een spiraal ontstaat. Rol het deeg nu tot een plak van ongeveer 1 cm dik met een deegroller of druk hem plat.
• Herhaal met de overgebleven ingrediënten.
• Verhit in een ruime koekenpan op hoog vuur een bodempje olie. Pas als de olie goed heet is voeg je de eerste pannenkoek toe. Draai om wanneer de onderkant mooi knapperig en goud bruin geworden is en bak de andere kant tot ook deze knapperig en goud bruin is. Goed laten uitlekken en warm serveren.
• Pop de pannenkoeken voor nóg meer crunch nog eventjes in de oven voor je ze serveert.

Chinees tomaten roerei

Chinees tomaten roerei (西红柿炒鸡蛋, xīhóngshì chǎo jīdàn). Indrukwekkend hoe zo'n simpel gerecht zo veelzijdig kan zijn! Elk Chinees huishouden kent het en hoewel de verschillen niet gigantisch zijn, heeft wel echt iedereen zijn eigen manier van maken wat betreft volgorde en toevoegingen. Het is vaak het eerste gerecht wat Chinese kinderen van hun ouders of grootouders leren maken, en als je de verhalen mag geloven ook een van de meest nostalgische en gemiste gerechten wanneer zij al als emigranten terugdenken aan de warme herinneringen van het thuisland.

Chinese roerei met tomaten is eigenlijk, zoals de meeste Chinese gerechten, een bijgerecht. In China bestaat een maaltijd immers meestal niet uit één gerecht met een portie rijst, maar uit meerdere kleine gerechtjes midden op tafel die je met al je tafelgenoten deelt. Hoewel dat nog steeds gebruikelijk is wordt dit gerecht tegenwoordig ook wel eens anders gebruikt. Het is met name voor de emigranten die het maken vaker gebruikelijk om het als snelle lunch, maar ook als ontbijt of avondeten te maken. Het is immers ook een super snel en makkelijk te maken gerecht. In dat geval wordt er gewoon wat extra gemaakt, zodat er niet meerdere kleine gerechtjes nodig zijn en je het gewoon in je eentje kunt eten. Of rijst dan een must is? Nee, zeker niet, deze eieren gaan ook heel goed samen met noedels!

De variaties zijn ontelbaar, maar de basis is eigenlijk altijd hetzelfde. Ten eerste de eieren en tomaten. Over het algemeen wordt van beide ongeveer evenveel gebruikt, of van de een net wat meer dan de ander, net wat de voorkeur heeft. In sommige gevallen wordt ook nog het schilletje van de tomaten verwijderd voor ze de pan ingaan, maar dat is niet noodzakelijk. Voldoende olie daarentegen is dat wel. Je kunt proberen het met een theelepeltje olie te gebruiken, maar het resultaat zal niet zijn wat we willen voor een Chinees roerei met tomaten. Ook wordt er altijd een snuf zout aan de eieren toegevoegd voor ze de pan in gaan, maar in sommige gevallen wil men ook nog wel eens kippenbouillon poeder hiervoor gebruiken. Dan voor de basis wordt tot slot altijd wat suiker en een snufje witte peper toegevoegd als smaakmaker. Veelvoorkomende toevoegingen zijn Shaoxing rijstwijn, wat drupjes sesamolie of lente ui of bieslook ter garnering. Andere opties zijn een paar drupjes azijn, knoflook of een slurry bestaande uit gelijke delen water en maizena, om een sauzig effect te creëren.

Naast dat eieren en tomaten de beste vriendjes zijn en dit überhaupt een heerlijk gerecht is - bijgerecht of hoofdgerecht -, is een andere reden dat het zo geliefd is dat het ook super gezond is. Er zijn enorm veel functies te benoemen die bevorderlijk voor een goede gezondheid zouden zijn. Tomaten zijn bijvoorbeeld rijk aan caroteen en zitten boordevol vitaminen. Ze zijn hierdoor goed voor je huid, bloedvaten, bloeddruk en spijsvertering. Maar niet alleen zijn tomaten rijk aan vitaminen, ook bevatten zijn zink, calcium, ijzer en lycopeen. Deze laatste stof heeft bewezen te werken tegen kanker. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Chinezen zijn enorme gezondheidsfreaks en houden dus wel van feitjes als de hiervoor-genoemde. Maar ja, geef ze eens ongelijk.

Hieronder geef ik het basisrecept van een Chinees roerei met tomaten. Ik zet optioneel achter de ingrediënten die ik zelf niet zou willen missen, maar die dus in principe wel misbaar zijn zoals ik hierboven al uitgelegd heb.

Als bijgerecht voor 4 personen als onderdeel van meerdere gerechtjes of volledige maaltijd voor 1 persoon:
- 3 eieren
- 1 tl rijstwijn (alternatief: sherry)
- snuf zout
- 2 tomaten (ongeveer 150 g totaal)
- 1 tl suiker
- snuf witte peper
- klein stukje groen van lente ui of bieslook, in dunne ringetjes
- sesamolie, optioneel

• Het is raadzaam je benodigde ingrediënten eerst klaar te zetten. Kluts de eieren met een snufje zout en de rijstwijn, snijd de tomaten in partjes en halveer deze en snijd de bieslook of lente ui in dunne ringetjes.
• Verhit een wok op hoog vuur met een scheut olie. Voeg als de pan goed heet is de geklutste eieren toe. Zodra de bodem begint te stollen begin je te roerbakken. Haal de pan gelijk van het vuur als het ei nog net niet helemaal volledig gestold is en dus nog wat vloeibaar is. Schep het ei terug in het schaaltje waar het ook in is geklutst.
• Verhit opnieuw wat olie in de pan en begin nu de tomaten te roerbakken. Voeg de suiker toe en blijf goed roeren tot ze overal evenredig gebakken zijn (2 minuten). Voeg eventueel als de pan te droog wordt een klein scheutje water of bouillon toe. 
• Voeg tot slot de eieren toe, roer het kort maar goed door en haal de pan van het vuur. Breng het op smaak met eventueel wat extra zout en suiker, een snufje witte peper, wat drupjes sesamolie en de lente ui of bieslook.

Pasta met zoete kerstomaatjes, rucola en geitenkaas

Als ik ergens graag heen ga zijn het wel fairs. Er zijn er een aantal waar ik jaarlijks heen ga, waaronder een aantal boekenfair, zoals het boekenfestijn in Apeldoorn. Er zijn gigantisch veel boeken te vinden gesorteerd op gigantisch lange tafels in een enorme hal. Dit weekend is na vele jaren de laatste keer dat het boekenfestijn in Apeldoorn plaatsvindt, gezien de hal waar het gehouden wordt tegen de vlakte gaat. Hoewel ik elk jaar ga, mocht ik deze dus niet missen.

Ik was op zoek naar heel iets anders, maar belandde uiteindelijk op de kookboeken afdeling. Ik ben normaal gesproken niet zo van de kookboeken. Ik ben vaak bang dat ze al snel vergeten raken en onder een mooie dikke laag stof in de boekenkast zullen belanden. Toch vind ik het wel heel leuk om ze door te bladeren en inspiratie op te doen. Inspiratie genoeg opgedaan kan ik u vertellen! Uiteindelijk heb ik toch 3 mooie exemplaren gekocht die slechts rond de €1,- kostten.

Het recept van vandaag komt niet uit een van die boeken, maar is wel het resultaat van al het bladeren door mijn 3 nieuwe boeken en alle andere boeken die het niet tot mijn boekenkast gered hebben. Ik heb veel geneusd door boeken gericht op seizoensgroenten en -gerechten. Hoewel ik zelf helaas op het moment geen mogelijkheid heb om een tuintje met eigen groentes te onderhouden, droom ik er wel van. Dit gerecht is heerlijk zomers met zomerse kruiden, tomaatjes en rucola. De geitenkaas mag wel een typische herfstige topper zijn, maar in dit pasta gerecht geeft het een heerlijke frisse twist.

Over de geitenkaas gesproken, ik zal een geheimpje verklappen. Er gaat veel meer geitenkaas op een bord dan je ziet op bovenstaande foto. Nog meer geitenkaas had het gerecht er echter niet al te fotogeniek op gemaakt. Om toch een idee te geven van hoe heerlijk en smeuïg de pasta wordt met alle kaas erbij heb ik daarvan ook twee foto's bijgevoegd! De kaas smelt helemaal weg zodra je het door de pasta roert, geen zorgen, jummie!

Oké, nog even een korte tomato-talk. Ik heb zelf altijd een hekel gehad aan warme tomaat. Een verse knapperige tomaat die barst van de smaak wordt in mijn ogen alleen maar verpest zodra hij verwarmt wordt en zo al z'n structuur verliest. In dit pasta gerecht is het tegenovergestelde het geval. Als je goede tomaatjes gekocht hebt en ze in een lekkere olijfolie bakt met flink wat grove peper, een flinke snuf zout en genoeg knoflook worden ze heerlijk en verbazingwekkend zoet. Voeg hier (verse) kruiden en zachte geitenkaas aan toe en je hebt werkelijk waar een fantastisch, vegetarisch, zomers gerecht!

Ingrediënten 2-3 personen:
- 165 g tagliatelle
- 4 el olijfolie
- 1 flinke tl knoflook
- 1/2 takje salie of 1/2 tl gedroogd
- 1 el verse gehakte basilicum of 1/2 tl gedroogd
- 1/2 takje tijm gerist, of 1/4 tl gedroogd
- 275 g kerstomaatjes
- zout & grofgemalen peper
- 40 g rucola*
- 75 g geitenkaas

• Kook de pasta gaar volgens de aanwijzingen op de verpakking.
• Verhit de olie in een ruime pan en fruit hierin de knoflook, salie, basilicum en tijm.
• Halveer de tomaatjes, voeg ze toe aan de pan en breng ze op smaak met zout en flink wat peper. Bak voor enkele minuten mee, tot de olie goed de smaak van tomaatjes heeft opgenomen en de tomaatjes zelf lekker zoet geworden zijn.
• Giet de pasta af (niet te grondig, zorg dat er iets aan kookvocht bij de pasta blijft) en voeg het toe aan de pan. Schep het goed om met de rucola totdat deze bijna helemaal geslonken is.
• Dien op en verkruimel de kaas over de borden en geef eventueel een verse citroen erbij.

*Ook heel lekker met basilicum i.p.v. rucola.
**Voeg eventueel wat geroosterde nootjes of pitten toe.

Gnocchi met kip, zongedroogde tomaatjes, spinazie en champignons, eenpansgerecht

Gnocchi is de Italiaanse naam voor de dikke, zachte Italiaanse dumpling die ook in Nederland steeds meer bekendheid krijgt - iets dat het zeker verdient! Ze worden gemaakt van griesmeel/aardappel/normale bloem/brood of zelfs bloem, zout en ei. Van Rome naar het noorden toe is de aardappel gnocchi het meest geliefd; gnocchi gemaakt van pompoen wordt vooral gegeten in Veneto en Lombardije en brood-gnocchi heeft de voorkeur in het Zuiden van Italië.

Gnocchi is een traditionele Italiaanse pasta dat dateert uit de Romeinse periode. Het is waarschijnlijk iets dat geinspireerd is op eten uit het Midden-Oosten. Tijdens de grote uitbreiding van het Romeinse Rijk namen de Romeinen veel kunst, cultuur, wetenschap, maar ook zeker eten dat hen beviel als inspiratie mee naar huis. In de afgelopen 2000 jaar ontwikkelde elke regio in Italië zoals ik hierboven al schreef zijn eigen soort gnocchi, afgeleid van hetzelfde concept dat al die jaren geleden tijdens de Romeinse periode al bestond.

De beste gnocchi is licht in gewicht, ziet er vers uit en heeft een grijsachtige tint. Gnocchi wordt over het algemeen in gezouten water bereid. Het water mag eigenlijk net niet koken, want dat maakt de gnocchi erg zwaar en overkookt. Ook zal het buitenste laagje oplossen, en dat willen we niet. De ideale kooktijd is 2 tot 4 minuten. Gare gnocchi zal gaan drijven, giet het hierna meteen af en serveer het direct met een goede pasta saus. Gnocchi gaat goed samen met kazen zoals Parmezaan of blauwe kaas, pesto of een rijke tomatensaus, maar ook wordt het wel in soepen of bij stoofvlees geserveerd.

Er is een Italiaanse uitdrukking, "giovedi gnocchi", dat betekent "gnocchi op donderdag". Donderdag was de dag dat in bepaalde delen van Italië traditioneel gnocchi gemaakt werd, zoals bijvoorbeeld in Rome en Napels. Het is zelfs zo dat in bepaalde restaurants nog steeds alleen op donderdag gnocchi geserveerd wordt. Het is overigens ook pas sinds vrij recentelijk dat gnocchi in de winkel gekocht kan worden. Het werd echt altijd gewoon thuis gemaakt. Dit is nog steeds het overwegen waard. Het is niet moeilijk en bij uitstek veel goedkoper.

Gnocchi kan in een luchtdichte verpakking tot 3 dagen in de koelkast bewaard worden.

Ingrediënten voor 3 personen:
- 1 kipfilet
- 1 el boter
- 1 el olijfolie
- 500 g gnocchi
- 1 el knoflook
- 125 g champignons
- 60 g zongedroogde tomaten
- 220 ml kippenbouillon
- 50 ml kookroom
- 75 g bladspinazie'
- kneepje citroensap
- 2 el Parmezaan / Grana Padano

• Breng een pan met voldoende water aan de kook en los er wat zout of kippenbouillon in op. Dep de kip droog, leg haar voorzichtig in de pan en kook in 20-25 sappig en gaar. Trek het vlees met 2 vorken uit elkaar en zet opzij.
• Verhit in een ruime koekenpan met opstaande rand de boter en olie, bak hierin de gnocchi voor 2 minuten op middel-hoog vuur en zet opzij.
• Voeg eventueel opnieuw wat olie toe aan de pan als er onvoldoende over is gebleven, en fruit hierin de knoflook, champignons en zongedroogde tomaten tot de champignons zacht worden (ca. 4 min.).
• Voeg de kippenbouillon en kookroom toe en voeg zodra dit heet genoeg is de gnocchi en kip toe aan de pan, schep om en voeg nu handje voor handje, tot het geheel geslonken is, de bladspinazie toe.
• Roer tot slot de kaas en een kneepje citroensap door het geheel en dien op.

Biscuits & sausage gravy

Biscuits and gravy is een Amerikaans ontbijt-gerecht dat door de hele natie, en met name in het Zuiden, enorm geliefd is. Maar waar komt het eigenlijk vandaan? En hoe is dit gerecht tot stand gekomen?

De term 'biscuits' is eigenlijk afkomstig uit de Britse taal, waar het refereert naar het biscuit koekje dat wij ook kennen. In de tijd van Lodewijk XIV - ook wel bekend als de Franse 'Zonnenkoning' - stonden de koekjes bij de soldaten bekend als 'steenbrood'.  Het biscuitje in koek-vorm was een snack voor zeelieden en het leger. Deze platte biscuits waren ideaal om in de zakken van een overall meegedragen te worden als eten voor onderweg of tijdens het werken. Zo werden ze ook al snel populair voor de hardwerkende lieden in Zuid Amerika.

De getransformeerde biscuits waar dit recept over gaat werden pas veel later geïntroduceerd. Ze zouden zijn ontstaan in de tweede helft van de 18e eeuw op de Zuidelijke plantages. Voedsel was schaars. Men gaf de voorkeur aan broodjes die snel en simpel bereid waren, goedkoop om te maken en goed bij de meeste maaltijden zouden gaan. De biscuits konden heel makkelijk in de zakken van een overal meegenomen worden voor tijdens het werk. In Zuid-Amerika werden de biscuits tevens vaak van zoete aardappel gemaakt. Zoete aardappel kwam hier veel voor en werd vaak gebruikt als vervanger van bloem, wat veel minder in omgang was.

Pas in 1952 kregen de biscuits meer bekendheid in de rest van Amerika. Kolonel Sanders van Kentucky Fried Chicken bracht de zuidelijke biscuits naar de rest van Amerika toen hij zijn eerste franchise opende in Utah.

Een goede biscuit is zacht en 'flakerig' aan de binnenkant met een lichtelijk krokante buitenkant. Ze worden gemaakt van een combinatie van bloem, shortening of boter, bakpoeder en melk of water. Het deeg dat hieruit gevormd wordt, wordt uitgerold en in cirkels gesneden, gebakken en warm geserveerd met een gravy. Het geheim van het maken van goede biscuits zit in een aantal dingen. Een is dat het deeg niet over-gekneed moet worden. Dit is een van de dingen die ervoor zorgen dat er een mooi 'flakerig' deeg ontstaat. Een ander belangrijk punt is om goed koude boter te gebruiken en een laatste tip is om de vorm waarmee het deeg gesneden wordt alvorens te bedekken met wat bloem. De vormpjes moeten namelijk zonder gewrik, in een keer naar beneden hakkend uitgesneden worden om een goed resultaat te krijgen.

De gravy's die geserveerd worden bij de broodjes zijn lang niet altijd hetzelfde, maar bestaan vaak uit een basis van varkensworst of -gehakt, melk, boter, bloem en peper. Ik geef hieronder een simpele versie van een dergelijke gravy en vermeld helemaal onderaan dit bericht een aantal lekkere variaties. Zo is er bijvoorbeeld ook de mogelijkheid om het vlees te vervangen door champignons en/of nootjes, om de gravy vegetarisch te maken.

Ingrediënten voor 4 biscuits:
- 100 g bloem
- 1 tl bakpoeder
- 1/8 tl zout
- 44 g koude boter
- 70 ml koude melk

• Verwarm de oven voor op 225 graden.
• Zeef de bloem, het bakpoeder en zout boven een kom.
• Snijd de boter in kleine blokjes en prak het met een pastry blender of vork door de bloem tot dat er overal korrels zijn ontstaan.
• Voeg in 3 delen de melk toe en roer het geheel door elkaar met een vork.
• Bestuif een schone werkplek met bloem, leg het deeg erop en stuif ook hier wat bloem over. Rol het deeg uit tot ongeveer 1 1/2 cm dikte en snijd er 4 ronde vormpjes uit.
• Leg de vormpjes op een bakplaat en bak de biscuits in 10-12 minuten goudbruin en gaar en bereid in de tussentijd de gravy.

Ingrediënten voor de sausage gravy:

- klontje boter

- 200 g varkensworst, fijn gehakt

- 2 el / circa 20 g bloem

- 330 ml melk*

- 110 ml bouillon

- 1 el Worcestershire sauce (niet in huis, dan weglaten)

- zwarte peper

- voor lekkere toevoegingen zie de notities onderaan

• Verhit de boter in de pan en bak hierin de gehakte worst (en eventuele champignons en/of ui) in 5 minuutjes gaar.
• Strooi de bloem over het vlees, bak het voor 1 minuut al-omscheppend aan en blus het geheel al-roerend af met de melk en bouillon.
• Breng het geheel op smaak met de Worcestershire saus en flink wat zwarte peper en laat de saus mooi indikken.
• Haal als de saus mooi ingedikt is (ca. 5 minuten) de pan van het vuur en voeg eventueel verse gehakte kruiden en/of noten toe.

*Je kunt er ook voor kiezen je gravy alleen op basis van melk te maken. Breng in dit geval de gravy op smaak met zout.
**Één biscuit bevat 181 kcal, 20,7 kh en 9 g vet.
***Serveer de biscuits & gravy met wat schijfjes komkommer, dit gaat verrassend goed samen!
****De verse kruiden die goed in de gravy passen zijn o.a. tijm, bieslook, peterselie of basilicum.
*****Voeg ook eens champignons, ui of walnoten toe voor wat variatie. Voor een vegetarische optie kun je al het vlees door één van de drie of een combinatie ervan vervangen.