Salade met zongedroogde tomaatjes, mandarijn en geroosterde walnoten

Alweer zo'n kleurrijke topper! Het heeft niks met dit gerecht te maken, maar wist je dat in Korea en Japan men echt rekening probeert te houden met het kleurrijk maken van gerechten? Denk bijvoorbeeld aan de Koreaanse bibimbap. Niet alleen worden er als het even kan zoveel mogelijk verschillende kleuren gebruikt, ook worden de ingrediënten in sommige gevallen (i.h.b. voor de bento lunch) speciale vormpjes gesneden om het gerecht op te fleuren.

Anyway! Terug naar deze niet-Koreaanse of Japanse heerlijkheid. Deze verrukkelijke salade maak ik elke week minstens één keer klaar en het blijft elke keer opnieuw genieten. Hij is ontstaan op een dag dat er weinig eten in huis was, maar ik toch echt wel zin had in een goede lunch. Ik greep wat restjes bij elkaar en flanste deze salade in elkaar en sindsdien is hij favoriet.

Deze salade is een prima lichte lunch, eventueel met een sneetje brood of wat gebakken aardappeltjes. Ook is hij heerlijk als complementaire salade bij het avondeten of de barbecue, maar ook als hoofdgerecht kan hij prima. Zorg dan wel dat het je er net wat meer van bereid en ook net wat meer aardappeltjes of brood bij geeft.

Ingrediënten:
- 1/4 krop / 250 g ijsbergsla
- 2 kleine mandarijntjes
- 2 el olie van de zongedroogde tomaatjes
- handje geroosterde walnoten
- zachte geitenkaas, optioneel
- 5 stuks / 50 g zongedroogde tomaatjes op olie
- zout en peper

• Snijd de ijsbergsla in stukken, pel de mandarijntjes, snijd de tomaatjes in stukjes, hak de walnoten en verkruimel - indien je het gebruikt - de geitenkaas.
• Meng alle gesneden ingrediënten door elkaar met de olie en breng op smaak met zout en peper.

Daging Smoor met ketjap-pindasaus

Zijn kleurrijke gerechten niet een feestje om naar te kijken, lees: op te eten? Presentatie kan je hele smaakervaring enorm beïnvloedden. Dat heeft natuurlijk ook nadelen, zo worden we er ook vaak genoeg door onze ogen ingeluisd en blijkt het beeld niet helemaal overeen te komen met wat onze taste buds ons vertellen. In dit geval kan ik je echter geruststellen; dit gerecht is zowel een feestje om naar te kijken als ook een feestje om op te peuzelen!

Daging Smoor is een populair Indonesisch gerecht waarvan het hoofdingrediënt ketjap manis --> zoete ketjap is. Het is een in ketjap gesmoord vleesgerecht, meestal rundvlees. Overige ingrediënten zijn veelal uien of sjalotjes, knoflook, gember, nootmuskaat en kruidnagel, maar ook andere kruiden worden gebruikt.

Er zijn vele variaties en veel regio's, en daarbinnen weer huishoudens, kennen hun eigen favoriete bereiding. Zo voegen sommigen standaard aardappeltjes toe tijdens het stoven, gebruiken ook tomaat of serveren de Daging Smoor met bawang goreng (die heerlijke gefruite sjalotjes, weet je wel?). Alles komt aan op persoonlijke voorkeur (doesn't it always?).

De saus in deze Daging Smoor maakt een klein uitstapje naar een saus die wat wegheeft van pindasaus. Het is dus niet een 'traditionele' Daging Smoor, maar wel heel erg lekker!

Het beste vlees voor Daging Smoor is rundschenkel, riblap of runderpoulet, dus vrij mager vlees. Door het vlees voor enkele uren te koken op een laag vuurtje wordt het collageen afgebroken en zal het vlees heerlijk mals worden en meer uit elkaar zal vallen ten einde van de stooftijd.

Net als Daging Smoor is ook Rendang een populair Indonesisch gerecht dat vaak kleurrijk geserveerd wordt. Het verschil is dat Rendang niet in ketjap gestoofd wordt, vaak wat langer op staat dan Daging Smoor, andere hoofdingrediënten kent, maar het grootste verschil zit hem in iets anders. Een traditionele Rendang wordt helemaal ingekookt, tot de vloeistof is verdampt en het vlees de kruiden heeft geabsorbeerd. Bij Daging Smoor is helemaal inkoken niet nodig en is er nog een heerlijke, rijke saus als het gerecht klaar is.

Ingrediënten voor 3 personen:
- 1 ui
- 400 g rundvlees
- 1/2 tl knoflook, geperst
- 1/2 t gember, geperst
- 1 blad daun salam of laurier
- 1 el suiker, bij voorkeur palmsuiker of bruine suiker
- 35 g ketjap
- 25 g pindakaas
- 90 g kokosmelk
- 60 g water
- zout en peper
- 1 kruidnagel, optioneel
- 1/4 tl komijn, optioneel
- 1/8 tl nootmuskaat, optioneel

• Roer de optionele kruiden, ketjap, sambal, pindakaas, kokosmelk, suiker en het water door elkaar en zet opzij.
• Snipper de ui en fruit beide aan in een diepe pan in een scheutje hete olie. Voeg de knoflook en gember toe en bak 1 minuut mee op hoog vuur.
• Doe het kokosmelk-mengsel in de pan, voeg het vlees toe en breng aan de kook. Draai het vuur zacht en laat het circa 2 - 3 uur zachtjes sudderen met de deksel op de pan. Roer regelmatig en voeg water toe indien nodig.
• Check na 1 1/2 - 2 uur hoe dik de saus is en laat eventueel de laatste 30-45 minuten zonder de deksel verder inkoken.

*Voor wat meer pit kun je altijd wat sambal of een lombok pepertje toevoegen, voor ons een  must!

De beste Havermoutkoeken met amandelen en chocola

De afgelopen recepten waren voornamelijk Aziatisch, maar iedereen heeft zo nu en dan ook een goed koekjesrecept nodig als je het mij vraagt! Al helemaal als je deze eenmaal hebt geproefd, geen twijfel mogelijk...

Ingewikkelde en complexe koekjes, hartstikke leuk, maar simpele, goede, oude (oké, niet oud dan) havermoutkoeken zijn toch wel echt favoriet. De stukjes chocolade en noten zijn natuurlijk een heerlijke toevoeging, maar het komt uiteindelijk op de basis neer. Zolang je je hieraan vasthoudt kun je eigenlijk niet misgaan.

Deze havermoutkoeken zijn erg makkelijk om te maken, maar ook om voor te bereiden en in te vriezen voor een later moment. Zo heb je alle reden om een grote bende koekjesdeeg te maken: een deel voor nu, en een deel voor die ene noodsituatie als je echt aan koekjes toe bent! Zorg wel dat je het deeg goed en luchtdicht verpakt. Het houdt ongeveer een week in de koelkast en tot 3 maanden in de vriezer.

Deze koekjes bak ik voor elk excuus dat ik kan verzinnen. Zo bakte ik afgelopen weekend nog een hele bende voor mijn familie, voor een weekendje weg, en realiseerde me dat ik het niet kon maken ze van de blog te weerhouden.

Ingrediënten voor 20-24 koeken:
- 75 g amandelen
- 100 g pure chocolade
- 120 g bloem
- 1/2 tl bakpoeder
- 1/2 tl baking soda
- snuf zout
- 110 g boter
- 100 g blanke suiker
- 100 g bruine suiker
- 1/2 tl vanille
- 1 ei
- 90 g havermout

• Hak de amandelen en chocolade en zet opzij.
• Zeef de bloem, bakpoeder, baking soda en zout in een ruime kom.
• Klop de boter romig met de suikers voor 2-3 minuten, voeg de ei en vanille toe en klop opnieuw tot volledig opgenomen.
• Roer alle ingrediënten nu door elkaar, inclusief de havermout. Dek de kom af met een laag vershoudfolie en zet in de koelkast voor minimaal 15 minuten. 
• Verwarm de oven voor op 175 graden.
• Schep met een (ijs-)lepel (niet je warme handen) bolletjes deeg op een bakvel op een bakplaat met ongeveer 5 cm ruimte ertussen. 
• Bak de koeken in 13-14 minuten en laat ze volledig afkoelen op de bakplaat.
• Leg de koeken eventueel nadat ze zij afgekoeld een tijdje in de koelkast om wat op te stijven.

Traditionele Marokkaanse runder tajine met pruimen en amandelen

Geleerd van een vrouw geboren en getogen in de Marokkaanse stad Marrakesh. Geen enkel Marokkaans restaurant kan op tegen de kookkwaliteiten van een passievolle Marokkaanse vrouw in haar eigen keuken, en ik voel me dan ook vereerd dat ik het recept van een van deze vrouwen zelf heb mogen leren!

Hoewel een tajine gerecht in Marokko zelf natuurlijk het beste smaakt, is deze vrijwel exact in 'ons Nederland' na te bootsen. De ingrediënten zijn makkelijk in huis te halen en het bereiden zelf is ook geen totale abracadabra.

Ingrediënten voor 2-3 personen:
- 500 g rundvlees in grote stukken
- 1 kleine (rode) ui, fijn gesnipperd
- 2 tl gember poeder
- 1/2 tl grof gemalen zwarte peper
- 1 tl kurkuma
- 1/2 tl ras el hanout
- 10 suikerklontjes
- mespuntje saffraan
- 1 stokje kaneel
- bosje peterselie en koriander

Pruimen, amandelen en opmaak:
- 8 gedroogde pruimen
- 1/2 klein stokje kaneel
- 8 suikerklontjes
- handje amandelen
- sesamzaadjes

Vlees

• Voeg de ui en de kruiden t/m de kurkuma toe aan het vlees, verhit een flinke scheut olie in een hoge pan en bak het vlees rondom goed aan. 
• Voeg een laagje water, zout naar smaak, de kurkuma en de suiker toe aan de pan en laat het met de deksel erop 10 minuten op medium hoog vuur koken.
• Haal de deksel van de pan en voeg de peterselie en koriander, de saffraan en het kaneelstokje toe. Giet heet water in de pan tot het het vlees onder water staat en laat het geheel koken voor 45 minuten met een deksel op de pan.
• Haal de deksel van de pan en laat de saus goed inkoken. Er moet ongeveer 10 el vocht overblijven.

Pruimen en amandelen

• Breng de pruimen in een laag water met de suiker en het stukje kaneel aan de kook en laat ze in 25 zacht koken tot er tevens een dikke stroperige substantie is ontstaan. Eventueel in de tussentijd kleine beetjes water toevoegen om aanbranden te voorkomen.
• Frituur de amandelen tot ze licht kleuren of rooster ze in een droge koekenpan. 

Opmaak

• Leg de stukken vlees in de tajine, lepel de saus erover en verdeel vervolgens de vruchten, gevolgd door de amandelen. Strooi de sesamzaadjes over de vruchten, verhit de tajine nog even met de deksel erop en dien op met (vers gebakken, Marokkaans) brood.

All time favorite komkommer salade

Komkommersalades zijn er in alle soorten en maten. De klassieker op basis van azijn, suiker, zout en peper, en eventueel een lepeltje yogurt is natuurlijk altijd oké, maar soms is wat anders ook wel eens welkom. De voorouder van deze komkommersalade zag enkele jaren geleden het licht, en inmiddels is onderstaand recept wat er vandaag de dag van terecht is gekomen.

Je eet deze salade als onderdeel van een (Aziatische) maaltijd met meerdere bijgerechten, als salade bij een vleesgerecht of gewoon lekker als lunch of iets dergelijks. Er zijn geen strikte regels voor gelukkig!

- 1/2 komkommer
- 2 lente uien
- handje koriander
- 6 amandelen
- 1 tl azijn
- 1 tl suiker
- 1 tl sesamolie
- 1 tl sojasaus
- 1/2 tl zout
- 1 tl chili olie

• Snijd de komkommer in dunne reepjes, eventueel met behulp van een mandoline en zet opzij. 
• Snijd de lente uien in ringen, hak de koriander grof en rooster eventueel de amandelen, waarna je ook deze grof hakt. 
• Meng alle overige ingrediënten tot een dressing en meng dit vlug met de komkommer, lente ui en koriander. 
• Bestrooi de salade met de amandel kruimels.

Banaan kruimelcake

Deze cake stond al maanden in de wacht, en wat een schande is dat! Zonder twijfel is dit de lekkerste cake die ik ooit gemaakt, nee wacht, misschien wel de lekkerste die ik ooit gegeten heb. Je zou me erop kunnen betrappen dat ik dat al eens eerder heb gezegd van een andere cake. Desondanks ben ik geen leugenaar. Ik ben leergierig en veel oefenen en fijnproeven kan er heus voor hebben gezorgd dat ik een trapje omhoog geklommen ben op de cake-expert ladder.

Dit is niet een recept voor bananenbrood, er is wel degelijk een verschil tussen een bananencake en een bananenbrood, hoewel ik het onderscheid niet meer zo duidelijk is te maken in de alledaagse bananenbrood en -cake recepten. Dit recept bevat in elk geval voldoende suiker om het een cake te mogen noemen. Toch bevat het nog altijd niet zoveel suiker als een reguliere cake, gezien de bananen ook al de nodige suikers en zoetheid leveren. Voor mijn recept van bananenbrood (met cheesecakevulling) - waarvan het beslag een lagere bloem tot suikerverhouding heeft - verwijs ik je overigens graag door naar hier!

Het geheim van deze cake? Dat zijn er een aantal. Ten eerste de kleine hint van kruidnagel. Kaneel en banaan zijn goede vrienden, maar ik vind dat kaneel in cakes niet altijd goed uitpakt en kruidnagelpoeder en banaan gaan ook verrassend goed samen. Met kruidnagel moet je echter ook niet te enthousiast aan de haal gaan, het is al snel overheersend. Een tweede punt is dat er in de cake zelf blanke suiker gaat, maar voor de topping bruine suiker gebruikt wordt. Blanke suiker is een betere keuze in een cake-beslag dan bruine suiker. Het geeft een wat lichtere vanille-achtige smaak, waar als je bruine suiker gebruikt de smaak meteen wat zwaarder en donkerder wordt. Bruine suiker in combinatie met pecannoten is echter verrassend goed en juist door het als topping te gebruiken geeft het een heerlijke toevoeging die in samenwerking met de nootjes net wat extra's aan de cake geeft. Een derde en de belangrijkste aanpassing is de aanpassing van temperatuur terwijl de cake in de oven staat. Bakken met banaan kan best tricky zijn. De cake kan eerst een mooi randje krijgen door de eerste helft op 175 graden te bakken. Door de temperatuur halverwege het bakproces wat te verlagen krijgt het precies de goede tijd en temperatuur om de juiste consistentie aan de binnenkant te krijgen.

Er zit niks anders op. Om erachter te komen of ik gelijk heb zul je het toch echt zelf een poging moeten wagen! Ik heb er alle vertrouwen in. Plus, er is niks fijners dan de geur die uit de oven komt als deze cake in wording is...!

Ingrediënten voor een cake á 8-12 porties:
- 180 g bloem
- 1/8 tl kruidnagelpoeder
- 1/2 tl baking soda
- 1 tl bakpoeder
- 1/4 tl zout
- 75 g ongezouten boter
- 90 g suiker
- 1 ei
- 1 tl vanille
- 375 g bananen, geprakt
- 60 g yoghurt
- 40 g bruine suiker
- 60 g pecannoten

• Verwarm de oven voor op 175 graden en vet een vorm in. Hak de pecannoten grof, meng dit met de bruine suiker en zet opzij.
• Zeef de eerste 5, droge ingrediënten bij elkaar in een ruime kom.
• Klop de boter romig met de suiker en voeg dan het ei, de vanille, bananen en yoghurt toe en mix goed door elkaar tot een egale massa.
• Schenk in 2 delen de vloeibare massa bij de droge ingrediënten en roer dit tot een zo glad mogelijk beslag.
• Schenk het beslag in de vorm, verdeel de bruine suiker met pecannoten erover en zet de vorm in de oven.
• Verlaag na 25 minuten de temperatuur naar 125 graden zonder deze te openen en bak de cake nog een 35 minuten (in totaal een uur).
• Check met een satéprikker of de cake gaar is. Deze moet er na het insteken droog uitkomen. Wacht tenminste 8 minuten voor het insnijden.

Chinese Dan Dan Noedels 2, 擔擔麵

 Afgelopen december schreef ik voor het eerst over dandan noedels en wat het nou precies is. Ik postte toen een eerste recept van dandan noedels. Zoals ik toen al uitlegde, zijn er veel verschillende varianten van dandan noedels. Het is niet altijd duidelijk te onderscheiden wat nou kenmerkend is voor dandan, iedereen doet het op zijn eigen manier en ook per regio zijn er eigen kenmerken van het gerecht.

Vandaag deel ik weer een heel ander soort dandan noedel-recept. Deze keer bevat het een soep-achtige basis, in plaats van alleen een stevige saus van gehakt. Beide hebben hun eigen charme en staan hier geregeld op tafel.

Ingrediënten voor 2 personen:
- 170 g witte noedels
- 500 ml kippenbouillon
- 50 g yacai
- 2 el pinda's, grof gehakt
- 2 lente uien, in ringetjes
- 1 rood pepertje, in ringetjes
Gehakt + marinade
- 120 g gehakt
- 2 tl sojasaus
- 1 tl suiker
- 1 tl sesamolie
- 1 tl Shaoxing wijn
Overig
- 2 el sesampasta
- 36 g pinda + 3 el olie = 4 el pindasaus, gebruik er 2
- 1 el sojasaus
- 1 tl donkere sojasaus
- 1/2 tl suiker
- 1 el Chinkiang azijn
- 1 tl chili olie
- 1 tl doubanjiang
- 1 el knoflook

• Marineer het gehakt met de aangegeven ingrediënten en zet opzij en meng alle ingrediënten voor de saus in een kom en zet opzij.
• Verhit wat olie in een wok en fruit hierin de yacai en 2/3 van het pepertje enkele minuten aan. Voeg het gehakt toe en bak tot dit goed knapperig wordt.
• Kook de noedels gaar, spoel ze kort onder koud water om en maak de bouillon met kokend water.
• Verdeel in de volgende volgorde over 2 kommen: de saus, de bouillon, de noedels, het gehakt, het overgeblevene van het rode pepertje, lente ui en tot slot de pinda's.

Wortel pinda-soep

Deze week vroeg ik Partner Elf een wortel mee te nemen uit de supermarkt, waarna hij vervolgens thuiskwam met een gigantische zak oranje vrienden. Niet wat ik bedoelde, maar helemaal niet erg! Gelukkig is er genoeg met wortels te doen, dus die zouden wel opkomen.

Een wortelcake (recept volgt...), drie soepen en een hoop geknabbel later leverde een paar heerlijke recepten op. Vandaag deel ik vast deze wortel pinda-soep. In veel gerechten waarin pindasaus voorkomt, komt ook wortel voor. Die twee in combinatie in een soep kan dus niet misgaan en dat zal ik zeker beamen!

Wat betreft de garnering kun je zelf inspelen op wat je lekker vindt. Voor wat meer pit voeg je een beetje sambal of een pepertje toe, voor wat crunch bijvoorbeeld wat gemalen pinda's.

Ingrediënten voor 2 kommen soep:
- 500 ml water
- 1/2 blokje bouillon
- 300 g wortels, in stukken van 2 cm
- 1 tl gember
- 2 teentjes knoflook
- lente ui, in ringetjes, witte en groene deel apart
- 2 ruime el pindakaas
- 1/2 tl suiker
- 1/4 tl kurkumma, optioneel
- gemalen zwarte peper
- rood pepertje, optioneel

• Breng de bouillon in een pannetje aan de kook en voeg de wortels, knoflook, gember en het witte deel van de lente ui toe. Breng de bouillon opnieuw aan de kook, draai het vuur dan wat lager en laat de wortels gaar koken in circa 8 minuten met een deksel op de pan.
• Haal de pan van het vuur en pureer de soep zo fijn als gewenst. 
• Voeg nu de pindakaas, suiker en kurkumma toe en warm de soep opnieuw op.
• Proef en breng de soep op smaak met zwarte peper en eventueel wat extra zout naar smaak. Dien op en garneer met de groene ringetjes lente ui en eventueel een paar ringetjes van een rood pepertje.

Witte chocolade groene thee cake met walnoten

Voor degenen die regelmatig de blog lezen, is wel bekend hoe gek ik ben op alles dat met Azië te maken heeft, en dan met name China. Van Japan ben ik echter ook niet vies, en zoals sommigen misschien nog weten, ging ik enkele weken geleden, na een Japan-fair in Nederland, door naar Little Tokyo in Düsseldorf.
Düsseldorf heeft, na Londen en Parijs, de grootste Japanse gemeenschap buiten Japan. Mede hierom is misschien duidelijk hoe Little Tokyo is ontstaan. Dit is een super grote wijk in Düsseldorf, vol met Japanse ramen-, sushi-, en andere restaurants, Japanse hotels en kappers, Toko's, winkeltjes en noem maar op. Het is inmiddels uitgegroeid tot een super populaire wijk, en niet alleen onder Japanners zelf.
Toen wij er waren heb ik flink wat Aziatisch lekkers gegeten en gekocht. Onderweg naar het ramen-restaurant waar we sowieso heen zouden gaan om te lunchen die middag, kwamen we langs allerlei café'tjes en andere restaurants, waar ik enthousiast naar binnen gluurde om inspiratie op te doen. Bij een café'tje zag ik 2 vrouwen een matcha marble cake eten. Ik redeneerde dat we na de ramen, niet heel veel honger meer zouden hebben, maar dat zo'n heerlijk plakje cake nog wel zou moeten passen. Zo gezegd zo gedaan en hoewel het personeel dramatisch was, was de cake a piece of heaven.
Ik had eerder die dag al een zakje matcha gekocht (waar ik ook deze koekjes mee maakte!). Ik klampte het zakje nu goed vast, en wist dat ik thuis een poging moest wagen om het na te maken. Het resultaat is nog véél beter dan verwacht en ik had de grootste moeite er van af te blijven. Ik kan alleen maar zeggen dat deze cake werkelijk verrukkelijk is. Ik zou eigenlijk dit recept naar dat tentje op moeten sturen en ze vriendelijk bedanken voor hun gastvrijheid (not).

-  40 g walnoten
- 185 g boter, kamertemperatuur
- 150 g suiker
- 3 eieren
- 1 tl vanille extract
- 210 g bloem
- 1 tl bakpoeder
- 1/4 tl zout
- 2 tl groene thee poeder (matcha)
- 80 g witte chocolade

• Verwarm de oven voor op 180 graden, vet een broodvorm in en hak de walnoten grof.
• Klop de boter en de suiker tot romig en zacht, voeg 1 voor 1 - al-kloppend - de eieren toe en tot slot het vanille extract. 
• Zeef de bloem in een ruime kom en voeg het zout en de bakpoeder toe. Roer hierdoor het natte mengsel tot er een mooi egaal beslag is ontstaan. 
• Verdeel het beslag over 2 kommen. Smelt de chocolade au bain marie en voeg dit aan een van de kommen toe. Zeef boven de andere kom de matcha poeder, en meng het goed door elkaar.
• Schep nu beide kommen met beslag leeg in de vorm, verdeel de walnoten erover en bak de cake voor +/- 55 minuten in het midden van de oven.
• Check of de cake echt gaar is, door er met een satéprikker in te prikken en te kijken of die er schoon uitkomt. Laat de cake tenminste 10 minuten in de vorm afkoelen.

Thaise Panang Curry

Een hele tijd geleden nam Partner Elf mij mee naar een super knus en enorm goed Thais restaurant in Deventer, dat onder de grond zit. Hij koos zijn gerecht, en ik het mijne. Toen het opgediend werd hadden we allebei niet voor ons wat we hadden verwacht. Niet dat dat erg is, maar een bepaalde verwachting bepaald toch hoe je je eten uiteindelijk beoordeeld. Ik nam een hapje van hem, hij een hapje van mij, en het was besloten. We hadden blijkbaar de perfecte keuze voor elkaar gemaakt! Ik vond zijn curry heerlijk, en hij vond mijn ossenhaas gerecht verrukkelijk. Dus toen we geruild hadden hebben we allebei gigantisch genoten van ons (elkaars) eten. De curry die hij koos, maar ik at, was een super goede Panang curry met lamsvlees.
De Panang curry is een traditionele Thaise curry, en staat bekend als de 'droogste' curry. De naam Panang kan op enorm veel manieren geschreven worden. Sommige Thaise benamingen voor gerechten hebben een betekenis, maar Panang is simpelweg een naam zonder verdere betekenis.
Het is een dikkige curry met fijngemalen pinda's door de curry pasta, en heeft een zoet-zoute smaak. Traditioneel gezien bevat het altijd de Panang curry pasta, kokosmelk, palmsuiker, vissaus en limoenblaadjes, die ook ter garnering worden gebruikt. Er zit verder geen groente in de curry, die kunnen er naast geserveerd worden. De meest voorkomende Panang curry is er een met vlees (en dan in het bijzonder varkensvlees), maar er kunnen ook garnalen of tofu blokjes, voor een vegetarische versie, gebruikt worden.
Het verschil tussen rode curry pasta en Panang curry pasta, is dat in de Panang pasta vaak meer gedroogde specerijen verwerkt zitten. Het grootste verschil zit m' echter in de bereiding: rode curry's zijn vaak wat soepiger, en zoals ik al vertelde, is Panang een tamelijk droge curry.

Ingrediënten voor 2 personen:
- 275 g vlees naar keuze: ossenhaas, varkenshaas, kip, lam
- 240 ml kokosmelk, over 2 kommetjes verdeeld
- 50 g Panang curry pasta*
- 1 el palmsuiker**
- 1 el vissaus***
- 1 el geroosterde pinda's, grof gehakt tot fijn gemalen
- 4 limoenbladeren, 1/2 in dunne reepjes, 3 1/2 gescheurd in stukjes
- handje basilicum, optioneel

• Fruit de curry pasta aan voor enkele minuten, tot er een soort van gebakken geur ontstaat, en voeg dan scheut voor scheut 120 ml (de helft) van de kokosmelk toe. Telkens als het papje in de pan droog wordt (ongeveer per 2 minuten), voeg je de volgende scheut kokosmelk toe, tot de helft op is.
• Voeg nu, zodra de olie gescheiden raakt van het 'papje' en goed zichtbaar wordt, de gescheurde limoenblaadjes en het vlees toe.
• Voeg als het vlees gaar is de rest van de kokosmelk en de palmsuiker toe, en als de suiker gesmolten is ook de vissaus. Laat het vier minuten doorwarmen.
• Voeg nu de basillicum en de pinda's toe en roer het goed door. Als de curry te dik is voeg je voorzichtig nog wat kokosmelk toe.
• Garneer het met de dungesneden limoenbladeren en eventueel wat basilicum, en dien het op met jasmijn/pandan rijst.

*Kan eventueel vervangen worden door rode curry.
**Kan ook vervangen worden door bruine suiker, of anders zelfs blanke suiker.
***Kan vervangen worden door sojasaus.

Mosterd bloemkool soep met amandelkruim

Mijn vriend walgt van bloemkool, dus nu hij een paar dagen niet thuis is grijp ik mijn kans! Hoewel we het over het algemeen wel eens zijn over wat wel en niet lekker is, is bloemkool een uitzondering. Ik ben er dus klaarblijkelijk wél dol op.
Deze soep bevat allemaal zeer smaakvolle ingrediënten die verrassend goed samen gaan. Ik lees de laatste tijd steeds meer over edelgist en de dingen die ermee te maken zijn. Veganisten gebruiken het bijvoorbeeld in plaats van de voor velen onmisbare Parmezaanse kaas. Het heeft inderdaad een wat zoute smaak die wel wat weg heeft van de kaas. In dit recept gebruikte ik de gist voor een crumble met amandelen, en dat is ook niet mis. Je koopt edelgist nu nog voornamelijk bij de Tuinen of in reformzaken, maar ik vermoed dat het door de groeiende populariteit niet lang zal duren voor ook de Jumbo het in haar schappen heeft liggen.

Ingrediënten voor 2 grote kommen soep
- 1/2 bloemkool (320 g)
- 2 aardappels (300 g)
- 1 el boter / kokos- of olijfolie
- 2 el mosterdzaad
- 500 ml groentebouillon
- 20 g amandelen
- 1 el edelgistvlokken

• Rooster de mosterdzaadjes in een droge pan tot ze ploppen. Maal de amandelen fijn met de edelgist en wat grof zeezout en roer het met enkele druppels tot er mooie kruimels ontstaan.
• Hak de bloemkool en aardappels in stukken en bak ze in enkele minuten in een grote pan met het boter of wat olie, zout en peper, tot ze een goudbruin randje hebben gekregen.
• Voeg de bouillon toe en laat de aardappels en bloemkool met een deksel op de pan zachtkoken.
• Voeg het mosterdzaad toe, pureer de soep en dien het op met het amandelkruim.

Herfstige maaltijdsalade met zoete aardappel, cranberry's, walnoten en brie

De titel roept wellicht enigszins wat verbazing op, gezien het midden zomer is. Maar laten we wel wezen, het weer van de afgelopen week en dat wat nog komen gaat heeft werkelijk álle kenmerken van een strenge herfst. Niks mis dus met zo'n herfstige maaltijdsalade als deze! En als ik dan nóg eerlijker mag zijn, vind ik dat een salade zo lekker als deze helemaal niet seizoensgebonden zou mogen zijn. Dit zou ik prima ieder seizoen zonder moeite weg kunnen werken!

Ingrediënten voor 2 personen:

- 2 zoete aardappels (230 g)

- 4 kleine aardappeltjes (230 g)

- 1 kleine rode ui

- 1 grote wortel

- 50 g cranberry's

- 50 g walnoten

- 60 g brie

- veldsla

• Verwarm de oven voor op 220 graden en was de wortel en de aardappels.
• Snijd de zoete aardappels in tweeën en vervolgens in plakken, de gewone aardappels in partjes en de ui in ringen. Meng alle vier goed door elkaar in een bakblik met een scheut olijfolie en zout en zet het voor circa 30 minuten in de oven.
• Rooster ondertussen de walnoten tot ze wat donkerder kleuren, zodat ze een diepere smaak krijgen, en snijd de brie in plakjes.
• Haal na 45 minuten het blik uit de oven, laat 5 minuten staan en hussel het vervolgens door elkaar met de sla en de cranberries. Verdeel de walnoten en brie erover en eet smakelijk!

Romige pasta met peppadews en pijnboompitten

Vandaag kookte ik voor mezelf, en dat betekent dat ik me niet schuldig hoef te voelen als ik een maaltijd zonder vlees kook. Het idee voor een kazige pasta met peppadews spookte al een tijdje door mijn hoofd, en vandaag zette ik dat idee om naar werkelijkheid!
Deze pasta is zo lekker door de zoete pittige peppadews in combinatie met de zachte roomsaus en geroosterde pijnboompitten. Fijn dat zo'n lekkere pasta binnen no time op tafel kan staan.

Ingrediënten voor 2 personen:
- 150 g pasta
- 150 g peppadews
- 1 el citroensap
- 5 el zuivelspread
- 75 ml kookroom
- flinke hand pijnboompitten
- 2 tl bieslook

• Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking en rooster de pijnboompitten in een droge koekenpan.
• Roer de zuivelspread goed los met de kookroom, en breng het op smaak met de bieslook, het citroensap en wat zout en peper.
• Giet de pasta af en doe het in een pan met antiaanbaklaag, samen met de saus om het geheel nog even goed op te warmen.
• Dien het op met de geroosterde pijnboompitten erover.

Mokka ontbijtpap

Laatst, tijdens een bak-experiment, maakte ik een mokka glazuur met koffie, cacao en poedersuiker. Mokka is een smaak die je eigenlijk helemaal niet zo vaak tegenkomt. Vroeger at ik, telkens op de verjaardag van dezelfde persoon, één keer per jaar een stuk mokka taart en daar keek ik altijd naar uit! Van de afgelopen jaren kan ik eigenlijk niet bedenken of ik wel mokka gegeten heb, en ik besefte me dus hoe stom dat eigenlijk is toen ik het glazuur maakte!
De volgende morgen maakte ik direct deze mokka havermout, en ik kan inmiddels wel zeggen dat de mate waarin ik mokka eet wat is toegenomen...
Ik heb geen toppingen in het rijtje ingrediënten opgenomen, omdat dit toch wel persoonlijk is vind ik. Ik raad echter sterk aan, dat mocht je de kans krijgen het met hazelnoten en banaan te eten, je dit zeker moet doen!
Voor meer mokka (lees: muffins!) houd de blog in de gaten...

- 40 g havermout
- 2 el cacao
- 175 ml sterke koffie
- 125 ml melk of water
- 1/4 tl vanille
- suiker of vervanger

Meng de havermout met de cacao in een kommetje.
Breng de koffie, de melk of het water en eventueel de vanille in een pannetje aan de kook en voeg de havermout toe. Laat het zo dik koken als je lekker vindt en breng het op smaak met suiker of een vervanger.
Voeg eventueel toppingen toe, zoals banaan, (hazel-)noten, chocolade of iets anders.

Bananen muffins met pecancrumble

Zijn jullie klaar voor de lekkerste muffins waar je geen boter of olie voor nodig hebt? Ik heb ze nu al een paar keer gehad, en ik zelf ben zeker weten al weer klaar voor de volgende ronde!

Deze muffins hebben me compleet verrast wat betreft structuur en smaak. Ik ben niet altijd heel dol op banaan in baksels, gezien het dan vaak een vrij zware massa wordt, die niet luchtig is en al snel een onaantrekkelijk kleurtje krijgt. Daarentegen zorgt het weglaten van boter of olie vaak weer voor een droog bak-resultaat.

Tot slot is er maar weinig suiker gebruikt en dat was ook even spannend, maar deze muffins zijn werkelijk verrukkelijk en zoet zat! Ze hebben een mooie luchtige structuur, zijn precies zoet genoeg en hebben een heerlijk diepe smaak door de havermout, het gebruik van bruine suiker in plaats van blanke, en de geroosterde noten-crumble on top. Deze muffins ga ik zeker vaker maken om in de ochtend als ontbijt-to-go mee te nemen.

Ingrediënten 4 grote muffins:
- 110 g Griekse yoghurt
- 1 banaan
- 80 g havermout
- 25 g bruine suiker
- 1 tl bakpoeder
- 1/4 tl baking soda
- 2 el pecannoten, grof gemalen

• Verwarm de oven voor op 200 graden en vet 4 muffin-vormpjes in.*
• Maal het havermout in een keukenmachine fijn en voeg vervolgens alle droge ingrediënten (behalve de pecannoten) met een snufje zout toe en meng het goed door elkaar.
• Pureer de banaan met de yoghurt en roer dit mengsel vervolgens goed door de droge ingrediënten.
• Schep het beslag in de vormpjes en verdeel een 1/2 tl pecannotenkruimels per muffin. Bak de muffins in 20-25 minuten gaar, tot een satéprikker na het inprikken er schoon uitkomt, en laat ze ten minste 10 minuten afkoelen in de vormpjes.

*Ook als je papieren vormpjes gebruikt is het van belang deze in te vetten. Dit is omdat er geen boter of olie in het beslag zit. Hoewel het ook te doen is zonder invetten, is de kans iets groter dat de muffins een beetje aan het papier blijven zitten.

*Één muffin is maar 185 calorieën.

* De muffins blijven tot een week goed in een luchtdichte trommel.

Smeuïge innocent brownies

Ook ik heb me maar eens gewaagd aan brownies bakken van zoete aardappels. Het lekkerst zijn brownies als ze een krokant korstje hebben en smeuïg van binnen zijn, en laten deze brownies nou net aan die twee punten voldoen!
Mijn vriend vindt het nog altijd een beetje vreemd als ik dingen aan het bakken ben met voor hem
ongebruikelijke of gek klinkende ingrediënten.
Zo dus ook bij deze brownies. Hij is de grootste uitdaging om te pleasen en meest ultieme graadmeter als het op dit soort baksels aankomt. Hij vroeg mij voor hij proefde of als hij het niet lekker vond ik zijn stukje dan wilde opeten, waarmee ik natuurlijk instemde. Bij het eerste hapje keek hij een beetje ongelukkig. Het tweede hapje was al niet meer zo erg en bij het laatste hapje concludeerde hij dat hij het echt lekker vond! Nou, missie geslaagd dus, want als hij een brownie met zoete aardappel 'lekker' noemt, dan is het écht wel lekker!

Ingrediënten voor 6 grote brownies:
- 300 g zoete aardappelen (dit is het gewicht dat je overhoudt nadat na het koken de schil eraf is)
- 50 g geroosterde amandelen
- 50 g boekweitmeel / rijstmeel / gezeefde bloem
- 14 dadels
- 2-3 el cacao
- 1 tl bakpoeder
- 1 1/2 el ahornsiroop of 25 g suiker (*1/2 banaan / 1 tl vloeibare stevia)

• Verwarm de oven voor tot 190 C en laat de dadels weken in wat water en maal de amandelen fijn in een keukenmachine of ander apparaat.
• Prik met een vork gaatjes door de schil van de zoete aardappels, wikkel ze in een vel keukenpapier en kook ze zacht door ze op de hoogste stand in de magnetron te zetten voor minimaal 4 minuten.
• Trek de schil van de aardappels en pureer ze samen met de dadels. Mix alle overige ingrediënten erdoor met een flinke snuf zout. Als de homp deeg heel zwaar en massaal is voeg je er maximaal 2 el melk aan toe om het wat soepeler te maken.
• Leg een bakvel in een rechthoekige ovenvorm en schep het beslag erin. De baktijd hangt af van hoe dik je de brownies maakt. Zet ze de vorm voor tenminste 40 minuten in de oven. Ze zijn klaar als een satéprikker er weer droog uitkomt.
• Haal de vorm uit de oven en laat het 10 minuten rusten voor je de brownies aansnijdt. 

*Ik heb ook de hoeveelheden gegeven die je nodig zou hebben indien je met banaan of stevia wilt bakken. Ik kan echter niet garanderen dat het bak-resultaat hetzelfde zal zijn. Ik ga ervan uit dat het prima te vervangen is, maar gezien ik het zelf niet geprobeerd heb kan ik niks beloven.
* 1 groot stuk geeft 181 calorieën en 29 koolhydraten.

Gevulde portobello's

Gevulde portobello's stonden al tijden op mijn to-do-list om een eigen recept mee te ontwikkelen. Als ik dan een succesvolle samenstelling gevonden zou hebben, zou ik deze natuurlijk delen. Dat moment is hier!
Vandaag maakte ik deze heerlijk kazig gevulde portobello's die het doen voorkomen alsof je thuis uiteten bent. Ze zien er súper mooi uit en ze smaken net zo mooi als dat ze eruit zien. Echt een recept om indruk te maken op je gasten!
Het is een vegetarisch recept, maar gezien mijn lieve vriend liever geen maaltijd zonder vlees heeft, aten we er een mix van gebakken krieltjes met gebakken hamblokjes bij. Mnommm!

Ingrediënten voor 4 gevulde portobello's
- 4 portobello's
- 1 knoflookteen
- 1 1/2 tl paneermeel
- 80 g zuivelspread
- 30 + 10 g geraspte Parmezaan
- 1 1/2 el pijnboompitten
- peterselie

• Verwarm de oven voor op 175 graden.
• Snijd de steeltjes van de paddenstoelen en hak ze fijn. Doe hetzelfde met de knoflook en fruit beide in wat olie met zout en peper voor ongeveer 6 minuten.
• Meng de gefruite steeltjes en knoflook goed met de zuivelspread, het paneermeel, 30 g Parmezaanse kaas en 1 tl peterselie tot er een dik mengsel ontstaan is. Breng het op smaak met zout en peper.
• Leg de holle portobello's op een bakpapier, vul ze met het mengsel, strooi de overige Parmezaanse kaas erover en verdeel de pijnboompitten. Bak ze gaar in circa 15-20 minuten, bestrooi ze met wat extra peterselie en serveer!

Syrische fatteh met kikkererwten en krokante pita

Ik maakte dit gerecht enkele jaren geleden een keer toen ik in Portugal woonde. Ook toen had ik een kookblogje, maar daar ben ik na een jaar weer mee gestopt. Ik kwam vorige week toevallig de foto van die keer weer tegen, en herinnerde me hoe ontzettend lekker dit gerecht is! Tijd om nog eens op tafel te toveren dus, maar nu voor twee personen...
Traditioneel wordt fatteh net wat anders gemaakt. Ik heb het maar heel iets bijgesteld. Zo worden de kikkererwten en het yoghurt-mengsel vaak over het brood gegoten, maar ik vind het persoonlijk lekker om ermee te dippen en te scheppen. Voor mijn vriend maakte ik het wel op deze manier, vandaar dat het er op de foto wel overheen gegoten is. Ik ben overigens van plan om het ook eens op die manier te proberen. Naast dat en het feit dat ik naast pijnboompitten ook walnoten gebruik, is er niet veel verschil. Er is natuurlijk ook in Syrië niet maar een juiste manier van fatteh maken!

de oude foto

Ingrediënten voor 2 personen:
- 2 pitabroodjes
- 1/2 ui
- 320 g kikkererwten, uitgelekt (of 185 g droog*)
- 1/2 tl komijn
- 150 g yoghurt
- 1 tl citroensap
- 1 grote teen knoflook
- 2 el pijnboompitten / walnoten
- paprikapoeder
- dille
- verse munt, gehakt

Rooster de pijnboompitten en walnoten tot ze donker kleuren, en zet ze opzij.
Verhit wat olie in een pan en fruit hierin de geperste knoflook kort tot het goud kleurt. Voeg vervolgens de yoghurt toe en breng het op smaak met de citroensap, wat zout en (witte) peper.
Fruit in een ander pannetje de uisnippers tot ze zacht zijn, en voeg vervolgens de kikkererwten en 1/3 van het vocht toe. Laat het goed stoven tot er nauwelijks nog vocht in de pan zit en roer vervolgens de komijn er door.
Toast ondertussen de pitabroodjes knapperig.
Meng de kikkererwten met het yoghurt mengsel en verdeel dit over twee borden. Top het af met wat dille en paprikapoeder, de verse munt en tot slot de geroosterde pitten/noten.
Serveren met de pitabroodjes. Eet smakelijk!


*Week de kikkererwten voor tenminste 4-6 uur, maar het liefst een dag van te voren, in een ruime hoeveelheid water. In plaats van ze enkel op te warmen als je uit een blik of pot gebruikt, moet je ze nu eerst tenminste 20 minuten koken tot ze goed zacht zijn.

Pompoenpitten roosteren en waarom ze in de winkel altijd groen zijn...

Mocht het iemand ontgaan zijn: in dit huis wordt relatief veel en vaak pompoen gegeten. Ik ben er hartstikke gek op en zie het als een uitdaging om er zoveel mogelijk creatiefs mee te verzinnen. Ik verwerk het in mijn ontbijt, in het brood dat ik bak, cakes, koekjes en taarten en natuurlijk in het avondeten.

Al dat gepompoen levert mega veel pompoenpitten op, en die gooien we natuurlijk niet weg! In de winkel zijn ze vrij duur dus waarom weggooien waar ik anders veel geld voor zou betalen? De pitten zelf zijn namelijk ook heerlijk om te eten, zowel door gerechten (salades, havermout, pasta's), als gewoon zo om te knabbelen...

Tot voor enige tijd verbaasde ik me over het feit dat de pitten die je rechtstreeks uit de pompoen haalt een blanke kleur hebben, terwijl de pitten in de winkel altijd zo mooi groen zijn. Er moet wel een heel bijzondere manier van roosteren bestaan, wil het hier aan liggen dat ze aan hun kleurtje komen.

Wat blijkt nou? Pompoenpitten uit je eigen pompoen zijn ook groter dan de groene uit de winkel, en zo maakte ik van 1+1 2. Het groene pitje dat je in de winkel koopt zit in de blanke en grotere pitten. Na dit nagezocht te hebben blijkt dat de pitten in de winkel inderdaad gepeld zouden zijn. Het is zelfs zo, dat sommige winkels courgettepitten verkopen onder het etiket van pompoenpitten. Deze hoeven namelijk niet gepeld te worden, en dat pellen is nou net een beste klus.

Toch leuk om eindelijk dit raadsel te hebben opgelost!

Een pompoen geeft circa 50 gram geroosterde pitten:
- pitten uit 1 pompoen
- zout en andere kruiden naar wens (zoals paprika, cayenne, chili, knoflookpoeder, kerrie, komijn)

• Schep de pitten uit de pompoen en haal alle draden en vruchtvlees ertussen uit en was ze goed schoon.
• Laat de pitten even uitlekken, maar droog ze niet!
• Verspreid de pitten over een bakplaat en hussel ze goed met het zout en andere kruiden.
• Rooster de pitten het liefst op de hete lucht stand in oven op circa 180 graden. In principe maakt het echter niet uit welke stand je gebruikt. Hussel de pitten zo nu en dan gewoon even, en haal ze uit de oven als ze helemaal droog en krokant zijn.

Suikervrije vanille muffins

Ik ben aan het bakken geslagen kan ik wel zeggen! Ik heb echt de smaak te pakken en vind het leuk dat ik door een beetje te experimenteren, uit te proberen en risico's te nemen ik steeds beter leer wat wel en niet kan en wat ik wel en niet lekker vind.
Deze keer viel het wel mee met het experimenteren en risico's nemen. Ik hield het simpel en bakte deze lekkere vanille muffins. Doordat ze op een vrij hoge temperatuur gebakken worden, krijgt de buitenkant van de muffins een goudachtige kleur en diepe smaak.
Deze basis voor muffins bakken is me goed bevallen. Dat betekent dat het verder experimenteren kan beginnen! To be continued...

Ingrediënten voor 4-5 muffins:
- 90 g havermout
- 1 tl bakpoeder
- 2 bananen
- 1 ei
- 3/4 tl vanille
- 1/4 tl zout

• Verwarm de oven voor op 200 graden.
• Prak de bananen zo fijn mogelijk met een vork. Klop vervolgens het ei erdoor samen met het zout en de vanille.
• Roer in een aparte kom de havermoutvlokken en het bakpoeder goed (!) door elkaar, en roer dit tot slot door het banaanmengsel.
• Schep het beslag in de vormpjes en bak de muffins in 20-30 minuten in de oven, tot ze een goudbruin korstje gekregen hebben.