Drie kleuren rijstkom, Soborodonburi そぼろ丼

Soborodon is een typisch Japans rijstgerecht. In Japan zijn er vele gerechten bestaande uit een kom rijst met een bepaald gerecht daaroverheen geserveerd. Deze gerechten zijn 'doburi-'gerechten; donburi staat voor rijstkom. Al deze gerechten hebben een eigen naam die eindigt op donburi, of ingekort ook wel don'. Denk bijvoorbeeld aan katsudon en oyakodon.

Soboro staat voor een proteïne (vlees, vis, ei) die in kruimelige stukjes wordt bereid. In dit gerecht heeft soboro de hoofdrol, maar het wordt ook vaak als een soort topping gebruikt over een ander gerecht of bijvoorbeeld in sushi verwerkt.

Soborodon is eigenlijk altijd met kippengehakt, maar kan ook met ander gehakt voorkomen. Hoewel de samenstelling meestal bestaat uit vlees, ei en een groente kan het ook zonder de laatste twee bereid worden. Zoals ik eerder al eens vertelde zijn Japanners en Koreanen echter over het algemeen fan van kleurrijk eten, en zo past dit gerecht met meestal drie verschillende, eruit springende kleuren prima in die gedachte.

Hoewel erg geliefd als avondeten is soborodon ook een erg populaire bento lunch! Het is erg makkelijk te maken en de bereiding neemt weinig tijd in beslag.

Ingrediënten voor 2 personen:
- 2 porties rijst
- 2 handjes erwten, snijbonen, lente ui
- 200 g kippengehakt
- 3 el sojasaus
- 2 el + 2 tl sake
- 3 el suiker
- 1/2 el gember
- 3 eieren
- 2 tl mirin

• Kook de rijst volgens de aanwijzingen op de verpakking.
• Stoom/bak/kook de gekozen groentes en zet opzij.
• Meng het gehakt met 3 el sojasaus, 2 el sake, 2 el suiker en 1/2 el gember
• Bak het gehakt in een pan en roer het gedurende het rullen met 4 eetstokjes door elkaar zodat er geen grotere 'klonten' ontstaan.
• Klop de eieren los met 2 tl sake, 1 el suiker, 2 tl mirin en een snuf zout.
• Bak nu opnieuw met behulp van 4 eetstokjes de eieren tot roerei. 
• Verdeel de rijst over 2 kommen. Verdeel de kippengehakt over één helft van beide rijstkommen en bedek de andere helft met het roerei. Leg in het midden de groente en serveer.

Daging Smoor met ketjap-pindasaus

Zijn kleurrijke gerechten niet een feestje om naar te kijken, lees: op te eten? Presentatie kan je hele smaakervaring enorm beïnvloedden. Dat heeft natuurlijk ook nadelen, zo worden we er ook vaak genoeg door onze ogen ingeluisd en blijkt het beeld niet helemaal overeen te komen met wat onze taste buds ons vertellen. In dit geval kan ik je echter geruststellen; dit gerecht is zowel een feestje om naar te kijken als ook een feestje om op te peuzelen!

Daging Smoor is een populair Indonesisch gerecht waarvan het hoofdingrediënt ketjap manis --> zoete ketjap is. Het is een in ketjap gesmoord vleesgerecht, meestal rundvlees. Overige ingrediënten zijn veelal uien of sjalotjes, knoflook, gember, nootmuskaat en kruidnagel, maar ook andere kruiden worden gebruikt.

Er zijn vele variaties en veel regio's, en daarbinnen weer huishoudens, kennen hun eigen favoriete bereiding. Zo voegen sommigen standaard aardappeltjes toe tijdens het stoven, gebruiken ook tomaat of serveren de Daging Smoor met bawang goreng (die heerlijke gefruite sjalotjes, weet je wel?). Alles komt aan op persoonlijke voorkeur (doesn't it always?).

De saus in deze Daging Smoor maakt een klein uitstapje naar een saus die wat wegheeft van pindasaus. Het is dus niet een 'traditionele' Daging Smoor, maar wel heel erg lekker!

Het beste vlees voor Daging Smoor is rundschenkel, riblap of runderpoulet, dus vrij mager vlees. Door het vlees voor enkele uren te koken op een laag vuurtje wordt het collageen afgebroken en zal het vlees heerlijk mals worden en meer uit elkaar zal vallen ten einde van de stooftijd.

Net als Daging Smoor is ook Rendang een populair Indonesisch gerecht dat vaak kleurrijk geserveerd wordt. Het verschil is dat Rendang niet in ketjap gestoofd wordt, vaak wat langer op staat dan Daging Smoor, andere hoofdingrediënten kent, maar het grootste verschil zit hem in iets anders. Een traditionele Rendang wordt helemaal ingekookt, tot de vloeistof is verdampt en het vlees de kruiden heeft geabsorbeerd. Bij Daging Smoor is helemaal inkoken niet nodig en is er nog een heerlijke, rijke saus als het gerecht klaar is.

Ingrediënten voor 3 personen:
- 1 ui
- 400 g rundvlees
- 1/2 tl knoflook, geperst
- 1/2 t gember, geperst
- 1 blad daun salam of laurier
- 1 el suiker, bij voorkeur palmsuiker of bruine suiker
- 35 g ketjap
- 25 g pindakaas
- 90 g kokosmelk
- 60 g water
- zout en peper
- 1 kruidnagel, optioneel
- 1/4 tl komijn, optioneel
- 1/8 tl nootmuskaat, optioneel

• Roer de optionele kruiden, ketjap, sambal, pindakaas, kokosmelk, suiker en het water door elkaar en zet opzij.
• Snipper de ui en fruit beide aan in een diepe pan in een scheutje hete olie. Voeg de knoflook en gember toe en bak 1 minuut mee op hoog vuur.
• Doe het kokosmelk-mengsel in de pan, voeg het vlees toe en breng aan de kook. Draai het vuur zacht en laat het circa 2 - 3 uur zachtjes sudderen met de deksel op de pan. Roer regelmatig en voeg water toe indien nodig.
• Check na 1 1/2 - 2 uur hoe dik de saus is en laat eventueel de laatste 30-45 minuten zonder de deksel verder inkoken.

*Voor wat meer pit kun je altijd wat sambal of een lombok pepertje toevoegen, voor ons een  must!

Krokant gebakken tofu in zoete saus

De mogelijkheden van tofu zijn eindeloos. Doe het in een salade, bak er burgers van, gebruik het als vleesvervanger in roerbakgerechten, enzovoorts. Maar tofu op zich is kan ook erg lekker zijn, mits op de juiste manier bereid. Één van die manieren deel ik vandaag met jullie.

Allereerst moet de tofu goed van al het vocht worden ontdaan. Dit kan op meerdere manieren; het internet staat er vol mee. Één van die manieren is door de tofu allereerst uit te laten lekker, te omwikkelen met keukenrol of een (thee)doek en goed uit te knijpen. Lees: uitknijpen, niet fijnknijpen. Vervolgens vervang je de omwikkeling voor een nieuwe en droge, zet je er wat zwaars bovenop en laat je het voor ongeveer 20 minuten op een bord staan zodat het overige vocht eruit wordt gedrukt.

Nadat de tofu van het vocht ontdaan is kan het in blokjes worden gesneden en heerlijk krokant gebakken in een laagje olie. Vanaf hier durf ik je te garanderen dat een groot deel van de reguliere tofu-haters deze krokante blokjes best kunnen waarderen. Een sausje erbij mag natuurlijk niet missen!

Ingrediënten voor 2 pers. als bijgerecht of 1 pers. als hoofdmaaltijd:
- 250 g tofu
- 2 tl bloem/aardappelzetmeel
- 1 el sojasaus
- 1 el sake
- 1 el mirin
- 1 kleine tl suiker
- 1 lente ui, groene deel

• Ontdoe de tofu van vocht (zie inleiding).
• Mix de sojasaus, sake, mirin en suiker en zet opzij.
• Snijd de tofu in blokken, bedek ze helemaal met de bloem of aardappelzetmeel en klop het overtollige eraf.
• Verhit een scheut olie in een pan en bak de tofu knapperig.
• Voeg de saus toe, schep het goed om en haal na ca. 1 minuut van het vuur.
• Garneer met ringetjes lente ui.

Japanse Schnitzel en Ei Rijstkom, Katsudon カツ丼

Katsudon. Weer een echte klassieker en favoriet uit Japan. Ook in ons favoriete Japanse restaurant is het een van de meest bestelde gerechten. Het woord Katsudon is opgebouwd uit twee andere woorden, namelijk Tonkatsu en Donburi. Tonkatsu betekent simpelweg varkensschnitzel en Donburi betekent rijstkom gerecht. Er zijn zo een flink aantal gerechten die op 'don' eindigen, zoal bijvoorbeeld ook deze Oyakodon.

Katsudon bestaat uit een gefrituurde varkenskarbonade/-schnitzel, ei(eren), ui en een zoet-hartige saus. In Japanse huishuidens is het heel normaal om zelf de Japanse schnitzel, de Tonkatsu, te maken. Om het nog makkelijker te maken zou je natuurlijk kunnen overwegen gewoon een gepaneerde varkensschnitzel te kopen.

Het is traditie voor Japanse studenten om Katsudon te eten de avond voor een schoolexamen plaatsvindt. Katsu betekend namelijk zoiets als 'overwinnen' in het Japans. Maar het wordt natuurlijk wel vaker dan alleen in die context gegeten. Het is erg gemakkelijk te maken en enorm geliefd onder jong en oud.

Ook op de Japanse T.V. heeft Katsudon een status. Het komt meer dan eens voor in anime series, maar ook in politiefilms. Men veronderstelt dat verdachten hun daden zullen bekennen na het eten van Katsudon en gevraagd te worden wat hun moeder van de situatie zou denken. Anyway. Van mij mag iedereen mij ondervragen na het eten van een Katsudon, ik weet zeker dat ook ik alles zou bekennen...

Ingrediënten voor 1 persoon:
- 1 karbonades zonder bot of varkenschnitzel
- 2 eieren
- 1 el bloem
- 3 el panko
- olie voor frituren
- 1 portie rijst
- 1/2 ui
- 100 ml water
- 1/2 tl dashi poeder
- 1 el sake
- 1 el mirin
- 1 el sojasaus
- 1 tl suiker

• Kluts een half ei los voor de Tonkatsu. Kluts de overgebleven 1 1/2 eieren los voor later en zet opzij.
• Sla een paar keer met een vleeshamer op het vlees om het mals en eventueel ook wat platter te maken. 
• Bestuif de karbonade/schnitzel met het bloem, klop af, haal door het geklutste halve ei en bedek hem vervolgens helemaal met panko. 
• Verhit een pan met voldoende olie om de Tonkatsu te frituren tot een temperatuur van 175 graden. Frituur de Tonkatsu net zolang tot goudbruin en knapperig en laat uitlekken.
• Kook de rijst volgens de aanwijzingen op de verpakking en schep in een kom
• Snijd de ui in ruime halve ringen en de Tonkatsu in repen wanneer voldoende afgekoeld.
• Verhit alle overige ingrediënten in een kleine pan en voeg de ui-ringen toe. Kook ze tot ze glazig zijn.
• Voeg de Tonkatsu toe aan het midden van de pan en giet de overgebleven geklutste 1 1/2 ei erover. Wacht tot het ei gestold is en schep de gehele pan inhoud over de rijstkom.

Tagliatelle met gehakt in rijke satésaus

Dit gerecht is precies waar de term comfort food naar verwijst. Het is een verrukkelijke tagliatelle met een heerlijke, romige en volle satésaus met smaakvol varkensgehakt en knapperige doperwtjes. De saus is niet op basis van een kant-en-klare satésaus, maar op een eigengemaakte, wat soepelere zoete satésaus; denk Chicken Tonight Saté.

Als ik zeg 'denk Chicken Tonight', dan bedoel ik dat ook vrij letterlijk. Deze tagliatelle is dan ook tot stand gekomen door ooit eens gehakt te hebben gebruikt, in plaats van kip, bij zo'n pot Chicken Tonight. Dit heeft toen zo gesmaakt dat ik besloot de saus te imiteren en het recept uit te schrijven. De saus in dit recept smaakt vrijwel identiek aan die uit een pot, maar dan zonder fratsen. Je kunt het dus ook prima gebruiken voor een heerlijke Chicken Tonight en kip toe voegen in plaats van gehakt!

De saus is natuurlijk überhaupt niet gebonden aan pasta, maar past zoals je uit bovenstaand verhaal zult begrijpen ook prima bij rijst. Bij ons thuis is het een klassieker en we eten het dus graag regelmatig. Om het vaak te kunnen eten maar toch wat afwisseling toe te passen maak ik het zelf dan ook de ene keer met pasta en de andere keer met rijst.

Ingrediënten voor 2-3 personen:
Saus
- 250 g water
- 30 g taugé, optioneel
- 1 teentje knoflook
- 50 g ui
- 75 g pindakaas (Bongo)
- 2 el suiker
- 1/4 tl honing
- 1 el tomatenpuree
- 1/2 tl kerrie
- 1/4 tl chili vlokken
- 1 tl maiszetmeel
- 1/4 tl zout
- 1 tl citroensap
- 1/2 tl sojasaus

Het gerecht

- 200 g varkensgehakt

- 1 kleine rode of witte ui

- 100 g doperwten

De saus

• Rasp de knoflook en ui (!) beide fijn en was en taugé.
• Verhit een scheutje olie in een pan en fruit hierin de knoflook en ui voor 1 minuut. Voeg tomatenpuree, zout, kerrie en chilivlokken toe, fruit voor nog een minuut en voeg de pindakaas en suiker toe.
• Voeg als de pindakaas gesmolten is de aardappelzetmeel toe en bak het 15 seconden aan, voor je het afblust met 1/3 van het water. Roer tot een egale massa en herhaal dit nog 2 maar met de rest van het water.
• Voeg tot slot de taugé, het citroensap en de sojasaus toe. Proef en pas eventueel aan naar smaak.

Het gerecht

• Snipper de ui en fruit deze in een scheutje hete olie in een ruime pan.
• Kook de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking.
• Voeg als de ui glazig is geworden het gehakt toe, bak het rul en breng op smaak met zout en peper.
• Voeg de saus en doperwten toe en warm het geheel goed, maar zachtjes op. Als de saus te dik wordt voeg je kleine beetjes water toe en breng je het opnieuw op smaak met wat extra zout, sojasaus, peper en/of suiker.
• Verdeel de pasta over de borden en schep de saus erover.

De beste Japanse Teriyaki Vis, Sakana no teri-yaki 魚の照り焼き

Teriyaki. Anders dan de meesten denken is dit een Japanse kooktechniek. Vlees, vis, tofu of zelfs een groente, wordt gebakken (yaki) waarbij na enige tijd  een van te voren gemaakte mix van sojasaus, suiker, sake en eventueel gember wordt toegevoegd. De saus kookt in en trekt in het voedsel. Kenmerkend voor teriyaki is de glans (teri) dat het eten krijgt als het in de saus verder bakt, veroorzaakt door de suiker (en mirin). In Japan wordt de kooktechniek op van alles toegepast, maar in het westen, waar het inmiddels ook vrij bekend is, wordt het voornamelijk voor vlees gebruikt. Ook denkt men vaak een traditioneel Japans teriyaki gerecht te eten/bereiden buiten Japan dat gemaakt wordt met behulp van een kant-en-klare teriyaki saus. In werkelijkheid zijn deze sauzen vaak vele malen zoeter en worden er allerlei niet-traditionele ingrediënten aan deze sauzen toegevoegd. 

Over het algemeen worden er gelijke hoeveelheden van sojasaus, sake en suiker gebruikt voor een traditionele teriyaki bereiding. Soms wordt sake vervangen door mirin of bijvoorbeeld suiker door honing. Om de geur wat minder sterk te maken, én omdat het een heerlijke toevoeging is, wordt er  vaak ook gember gebruikt. In tegenstelling tot de kant-en-klare teriyaki sauzen uit de winkel, gaat er geen knoflook in. Japanse huishoudens gebruiken in elk geval ieder hun eigen teriyaki recept naar smaak, maar dit verschilt nooit erg veel. 

De saus is aanvankelijk nog vloeibaar, maar zal als het gerecht klaar is dikker zijn geworden en ongeveer gehalveerd zijn in volume. Tijdens het kookproces wordt er zo nu en dan wat saus over hetgeen waarvoor het gebruikt wordt geschept, zodat het er lekker in kan trekken en de glans kan krijgen waar teriyaki om bekend staat. 

Overigens verschilt de saus niet per se voor vlees, vis, tofu of wat er ook gebruikt wordt, dezelfde saus kan voor alles gebruikt worden. In dit recept en voor de foto's is er gekozen voor vis, maar mocht je meer zin hebben in kip: leef je uit! Het is simpelweg ons persoonlijke favoriete en ultieme teriyaki saus, maar als je liever wat minder suiker gebruikt bijvoorbeeld, is dat helemaal aan jou.

*Teriyaki is ook een erg geliefd bijgerecht in de Japanse Bento-lunchboxen. 

Ingrediënten voor 2 personen:
- 2 stukken van je favoriete vis
- 2 el mirin
- 2 el sake
- 2 el suiker
- 2 tl sojasaus
- 1/2 tl gember

• Dep de vis helemaal droog, bestrooi beide zijden met wat zout en voor een knapperig korstje wat bloem of aardappelzetmeel.
• Verhit op hoog vuur een scheutje olie in een pan en voeg zodra de olie heet is voorzichtig de vis toe. Laat voor tenminste 2 minuten ongemoeid, draai de vis om en bak de andere kant ook voor ca. 2 minuten (afhankelijk van de dikte).
• Meng terwijl de vis bak alle overige ingrediënten voor de saus door elkaar.
• Draai het vuur naar medium en voeg de saus toe. Laat de pan op het vuur tot de saus mooi ingedikt is en schep zo nu en dan wat saus over de vis.
• Maak af met wat sesamzaadjes en/of gehakte lente ui.

Gestoofde Japanse radijs in spek

In Azië zijn ze er dol op, nog wel het meest in Japan, de Daikon. De Daikon (大根) is een radijs bekend onder vele namen: witte rammenas, Rettich, Chinese radijs, Japanse radijs en ga maar door. Hoewel de Daikon (letterlijk:

'grote wortel') het meest bekend is onder de Japanse naam, is het niet afkomstig uit Japan, maar uit Centraal-Azië. Gelukkig is de radijs ook vrij gemakkelijk in Nederland te krijgen. Op veel markten zijn ze verkrijgbaar, maar zeker in Toko's en Turkse/Marokkaanse supermarkten zijn ze in seizoen niet te missen.

In de Japanse keuken is de Daikon zeer geliefd en wordt op vele manieren gebruikt. Populair is om ingelegde Daikon te maken, het te gebruiken voor salades, het te raspen en in ponzu te gebruiken (een saus van sojasaus en citrussap), oden mee te maken, aan stoofgerechten toe te voegen of het op zichzelf stoven in een saus op basis van sojasaus, mirin, sake en eventueel suiker. Stoven is veelvoorkomend in Japan, en van alle bereidingen voor Daikon is stoven ook het meestvoorkomend. Tevens wordt het vaak in combinatie met vlees bereid, zoals bijvoorbeeld met kip teriyaki. De favoriete combinatie is echter bij uitstek Daikon en spek (of ander varkensvlees).

Gestoofde gerechten worden in het Japans 'nimono' genoemd. Gestoofde Daikon is aldus bekend onder de naam 'Daikon no nimono'. Door Daikon te stoven wordt het boterzacht en ontstaat er een natuurlijke zoete smaak in de radijs. Niet alleen veranderd de eigen smaak bij stoven, ook absorbeert het de smaken van de stoofsaus.

In dit recept wordt gebruik gemaakt van typisch Japanse smaken van de altijd terugkerende combinatie van sake, mirin en sojasaus, als saus om de Daikon in gaar te stomen. De Daikon wordt eerst omwikkeld met spek, bedekt met wat bloem en knapperig gebakken. In principe is het de bedoeling dat de saus helemaal ingekookt raakt tijdens het garen. De saus is echter erg lekker om over vers gestoomd rijst te gieten, dus wat extra saus maken is geen gek idee!

Voor 4-5 personen als klein bijgerecht:
- 5 cm daikon
- 10 plakken bacon
- 2-3 tl bloem
- 2 tl olie
- 50 ml water
- 1 el sojasaus
- 2 tl sake
- 1 tl mirin
- 1 el suiker

• Snijd de daikon in halve manen van ca. 1 cm dik, wikkel ze in spek en bestrooi ze met wat bloem.
• Verhit een heel klein scheutje olie in een pan en bak de daikon aan beide kanten goudbruin en knapperig.
• Draai het vuur zachter, doe alle overige overige ingrediënten in de pan en laat het ca. 10 minuten simmeren met de deksel op de pan.
• Als het goed is, is de saus nu grotendeels verdwenen. Dien indien er toch nog over is de Daikon op in de saus, het is een heerlijke saus voor over de rijst.

Itadakimasu!

Voor een overheerlijk Koreaan recept met Daikon, klik hier! Daikon soep, Muguk

Japanse gevulde omelet: Omurice, オムライス

Dat ik gek ben op eieren is voor mensen die mij kennen geen verassing en ook op de blog is dat redelijk goed terug te zien (zoals Chinees roerei, Egg drop soep, Vis in tomatensaus noedels met gebakken ei om maar een paar voorbeelden te geven). Dit recept voor Japanse omurice mag absoluut niet missen in de verzameling.

Omurice (オムライス, Omu-raisu) is een Japans gerecht uit de categorie yōshoku. Yōshoku verwijst naar een stijl van Japans koken met westerse invloeden, die ontstond tijdens de Meiji-restauratie. In 1868 werd er door keizer Meiji een reeks hervormingen doorgevoerd in Japan die grote veranderingen in de economische en sociale structuur teweegbrachten. Er vond toen een radicale modernisering en verwesterlijking plaats; Japan stelde zich open voor Westerse technologieën en ideeën, na eeuwenlang te hebben geprobeerd deze zo veel mogelijk buiten de deur te houden. Bij yōshoku gaat het met name om Europese gerechten die in Japanse stijl gemaakt zijn.

Omurice, of omeletrijst, is een gerecht dat vanaf begin van de 20e eeuw in Japan gemaakt wordt. Het is  zeer populair voedsel voor mensen van alle leeftijden, maar vooral kinderen zijn er dol op. Het combineert Japanse gebakken rijst, Franse omelettechnieken en Amerikaanse ketchup, jus of demi-glace. Het is een portie in ketchup gebakken rijst - met vlees en groente -, dat omwikkeld is met een crêpe-achtige, dunne omelet.  Over de gevulde omelet wordt altijd een saus gegoten. Over het algemeen is dit ketchup, maar ook zijn er versies met roomsaus, tomatensaus, demi-glace bruine saus of Japanse curry. Ook wordt er soms de typische Japanse Tonkatsu saus gebruikt of een tweede saus naast één van de eerder genoemde sauzen, namelijk Japanse mayonaise: kewpie. Qua vlees gaat men meestal voor kip, maar ook worden er ook andere soorten vlees of zelfs vis gebruikt naar wens. Ook wat betreft groentes komt het niet nauw.

Er zijn tegenwoordig wel meerdere soorten omurice. In restaurants worden tegenwoordig meer eieren gebruikt en er is een groeiende liefde te herkennen voor zachtere, meer vloeibare eieren als eindproduct, terwijl traditionele omurice-ei erg dun en meer gaar gebakken wordt.

firstwefeast.com

Dan is er ook de tampopo-versie. Deze houdt het ei en de rijst gescheiden tot het einde, waarbij de kok een behendige, pols-tikkende techniek gebruikt om een slechts gedeeltelijke gaar gebakken omelet in een ingesloten, amandelvormige omelet te rollen. De omelet wordt direct uit de pan op de rijst gerold, en als het ei op de juiste manier gebakken en op de rijst is beland, kan het ei met behulp van een mes de omelet doen openvallen over de rijst zoals hiernaast te zien is.
Een andere variant in Okinawa is omutako, bestaande uit een omelet op taco-rijst, en gebakken hotdog en spam zijn ook twee populaire soorten vlees die gebruikt kunnen worden.
Tot slot wordt rijst soms vervangen door gefrituurde noedels (yakisoba, recept volgt!) om omusoba te maken.

De beste rijst om te gebruiken voor omurice, welke variant dan ook, is rijst die al een tijdje terug gekookt is. Deze rijst is veel compacter en is makkelijker om mee te werken zonder uit elkaar te vallen.

In dit recept is gekozen voor doperwten, sperziebonen en gehakt. Zoals al eerder aangegeven kan dit aangepast worden naar eigen wens, het is geen exacte wiskundige formule met maar een uitkomst.

Ingrediënten voor 4 porties:
- 240 ml gekookte rijst (ongeveer 200 g)
- handje erwtjes
- handje sperziebonen, in stukjes
- 130 g gehakt
- 2 el ketchup
- 1/2 ui, gesnipperd
- 1 tl sojasaus
- 4 ei
- 4 el melk
- 8 el geraspte kaas
Serveren
- ketchup of tonkatsu-saus
- eventueel: kewpie of mayonaise, 

• Verhit een scheutje olie op hoog vuur en bak zodra de pan goed heet is de rijst aan.
• Voeg de groentes toe en bak kort mee, zolang dat ze niet overgaar raken en slap worden.
• Voeg de ketchup en sojasaus to, roer goed door, bak enkele seconden mee, proef en pas eventueel de smaak aan met wat zout en haal van het vuur.
• Kluts de eieren los met de melk en een snufje zout.
• Verhit opnieuw wat olie in een platte pan en bak hierin met 1/4 van het ei-mengsel een omelet. 
• Voeg voordat het ei echt gestold is 1/4 van de kaas, gevolgd door de gebakken rijst toe aan het midden van de omelet en vouw de zijkanten naar binnen. Schuif/rol dan het ei zo op een bord dat de rijst helemaal omhult terecht komt.
• Top af met voldoende ketchup en eventueel kewpie of mayonaise.

Authentiek Chinees sweet & sour varkensvlees, 糖醋排条

De laatste avond van mijn volle dag in China vorige maand besloot ik om mezelf uitgebreid te trakteren om meerdere redenen. Ten eerste was ik mijn hele verblijf nog niet uiteten geweest. Het is immers echt waar, het beste eten in China vind je gewoon op straat. Een andere reden was dat ik nog veel te veel RMB over had. Ik heb zowaar best wat moeite moeten doen mijn geld op te krijgen. Alles is zó gigantisch goedkoop. Een hele dag goed eten en drinken (lees: goed en veel) hoeft niet meer dan 5 euro te kosten.

Zo gezegd zo gedaan. Ik schoof aan bij het kleinste restaurantje ooit, wat volgens locals een goede keuze zou zijn. Zij zaten dan ook op krukjes op straat bij de deur te wachten op een plekje. Dat kan alleen maar goeds beloven besloot ik, en dus stal ik snel het laatste krukje. Toeval wilde dat ik daar een Shanghainees, en een vriend van hem, ontmoette die aan dezelfde school gestudeerd had als ik, in Nederland! Huh?! Nadat ik mijn gehele verblijf misschien 5 woordjes Engels had gehoord was er zowaar iemand die wist wat een frikandel speciaal was. Onverwachts deelde ik dus mijn vrijgekomen tafel met twee zeer aardige jongemannen. Op zijn Chinees aten zij van mijn gerechten en ik van die van hen. I considered myself a very lucky girl...

Het gerecht in het restaurant.

Terwijl we buiten wachtte op een plekje moesten we al een keuze maken voor wat we wilden eten als we eenmaal aan de beurt waren. Ik had mijn 3 gerechtjes al gekozen (waarvan later bleek dat je daar een weeshuis mee had kunnen voeden, maar goed dus dat ik mooi kon delen nu). Toen ook mijn tafelgenoten 4 gerechtjes gekozen hadden was het nog 10 minuten wachten voor we aan konden schuiven. Een van de gerechtjes was de zoet zure varken, en dat bleek een ware topper te zijn. Het restaurant staat bekend om wijze waarop zij de Shanghaineese keuken representeren, en ik snap na die avond goed wat daar mee bedoeld wordt.

Dit recept is gek genoeg bijna té simpel om ook thuis te maken. Als je een Chinees vraagt hoe het moet of op internet Chinese recepten doorneust word je niet veel wijzer. Er staat altijd een lijst met ingrediënten, en daarachter staat dan: 'zoveel als nodig'. Dat kan frustrerend werken, ja, maar eigenlijk is dat wel de kunst van koken. Niet dat lijstje als een zombie afwerken, maar lekker je eigen smaakpapillen in werk stellen en vertrouwen en vervolgens aanpassen waar dat nodig is. Er kan dan ook weinig misgaan bij dit recept. Natuurlijk wordt er in een land als Nederland wel wat meer verwacht van een receptenschrijver. Daarom heb ik voor jullie opgeschreven hoe je de lekkerste authentieke Chinese varkensreepjes thuis maakt. Dit soort recepten zijn ultiem: super smaakvol en toch easypeasy.

Ingrediënten voor 4 personen als bijgerecht:
- 1 mooi stuk varkensvlees a 350 g
- 1/2 tl bakpoeder
- maizena, zoveel als nodig (ongeveer 22 g)
- 1 tl gember
- 1/2 tl zout
- 1/4 tl msg, optioneel
- 1 el rijstwijn
- 1 ei
- 3 el azijn
- 3 el suiker
- 1 tl sojasaus
- 1 el maizena + 2 el water

• Dep het vlees droog. Maak allemaal inkepingen met een scherp mes aan beide zijden van het vlees en snijd het vervolgens in reepjes van 3x1 cm.
• Marineer het vlees in het bakpoeder, zout, msg, maizena, gember, rijstzijn en het ei voor tenminste een halfuur.
• Haal na het marineren het vlees uit de koelkast en laat het tenminste 10 minuten weer wat op kamertemperatuur komen.
• Verhit een bodempje olie op hoog vuur in een wok. Voeg pas als de olie goed heet is de gemarineerde vleesreepjes toe. Blijf goed roerbakken op hoog vuur tot het vlees helemaal gaar en krokant geworden is. Schep het vlees uit de pan en laat uitlekken.
• Voeg in het overgebleven bakvet de suiker en azijn toe, laat even bubbelen en voeg dan het vlees weer toe samen met de sojasaus voor wat kleur.
• Voeg om een wat mooiere saus te krijgen het maizenapapje toe en haal van het vuur wanneer de saus dik genoeg geworden is. Eventueel op smaak brengen met een extra snufje zout.

Roerbak van gehakt en doperwten in zoete zwarte bonen saus

Dit gerecht is een makkelijk te maken Chinees comfort maal. Je zou kunnen zeggen dat het het meest weg heeft van de Cantonese keuken, gezien het gebruik van de ketchup. Dit blijkt toch wel kenmerkend te zijn voor de keuken uit het Kanton gebied dat aan de kust ligt, met name Shanghai. Zo klinkt het gerecht 'zoet zure spare ribs' vast niet onbekend in de oren. Het gerecht is van origine een Chinees gerecht. In de Cantonese keuken wordt het echter met ketchup bereid, maar in de rest van China laten ze de flessen ketchup liever buiten de keuken, en bereiden ze hetzelfde gerecht dus met andere ingrediënten.

Desondanks is ketchup wel degelijk een authentiek Chinees ingrediënt dat niet pas recentelijk gebruikt wordt. Sterker nog, het is zelfs ontstaan en China, en door westerlingen vanuit hier mee naar huis genomen. Het recept dat we vandaag de dag als ketchup kennen is natuurlijk niet dezelfde als die van toen, maar is sterk veranderd door de jaren heen.

De eerste in de ketchup-familie bestond uit een gepekelde vis zoutoplossing of saus. Later werden ook andere groenten en bonen ingelegd en tot pasta's gemaakt, die vervolgens door Chinese handelaren mee werden genomen naar Maleisië en Indonesië. Hier wordt met name 'ketjap', een van de vele soorten ketchup, vandaag de dag veel gebruikt.

In de 16e eeuw werd ketchup door Nederlandse en Engelse handelaren per zeilboot naar Europa gebracht, waar het vanaf dat moment snel populair werd. De reden dat het de reizende handelaren zo aansprak was onder andere het feit dat het zo lang goed bewaard bleef onderweg.

Door de eeuwen heen is het recept voor ketchup sterk veranderd. De eerste imitaties van ketchup werden gemaakt met gefermenteerde walnoten of champignons. Je kunt deze nog steeds verkrijgen bij hele ouderwetse verkoopadressen. Het bestond van origine dus helemaal niet uit tomaten. Het eerste officieel gepubliceerde tomaten ketchup recept waar we weet van hebben dateert uit 1812, en is afkomstig uit Amerika.

Nou, goed, dat was een zeer verkorte versie van de historie van ketchup. Je zou kunnen zeggen om het verhaal concluderend af te sluiten, dat 'vissaus' China als ketchup heeft verlaten, en dat ketchup zijn terugkeer naar China heeft gemaakt in de gedaante van 'tomatensaus'.

Ingrediënten voor 2 personen:
- 2 1/2 el gefermenteerde zwarte bonen
- 4 el ketchup (60 g)
- 1 el oestersaus (15 g)
 -1 el gember
- 1 el knoflook (4 teentjes)
- 1 el lente ui, wit deel, dunne ringetjes
- 1 tl bezinksel van chili olie of 1 rode gehakte chili
- 175 g varkensgehakt
- 120 g doperwten, bevroren
- 1 el Shaoxing wijn
- 1 tl suiker

• Spoel de bonen goed om onder koud water en meng ze met de ketchup en oestersaus.
• Hak de gember, knoflook en het wit van de lente ui fijn. Verhit een scheut olie in een wok op heet vuur en fruit de gember, knoflook en lente ui aan.
• Voeg zodra de inhoud van de pan goed begint te ruiken en het een beetje glazig wordt (1 - 1:30m), het gehakt toe, gevolgd door de suiker, het bezinksel en de rijstwijn. 
• Voeg als het gehakt rul is de doperwten en 75 ml water toe. Als de doperwten goed heet zijn en de saus een klein beetje ingekookt is, is het klaar. Proef of het nog wat nodig heeft en voeg dit eventueel toe. De saus moet nog een beetje soepig zijn. Nadat de pan van het vuur komt zal het nog iets verder indikken.

Chinees tomaten roerei

Chinees tomaten roerei (西红柿炒鸡蛋, xīhóngshì chǎo jīdàn). Indrukwekkend hoe zo'n simpel gerecht zo veelzijdig kan zijn! Elk Chinees huishouden kent het en hoewel de verschillen niet gigantisch zijn, heeft wel echt iedereen zijn eigen manier van maken wat betreft volgorde en toevoegingen. Het is vaak het eerste gerecht wat Chinese kinderen van hun ouders of grootouders leren maken, en als je de verhalen mag geloven ook een van de meest nostalgische en gemiste gerechten wanneer zij al als emigranten terugdenken aan de warme herinneringen van het thuisland.

Chinese roerei met tomaten is eigenlijk, zoals de meeste Chinese gerechten, een bijgerecht. In China bestaat een maaltijd immers meestal niet uit één gerecht met een portie rijst, maar uit meerdere kleine gerechtjes midden op tafel die je met al je tafelgenoten deelt. Hoewel dat nog steeds gebruikelijk is wordt dit gerecht tegenwoordig ook wel eens anders gebruikt. Het is met name voor de emigranten die het maken vaker gebruikelijk om het als snelle lunch, maar ook als ontbijt of avondeten te maken. Het is immers ook een super snel en makkelijk te maken gerecht. In dat geval wordt er gewoon wat extra gemaakt, zodat er niet meerdere kleine gerechtjes nodig zijn en je het gewoon in je eentje kunt eten. Of rijst dan een must is? Nee, zeker niet, deze eieren gaan ook heel goed samen met noedels!

De variaties zijn ontelbaar, maar de basis is eigenlijk altijd hetzelfde. Ten eerste de eieren en tomaten. Over het algemeen wordt van beide ongeveer evenveel gebruikt, of van de een net wat meer dan de ander, net wat de voorkeur heeft. In sommige gevallen wordt ook nog het schilletje van de tomaten verwijderd voor ze de pan ingaan, maar dat is niet noodzakelijk. Voldoende olie daarentegen is dat wel. Je kunt proberen het met een theelepeltje olie te gebruiken, maar het resultaat zal niet zijn wat we willen voor een Chinees roerei met tomaten. Ook wordt er altijd een snuf zout aan de eieren toegevoegd voor ze de pan in gaan, maar in sommige gevallen wil men ook nog wel eens kippenbouillon poeder hiervoor gebruiken. Dan voor de basis wordt tot slot altijd wat suiker en een snufje witte peper toegevoegd als smaakmaker. Veelvoorkomende toevoegingen zijn Shaoxing rijstwijn, wat drupjes sesamolie of lente ui of bieslook ter garnering. Andere opties zijn een paar drupjes azijn, knoflook of een slurry bestaande uit gelijke delen water en maizena, om een sauzig effect te creëren.

Naast dat eieren en tomaten de beste vriendjes zijn en dit überhaupt een heerlijk gerecht is - bijgerecht of hoofdgerecht -, is een andere reden dat het zo geliefd is dat het ook super gezond is. Er zijn enorm veel functies te benoemen die bevorderlijk voor een goede gezondheid zouden zijn. Tomaten zijn bijvoorbeeld rijk aan caroteen en zitten boordevol vitaminen. Ze zijn hierdoor goed voor je huid, bloedvaten, bloeddruk en spijsvertering. Maar niet alleen zijn tomaten rijk aan vitaminen, ook bevatten zijn zink, calcium, ijzer en lycopeen. Deze laatste stof heeft bewezen te werken tegen kanker. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Chinezen zijn enorme gezondheidsfreaks en houden dus wel van feitjes als de hiervoor-genoemde. Maar ja, geef ze eens ongelijk.

Hieronder geef ik het basisrecept van een Chinees roerei met tomaten. Ik zet optioneel achter de ingrediënten die ik zelf niet zou willen missen, maar die dus in principe wel misbaar zijn zoals ik hierboven al uitgelegd heb.

Als bijgerecht voor 4 personen als onderdeel van meerdere gerechtjes of volledige maaltijd voor 1 persoon:
- 3 eieren
- 1 tl rijstwijn (alternatief: sherry)
- snuf zout
- 2 tomaten (ongeveer 150 g totaal)
- 1 tl suiker
- snuf witte peper
- klein stukje groen van lente ui of bieslook, in dunne ringetjes
- sesamolie, optioneel

• Het is raadzaam je benodigde ingrediënten eerst klaar te zetten. Kluts de eieren met een snufje zout en de rijstwijn, snijd de tomaten in partjes en halveer deze en snijd de bieslook of lente ui in dunne ringetjes.
• Verhit een wok op hoog vuur met een scheut olie. Voeg als de pan goed heet is de geklutste eieren toe. Zodra de bodem begint te stollen begin je te roerbakken. Haal de pan gelijk van het vuur als het ei nog net niet helemaal volledig gestold is en dus nog wat vloeibaar is. Schep het ei terug in het schaaltje waar het ook in is geklutst.
• Verhit opnieuw wat olie in de pan en begin nu de tomaten te roerbakken. Voeg de suiker toe en blijf goed roeren tot ze overal evenredig gebakken zijn (2 minuten). Voeg eventueel als de pan te droog wordt een klein scheutje water of bouillon toe. 
• Voeg tot slot de eieren toe, roer het kort maar goed door en haal de pan van het vuur. Breng het op smaak met eventueel wat extra zout en suiker, een snufje witte peper, wat drupjes sesamolie en de lente ui of bieslook.

Rijst met kip en ei, Japanse Oyakodon 親子丼

Oyakodon is een erg populair gerecht voor in de Japanse keuken, en dan bedoel ik gewoon achter het eigen fornhuis. De letterlijke vertaling is 'ouder-en-kind-rijstgerecht'. Die grappige naam is eigenlijk zo gek nog niet, omdat de kip natuurlijk het ei legt. Het wordt echt als comfort food gezien en Japan, en daar sluit ik me graag bij aan. In Japan is de balans tussen zoet en zout erg belangrijk - zoals ik eerder al eens schreef -, en dat komt in dit gerecht wederom goed naar voren.

Oyakodon wordt gemaakt door uien, kip en eieren te garen in een hete bouillon van dashi, sake, sojasaus en mirin. Vervolgens wordt het over rijst geserveerd, waarbij de bouillon er als saus over gegoten wordt. Sommige Japanners zijn niet vies van het ei niet helemaal door te laten garen, en gieten het geheel deels rauw over de hete rijst, waar het dan vervolgens verder door gaart.

Er zijn ook varianten van Oyakodon waarbij er zalm wordt gebruikt, maar het gebruik van kip is (logischerwijs ook gezien de naam) gebruikelijker. Wat wel belangrijk is, is het gebruik van de dashi bouillon. In veel gerechten waarin kippen-/runder-/tuinbouillon gebruikt wordt is het niet uiterst onmogelijk om in een noodgeval de een door de ander te vervangen. Dashi bouillon, daarentegen, heeft een unieke smaak die eigenlijk niet door een andere bouillon te vervangen is. Wellicht (waarschijnlijk zelfs durf ik bijna te zeggen) is dit gerecht ook heerlijk met een andere bouillon, maar de smaak zal zeker niet hetzelfde zijn.

*Dashi is verkrijgbaar in bijna iedere toko, net zoals mirin en sake. Mocht je onzeker zijn naar hoe wat je zoekt eruit ziet, dan is het wellicht verstandig eerst even te googelen op afbeeldingen van het product.

Ingrediënten voor 2 personen:
- 2 kippendijen
- 120 ml dashi (1/4 tl poeder)
- 2 el sojasaus
- 1 tl donkere sojasaus, optioneel
- 2 el sake
- 1 el mirin
- 1 el suiker
- 2-3 eieren
- 1/2 ui, gesnipperd
- 3 el gehakte lente ui
- verse koriander ter garnering
- 2 porties rijst

• Snijd de kip in dunne plakjes en marineer het tenminste 10 minuten in 1 el sake en een snuf zout.
• Verhit een pan op hoog vuur en voeg de dashi, sojasaus, andere el sake, mirin en suiker toe. 
• Voeg als de saus goed heet is de uisnippers en kippendij toe en laat het 6 minuten op middel-hoog vuur pruttelen. Keer halverwege de kip om.
• Kluts de eieren en snijd de lente ui in schuine ringen.
• Draai het vuur hoog, strooi de lente ui in de pan en schenk het ei in de hete bouillon. Zorg dat er overal ei zit en dek de pan dan voor 1 minuut af met een deksel, tot ze gestold zijn.
• Verdeel de inhoud van de pan over 2 kommen met rijst en zorg dat je de bouillon niet vergeet! Maak het af met wat bieslook of koriander.

Rijstmeel muffins

Rijstmeel is een meel met een lange geschiedenis in de Oosterse keuken, maar krijgt ook steeds meer naam in het Westerlijke deel van de wereld. Het wordt als bindingsmiddel gebruikt, het dient als hulpmiddel bij het maken van kimchi, maar er worden ook de heerlijkste lekkernijen mee gemaakt. In Japan zijn ze dol op de 'chewy' structuur die het krijgt als het met wat water wordt aangelengd en vervolgens gekookt. Ik postte al eens eerder een recept met een Japanse lekkernij gemaakt van rijstmeel, maar de snack die toch wel de meeste bekendheid heeft is mochi.

Rijstmeel is niet simpelweg rijstmeel. Er zijn twee varianten die wel degelijk verschillend zijn en ook hun eigen toepassing kennen. Beide worden gemaakt door rijstkorrels helemaal fijn te malen en zijn dus beide vrij van gluten. Het verschil zit hem in het soort rijst dat vermalen wordt. Normaal rijstmeel  (rijstbloem, rice powder, komeko) wordt gemalen van normale rijst, en 'sweet glutinous' rijstmeel (kleefrijstmeel, ketan, mochiko) wordt vermalen van een speciale korte korrel rijst: kleefrijst. De naam van deze laatste lijkt gek, want er zitten toch echt geen gluten in en ook is het bepaald niet zoet van zichzelf. De kleefrijst bevat echter in tegenstelling tot gewone rijst een hogere hoeveelheid zetmeel. Vaak wordt er voor gebakjes gebruik gemaakt van het zoete rijstmeel of het zoete rijstmeel in combinatie met gewone rijstmeel. Toch kunnen beide door elkaar vervangen worden zonder de grootste problemen als het moet.

Let's talk muffins! Oke, en een beetje rijst dan. Rijst vind ik heerlijk: voor een warme kom met zacht gekookte rijst mag je mij wakker maken. Gezien rijstmeel gemaakt is van gemalen rijst is het niet heel verrassend dat het daar ook naar smaakt. De dingen die met rijstmeel worden gemaakt vind ik over het algemeen dan ook erg lekker! Dat rijst ook goed samen gaat met zoete gerechten mag door rijstepap bewezen worden. Rijstmeel voor gebakjes gebruiken is natuurlijk heel wat anders. De meest populaire zoete Aziatische snacks zijn erg 'chewy' en 'bouncy' van structuur. Rijstmeel werkt dan ook absoluut niet hetzelfde als gewone meel, en je mag het dan ook nooit zomaar vervangen. Maar... Hoe tof zou het zijn als een recept zou zijn waarmee je toch een soort van cake'jes kunt bakken van rijstmeel die niet helemaal compact, maar toch een beetje luchtig zijn? Na wat zoeken en inspiratie op te hebben gedaan ging ik aan de slag en bakte deze yummie muffins.

De muffins hebben een krokant buiten laagje en zijn van binnen mooi zacht. Let wel: het is dus niet zacht op een manier dat muffins gemaakt van normaal meel zacht zijn. De structuur blijft anders. Het is misschien een optie op eens een el bloem toe te voegen aan het beslag om te kijken wat voor resultaat dat geeft, maar dat heb ik nog niet geprobeerd. Dit recept is vrij plain, maar voel je vooral geroepen om je eigen favoriete toppingen toe te voegen! Denk aan kokosrasp, red bean paste, cacao nibs, etc.

Ingrediënten voor 5 muffins:
- 100 g kleefrijst meel
- 1/2 tl bakpoeder
- 15 g boter, gesmolten
- 45 g suiker
- 90 ml melk

• Verwarm de oven voor op 180 graden en vet 5 muffin vormpjes in.
• Meng het meel goed met het bakpoeder en klop in een andere kom de suiker goed los met het melk en de boter, tot er geen klontjes meer zijn. 
• Voeg nu in twee delen het melk-mengsel toe aan het meel en roer opnieuw tot er geen klontjes meer zijn. 
• Schenk het beslag in de vormpjes en bak de muffins in 35-40 minuten gaar in de oven. Laat ze als ze klaar zijn tenminste 10 minuten in de bakvormpjes afkoelen.

*De kans is klein, maar mocht je muffins overhouden kun je ze gemakkelijk invriezen. Doe dit wel in een luchtdichte trommel. Fijn voor in de morgen als je haast hebt!

Japanse Chashu チャーシュー

Het heeft lang geduurd sinds mijn laatste blogpost, en daar heb ik niet per se van genoten. Het donkere weer zat me erg tegen bij het schieten van een goede foto, zodat elke keer als ik wat had voorbereid, ik er eigenlijk weinig mee kon. Sinds gisteren heb ik eindelijk een fantastische soft box in huis, zodat ik ongeacht het weer toch een acceptabele foto kan maken! (Bovenstaande foto maakte ik rond 23:00). Stilgezeten heb ik echter natuurlijk niet. Ik heb veel recepten uitgetest en ben dan ook van plan de komende weken een kleine inhaalslag te plegen, de successen opnieuw te maken en vast te leggen met behulp van mijn nieuwe hulpje!

Goed, dan nu over naar Chashu! Chashu is eigenlijk de Japanse versie van wat wij in Nederland Babi Pangang noemen. En dan wel Babi Pangang zónder de saus, want dat is eigenlijk iets dat helemaal niet hoort bij het traditionele gerecht, maar meer iets westers is. Chashu is afgeleid van het Chinese Char Siu 叉燒. Hoewel ze op elkaar lijken is de bereidingswijze en de ingrediënten anders. In China wordt Char Siu gemarineerd in sojasaus, honing, hoisin, rijst wijn, 5-spice poeder en soms ook rode kleurstof. Na lange tijd marineren wordt het vlees vervolgens gebarbecued.

In Japan is er wat meer verschil en is er niet één duidelijk recept voor Chashu, maar dat is vaak zo met recepten die afgeleid zijn van andere traditionele recepten. Grofweg wordt er gebruik gemaakt van een mengsel van sake, mirin, sojasaus, suiker lente uien, knoflook en gember en ook wordt het vlees niet gebarbecued, maar gestoofd op een lage temperatuur. Vervolgens wordt het in de saus bewaard tot men klaar is om het te serveren. Het vlees wordt zelfs bij voorkeur op dit moment voor meerdere uren door gemarineerd. In tegenstelling tot de Chinese Char Siu wordt Chashu voornamelijk gebruikt voor ramen soepen. Het kan echter ook als een van de vele bijgerechten die men vaak in het oosten voor een maaltijd bereid dienen, of in gestoomde broodjes of bij noedels gegeten worden.

Traditioneel wordt er voor zowel de Chinese, als ook de Japanse variant vaak buikspek gebruikt. Het is echter ook prima mogelijk om een ander deel van het varken te gebruiken. In Nederland wordt er ook doorgaans magerder vlees gebruikt in Chinese restaurants.
Als bij de bereiding van Chashu de saus aanzienlijk geslonken is, is het klaar om geserveerd te worden. Het moet dun gesneden worden, maar dik genoeg zodat er een fijne textuur is om in te bijten.

- 350 g varkensvlees met vet, bijv. buik
- 1 tl zout
- 5 cm gember, in plakjes
- 2 lente uien, gekneust
- 2 teentjes knoflook, gekneust
- 160 ml water
- 60 ml mirin*
- 80 ml sojasaus
- 2 el + 1/2 tl suiker
- 1/4 tl zwarte peperkorrels, optioneel

• Wrijf het vlees goed in met zout. Verhit wat olie in een ruime pan en bak het vlees op hoog vuur aan. Begin met het bruinen van de meest vette zijde en draai hem dan om. In totaal duurt dit circa 10 minuten. Schep het vlees uit de pan.
• Breng in dezelfde pan het water, de mirin of sake, sojasaus en de suiker aan de kook en voeg vervolgens het vlees, de lente uien en de gember toe. Dek de pan af met een otoshibuta (of een zeer makkelijk zelfgemaakte versie [klik hier hier voor een voorbeeld]), of anders een gewone pan-deksel.
• Laat het vlees zachtjes garen voor ongeveer een uur terwijl je het af en toe draait en het vocht in hoeveelheid gehalveerd is.
• Haal de otoshibuta uit de pan en blijf er bij tot er kleine belletjes ontstaan en de saus stroperig wordt. Blijf goed roeren tot de massa dikker wordt en zet het vuur dan uit. Laat het vlees 5 minuten afkoelen en snijd het vervolgens in plakjes.

*Of 80 ml sake en 1 el suiker extra
**Het vlees blijft tot 5 dagen goed in een goed afgesloten bak of zak in de koelkast, en tot 3 weken in de vriezer. Bewaar het samen met de saus, zodat de smaken nog beter in kunnen trekken.
***Sommigen voegen de Chashu saus ook toe aan hun ramen gerechten.

Koreaanse pittige, zoete sesamkip

Deze heerlijke Koreaans bereide kip is een van mijn favorieten. Het is helemaal niet moeilijk te maken. Voor de echte authentieke Koreaanse smaak zijn de echte Koreaanse chili vlokken gochugaru nodig. Deze vlokken zijn bij veel toko's te verkrijgen, en liggen dan vaak bij de Koreaanse producten of de kruiden afdeling. Het gerecht is verrukkelijk met de Koreaanse vlokken, maar geen zorgen, met gewone chili vlokken is het ook echt smullen!

Ingrediënten voor 3 personen
- 450 g kipfilet
- 2 el gochugaru (of gewone chili vlokken)
- 1 tl maizena
- 2 el sojasaus
- 1 el rijst azijn (of gewone azijn)
- 1 tl verse gember
- 1 1/2 el honing
- 1 el sesamzaad

• Snijd de kip en stukjes, dep het vlees droog en schep het om met de chili vlokken en de maizena, tot de kipstukjes helemaal bedekt zijn. 
• Verhit wat neutrale olie in een pan en bak hierin de kip rondom aan. Schep de kip aan de pan als het voor ongeveer 80% gaar is en zet het opzij.
• Voeg nu de sojasaus, azijn, gember en honing toe en laat het voor 2 minuten zachtjes pruttelen.
• Voeg als de saus in de pan wat dikker geworden is de kip weer toe aan de pan en bak deze nu helemaal gaar.
•  Roer tot slot de sesamzaadjes door de pan, dien de kip op en maak het af met wat ringetjes lente ui.

Chinees pittig varkensvlees

De laatste tijd ben ik veel bezig geweest met het ontwikkelen van bak-recepten. Er zitten dan ook een hoop goede en lekkere dingen in mijn la'tje die jullie nog kunnen verwachten! Maar het kan best nog een poosje duren voor ze op de blog verschijnen. Ik had me echter een beetje te veel laten opzuigen door bakken, en hierdoor kwam het koken een beetje op een laag pitje te staan.
Vandaag koos ik ervoor om weer een come back te maken, en wel meteen met een gerecht met flink wat pit! Deze keer geen traditioneel en klassiek Aziatisch gerecht, maar wel eentje met een traditioneel Aziatisch ingrediënt, en wel Sichuan peperkorrels. Dit is een plek in China die bekend staat om haar super hete en pittige gerechten! Een tijd geleden maakte ik mapo tofu, een gerecht dat wél een echte klassieker is uit Sichuan. Bij mapo tofu wordt gebruik gemaakt van meerdere soorten pittigheid, en één van de sleutelingrediënten zijn de peperkorrels. Die had ik dus nog, en ik had wel zin in iets met wat pit.
Verder bevat dit gerecht nog een aantal andere typisch Chinese toevoegingen, zoals gember, sojasaus en shoaxing, dus het is wel degenlijk een Chinees gerecht. Alle ingrediënten zijn in vrijwel iedere Aziatische toko te vinden. Als je daar je product niet kunt vinden zijn de meeste verkopers niet te beroerd om je te helpen! De sichuan peperkorrels staan in elk geval standaard gewoon bij de kruiden.
 So... let's spice things up a bit!

Ingrediënten voor 2 personen:
- +- 300 g varkensvlees
- 1 tl maizena
- 1 el shaoxing wijn
- 1 tl sojasaus
- 1 tl Sichuan peperkorrels 
- 4 teentjes knoflook
- 3 jalapeno pepertjes
- 1 el gember
- 1 el oestersaus
- 1 tl suiker
- 1 tl sesam olie
- sesamzaadjes

• Maak een marinade door de maizena, sojasaus, wijn en een snufje peper te combineren, en schep deze vervolgens goed om met het vlees en zet opzij.
• Toast de peperkorrels enkele minuten in een droge pan, en vijzel ze helemaal fijn.
• Snijd de knoflook in dunne plakjes en de jalapeno in reepjes. 
• Verhit een scheutje olie in de wok en fruit hierin de knoflook, gember en de peperkorrels voor ca. 1 minuut op hoog vuur. Voeg vervolgens het vlees, suiker en de oestersaus toe en roerbak voor 3 minuten tot het vlees gaar is.
• Voeg een klein (!) scheutje water toe voor de saus, en voeg vervolgens de pepertjes toe en bak dit mee tot deze zachter worden, ongeveer 2 minuten.
• Haal de pan van het vuur en verplaats het vlees eventueel naar een schaal. Druip er wat sesamolie en sesamzaadjes over ter garnering, en serveer het met gekookte rijst, noedels of gestoomde Chinese broodjes.

Thaise Panang Curry

Een hele tijd geleden nam Partner Elf mij mee naar een super knus en enorm goed Thais restaurant in Deventer, dat onder de grond zit. Hij koos zijn gerecht, en ik het mijne. Toen het opgediend werd hadden we allebei niet voor ons wat we hadden verwacht. Niet dat dat erg is, maar een bepaalde verwachting bepaald toch hoe je je eten uiteindelijk beoordeeld. Ik nam een hapje van hem, hij een hapje van mij, en het was besloten. We hadden blijkbaar de perfecte keuze voor elkaar gemaakt! Ik vond zijn curry heerlijk, en hij vond mijn ossenhaas gerecht verrukkelijk. Dus toen we geruild hadden hebben we allebei gigantisch genoten van ons (elkaars) eten. De curry die hij koos, maar ik at, was een super goede Panang curry met lamsvlees.
De Panang curry is een traditionele Thaise curry, en staat bekend als de 'droogste' curry. De naam Panang kan op enorm veel manieren geschreven worden. Sommige Thaise benamingen voor gerechten hebben een betekenis, maar Panang is simpelweg een naam zonder verdere betekenis.
Het is een dikkige curry met fijngemalen pinda's door de curry pasta, en heeft een zoet-zoute smaak. Traditioneel gezien bevat het altijd de Panang curry pasta, kokosmelk, palmsuiker, vissaus en limoenblaadjes, die ook ter garnering worden gebruikt. Er zit verder geen groente in de curry, die kunnen er naast geserveerd worden. De meest voorkomende Panang curry is er een met vlees (en dan in het bijzonder varkensvlees), maar er kunnen ook garnalen of tofu blokjes, voor een vegetarische versie, gebruikt worden.
Het verschil tussen rode curry pasta en Panang curry pasta, is dat in de Panang pasta vaak meer gedroogde specerijen verwerkt zitten. Het grootste verschil zit m' echter in de bereiding: rode curry's zijn vaak wat soepiger, en zoals ik al vertelde, is Panang een tamelijk droge curry.

Ingrediënten voor 2 personen:
- 275 g vlees naar keuze: ossenhaas, varkenshaas, kip, lam
- 240 ml kokosmelk, over 2 kommetjes verdeeld
- 50 g Panang curry pasta*
- 1 el palmsuiker**
- 1 el vissaus***
- 1 el geroosterde pinda's, grof gehakt tot fijn gemalen
- 4 limoenbladeren, 1/2 in dunne reepjes, 3 1/2 gescheurd in stukjes
- handje basilicum, optioneel

• Fruit de curry pasta aan voor enkele minuten, tot er een soort van gebakken geur ontstaat, en voeg dan scheut voor scheut 120 ml (de helft) van de kokosmelk toe. Telkens als het papje in de pan droog wordt (ongeveer per 2 minuten), voeg je de volgende scheut kokosmelk toe, tot de helft op is.
• Voeg nu, zodra de olie gescheiden raakt van het 'papje' en goed zichtbaar wordt, de gescheurde limoenblaadjes en het vlees toe.
• Voeg als het vlees gaar is de rest van de kokosmelk en de palmsuiker toe, en als de suiker gesmolten is ook de vissaus. Laat het vier minuten doorwarmen.
• Voeg nu de basillicum en de pinda's toe en roer het goed door. Als de curry te dik is voeg je voorzichtig nog wat kokosmelk toe.
• Garneer het met de dungesneden limoenbladeren en eventueel wat basilicum, en dien het op met jasmijn/pandan rijst.

*Kan eventueel vervangen worden door rode curry.
**Kan ook vervangen worden door bruine suiker, of anders zelfs blanke suiker.
***Kan vervangen worden door sojasaus.

Telor balado (Indische eieren in pittige tomatensaus)

Geïnspireerd door de mega goede Indische eieren die ik enige tijd geleden gegeten had bij de Indiër, ging ik op zoek naar het fijne van dit gerecht. Al snel ontdekte ik dat er ontelbaar veel van dit soort Indische eiergerechten zijn. Een beetje overweldigd was ik wel, en dus even simpel nazoeken hoe wat ik gegeten had gemaakt wordt was niet zo vlug gedaan als ik had verwacht. Maar goed, dat vind ik eigenlijk alleen maar leuk. Nadat ik dus een ontelbaar aantal verschillende 'telor' recepten gelezen had, ontwikkelde ik dit recept. Het komt vrij dicht in de buurt bij de heilige eieren van de Indiër, maar is toch niet helemaal hetzelfde. Niet dat ik dat nou zo jammer vind, want deze zijn ook super goed!
*Klik hier voor het recept voor de babi ketjap, die ook op de foto te zien is.

- 8 eieren

- 6 el tomatenpuree

- 2 uien

- 2-3 tl gula djawa (palmsuiker)

- 2 teentjes knoflook

- 1 el sambal

- 1 tl verse gember, optioneel

• Kook de eieren hard in ongeveer 6 minuten, pel ze en zet ze opzij.
• Maal de uien, knoflook, gember, suiker, sambal en tomatenpuree fijn in een vijzel (niet met de machine, dit maakt het te waterig). 
• Verhit wat olie in een wok en bak hierin de pasta aan. Voeg na een minuut de eieren toe en bak deze 30 seconden mee.
• Schenk 300 ml heet water in de pan, draai het vuur zachter en laat het geheel tenminste 10 minuten door-pruttelen, tot de saus de gewenste dikte heeft gekregen.
• Eventueel garneren met lente ui.

Babi ketjap

Hoewel babi pangang vrijwel niemand onbekend is, zijn er minder mensen op de hoogte van het lekkere babi ketjap. Zonde, zonde zonde... De namen mogen dan wel op elkaar lijken, maar qua smaak verschillen ze wel degelijk van elkaar. Babi pangang is misschien net wat toegankelijker, en ook zoeter. Babi ketjap heeft een wat diepere en kruidigere smaak, en is minstens zo lekker.
De laatste tijd eet ik erg veel Chinees, waaronder van 'de Chinees zelf'. Zo ook afgelopen week nog babi ketjap. Gezien babi pangang inmiddels meermaals bij ons op tafel staat uit eigen keuken, naar eigen recept, besloot ik dat datzelfde best voor babi ketjap mocht gaan gelden.
*Voor het recept van de heerlijke Indische eieren in pittige tomatensaus op de foto, nog even geduld, het recept volgt...

Bijgerecht voor 2-3 personen:
- 1 kleine ui

- 2 teentjes knoflook
- 350 g varkenslapjes
- 1 el gember, vers
- 60 ml ketjap
- 2 tl citroensap
- 1 tl (rijst-)azijn
- 1 el palmsuiker

- 1 tl sambal

- 1 tl ketoembar
- 1/2 tl laos
- 1/2 tl sereh
- 1 tl maizena + 1 tl water

• Snijd het vlees in stukken, wrijf het in met wat zout en maak een boemboe van de ui, knoflook, gember, sambal, suiker en ketoembar.
• Bak de boemboe 1 minuut in hete olie aan en voeg vervolgens het vlees toe.
• Voeg als het vlees rondom gaar is (enkele minuten) de ketjap toe, doe een deksel op de pan en laat het vlees in 15 minuten verder garen en de smaken lekker intrekken.
• Voeg tot slot de citroensap toe samen met de maizena oplossing. Laat het nog 2 minuten goed doorwarmen en serveer.

Grieks gekruid gehakt met olijven, feta en rijst

Hoewel Aziatisch eten bij uitstek favoriet is, vind ik Grieks eten op zijn tijd ook heerlijk. Ik kan dan ook echt genieten van eten bij een goede Griek. Toen Partner Elf met het kookverzoek "iets Grieks" kwam, duurde het niet lang voor ik met het volgende recept kwam.
Veel Griekse gerechten nemen net wat meer tijd in beslag. Dit recept echter kent de typisch Griekse smaken door de kruiden en specerijen die gebruikt worden. En dat dan met feta, tomaten en olijven, mmm... Er is met dit recept geen 'uitgebreide' kooksessie nodig om culinair van heerlijk 'Grieks' eten te kunnen genieten. Eigenlijk is het alleen maar een hoop lekkers bij elkaar gooien en genieten maar.

Ingrediënten voor 2-3 personen:
- 1 1/2 tl oregano
- 1 tl peterselie
- 1/2 tl zout
- 1/2 tl peper
- snuf kaneel
- 1/4 tl tijm
- 1 tl paprika
- 325 g gehakt
- 1 ui
- 2 teentjes knoflook
- 2 tomaten
- 50 g feta
- 75 g groene olijven
- evt. een pepertje voor wat pit
- rijst naar wens

• Mix alle kruiden door elkaar in een schaaltje, halveer de olijven, verkruimel de feta en snijd de tomaten in plakjes. Zet het op zij voor later.
• Kook de rijst volgens de aanwijzingen op de verpakking.
• Snipper de ui en pers de knoflook en fruit beide (met een gehakt pepertje) in een ruime pan in wat olie. Voeg zodra de ui glazig wordt het gehakt gevolgd door de kruiden toe en rul het.
• Voeg als de rijst bijna gaar is de olijven toe aan het gehakt.
• Serveer het gehakt met de rijst, en verdeel de feta en plakjes tomaat over de borden.