Drie kleuren rijstkom, Soborodonburi そぼろ丼

Soborodon is een typisch Japans rijstgerecht. In Japan zijn er vele gerechten bestaande uit een kom rijst met een bepaald gerecht daaroverheen geserveerd. Deze gerechten zijn 'doburi-'gerechten; donburi staat voor rijstkom. Al deze gerechten hebben een eigen naam die eindigt op donburi, of ingekort ook wel don'. Denk bijvoorbeeld aan katsudon en oyakodon.

Soboro staat voor een proteïne (vlees, vis, ei) die in kruimelige stukjes wordt bereid. In dit gerecht heeft soboro de hoofdrol, maar het wordt ook vaak als een soort topping gebruikt over een ander gerecht of bijvoorbeeld in sushi verwerkt.

Soborodon is eigenlijk altijd met kippengehakt, maar kan ook met ander gehakt voorkomen. Hoewel de samenstelling meestal bestaat uit vlees, ei en een groente kan het ook zonder de laatste twee bereid worden. Zoals ik eerder al eens vertelde zijn Japanners en Koreanen echter over het algemeen fan van kleurrijk eten, en zo past dit gerecht met meestal drie verschillende, eruit springende kleuren prima in die gedachte.

Hoewel erg geliefd als avondeten is soborodon ook een erg populaire bento lunch! Het is erg makkelijk te maken en de bereiding neemt weinig tijd in beslag.

Ingrediënten voor 2 personen:
- 2 porties rijst
- 2 handjes erwten, snijbonen, lente ui
- 200 g kippengehakt
- 3 el sojasaus
- 2 el + 2 tl sake
- 3 el suiker
- 1/2 el gember
- 3 eieren
- 2 tl mirin

• Kook de rijst volgens de aanwijzingen op de verpakking.
• Stoom/bak/kook de gekozen groentes en zet opzij.
• Meng het gehakt met 3 el sojasaus, 2 el sake, 2 el suiker en 1/2 el gember
• Bak het gehakt in een pan en roer het gedurende het rullen met 4 eetstokjes door elkaar zodat er geen grotere 'klonten' ontstaan.
• Klop de eieren los met 2 tl sake, 1 el suiker, 2 tl mirin en een snuf zout.
• Bak nu opnieuw met behulp van 4 eetstokjes de eieren tot roerei. 
• Verdeel de rijst over 2 kommen. Verdeel de kippengehakt over één helft van beide rijstkommen en bedek de andere helft met het roerei. Leg in het midden de groente en serveer.

Salade met zongedroogde tomaatjes, mandarijn en geroosterde walnoten

Alweer zo'n kleurrijke topper! Het heeft niks met dit gerecht te maken, maar wist je dat in Korea en Japan men echt rekening probeert te houden met het kleurrijk maken van gerechten? Denk bijvoorbeeld aan de Koreaanse bibimbap. Niet alleen worden er als het even kan zoveel mogelijk verschillende kleuren gebruikt, ook worden de ingrediënten in sommige gevallen (i.h.b. voor de bento lunch) speciale vormpjes gesneden om het gerecht op te fleuren.

Anyway! Terug naar deze niet-Koreaanse of Japanse heerlijkheid. Deze verrukkelijke salade maak ik elke week minstens één keer klaar en het blijft elke keer opnieuw genieten. Hij is ontstaan op een dag dat er weinig eten in huis was, maar ik toch echt wel zin had in een goede lunch. Ik greep wat restjes bij elkaar en flanste deze salade in elkaar en sindsdien is hij favoriet.

Deze salade is een prima lichte lunch, eventueel met een sneetje brood of wat gebakken aardappeltjes. Ook is hij heerlijk als complementaire salade bij het avondeten of de barbecue, maar ook als hoofdgerecht kan hij prima. Zorg dan wel dat het je er net wat meer van bereid en ook net wat meer aardappeltjes of brood bij geeft.

Ingrediënten:
- 1/4 krop / 250 g ijsbergsla
- 2 kleine mandarijntjes
- 2 el olie van de zongedroogde tomaatjes
- handje geroosterde walnoten
- zachte geitenkaas, optioneel
- 5 stuks / 50 g zongedroogde tomaatjes op olie
- zout en peper

• Snijd de ijsbergsla in stukken, pel de mandarijntjes, snijd de tomaatjes in stukjes, hak de walnoten en verkruimel - indien je het gebruikt - de geitenkaas.
• Meng alle gesneden ingrediënten door elkaar met de olie en breng op smaak met zout en peper.

De beste Japanse Teriyaki Vis, Sakana no teri-yaki 魚の照り焼き

Teriyaki. Anders dan de meesten denken is dit een Japanse kooktechniek. Vlees, vis, tofu of zelfs een groente, wordt gebakken (yaki) waarbij na enige tijd  een van te voren gemaakte mix van sojasaus, suiker, sake en eventueel gember wordt toegevoegd. De saus kookt in en trekt in het voedsel. Kenmerkend voor teriyaki is de glans (teri) dat het eten krijgt als het in de saus verder bakt, veroorzaakt door de suiker (en mirin). In Japan wordt de kooktechniek op van alles toegepast, maar in het westen, waar het inmiddels ook vrij bekend is, wordt het voornamelijk voor vlees gebruikt. Ook denkt men vaak een traditioneel Japans teriyaki gerecht te eten/bereiden buiten Japan dat gemaakt wordt met behulp van een kant-en-klare teriyaki saus. In werkelijkheid zijn deze sauzen vaak vele malen zoeter en worden er allerlei niet-traditionele ingrediënten aan deze sauzen toegevoegd. 

Over het algemeen worden er gelijke hoeveelheden van sojasaus, sake en suiker gebruikt voor een traditionele teriyaki bereiding. Soms wordt sake vervangen door mirin of bijvoorbeeld suiker door honing. Om de geur wat minder sterk te maken, én omdat het een heerlijke toevoeging is, wordt er  vaak ook gember gebruikt. In tegenstelling tot de kant-en-klare teriyaki sauzen uit de winkel, gaat er geen knoflook in. Japanse huishoudens gebruiken in elk geval ieder hun eigen teriyaki recept naar smaak, maar dit verschilt nooit erg veel. 

De saus is aanvankelijk nog vloeibaar, maar zal als het gerecht klaar is dikker zijn geworden en ongeveer gehalveerd zijn in volume. Tijdens het kookproces wordt er zo nu en dan wat saus over hetgeen waarvoor het gebruikt wordt geschept, zodat het er lekker in kan trekken en de glans kan krijgen waar teriyaki om bekend staat. 

Overigens verschilt de saus niet per se voor vlees, vis, tofu of wat er ook gebruikt wordt, dezelfde saus kan voor alles gebruikt worden. In dit recept en voor de foto's is er gekozen voor vis, maar mocht je meer zin hebben in kip: leef je uit! Het is simpelweg ons persoonlijke favoriete en ultieme teriyaki saus, maar als je liever wat minder suiker gebruikt bijvoorbeeld, is dat helemaal aan jou.

*Teriyaki is ook een erg geliefd bijgerecht in de Japanse Bento-lunchboxen. 

Ingrediënten voor 2 personen:
- 2 stukken van je favoriete vis
- 2 el mirin
- 2 el sake
- 2 el suiker
- 2 tl sojasaus
- 1/2 tl gember

• Dep de vis helemaal droog, bestrooi beide zijden met wat zout en voor een knapperig korstje wat bloem of aardappelzetmeel.
• Verhit op hoog vuur een scheutje olie in een pan en voeg zodra de olie heet is voorzichtig de vis toe. Laat voor tenminste 2 minuten ongemoeid, draai de vis om en bak de andere kant ook voor ca. 2 minuten (afhankelijk van de dikte).
• Meng terwijl de vis bak alle overige ingrediënten voor de saus door elkaar.
• Draai het vuur naar medium en voeg de saus toe. Laat de pan op het vuur tot de saus mooi ingedikt is en schep zo nu en dan wat saus over de vis.
• Maak af met wat sesamzaadjes en/of gehakte lente ui.

Miso Tonijnburgers (bento)

 Deze burgers zijn al voor lange tijd favoriet als het aankomt op het maken van bento's, maar ook als ik thuis zin heb in een snelle, gezonde lunch of aan de wekelijkse vis behoefte wil voldoen is dit een van mijn go-to-recipes.

Kleine tonijnburgertjes in een bento

Dat er tofu doorheen gaat zal sommigen wat afschrikken. Niet iedereen is fan van de witte blokken, die als je er niks mee doet inderdaad niet heel aangenaam smaken. Partner Elf is er ook zo een, maar is wel fan van deze burgers. Wat helpt is om eerst iets met tofu te maken, het te laten proeven, wachten op approval en dan het geheime ingrediënt te verklappen.

Maar even eerlijk, in feite proef je er niks van. Tofu wordt dan ook niet voor de smaak van tofu zelf gegeten, maar voor de smaak die je het geeft en de textuur die het heeft (of krijgt door de bereiding). Door de tofu helemaal van het eigen vocht te ontdoen kun je het vervolgens met gemak zelf een smaak geven naar wens. Het zuigt zich als het ware hier weer mee vol.

Naast deze fijne eigenschap zit het ook nog eens bommetjevol met eiwitten, en dat is voor iedereen een goede zaak natuurlijk. Zelfs al ben je geen fan van tofu, zijn deze burger(tjes) zeker het proberen waard!

Ingrediënten voor 10 kleine / 5 grote burgers:
- blikje tonijn (112 g nettogewicht volgens verpakking)
- 185 g tofu
- 10 g miso
- evt. 1/2 teentje geraspte knoflook of 1/8 tl poeder
- 1-3 el paneermeel

• Ontdoe de tofu van al het overtollige vocht. Dit is een belangrijke stap, als er teveel vocht in de tofu overblijft zullen de burgers uiteen vallen. Zie onderaan bericht voor verschillende methodes.
• Druk ook zoveel mogelijk vocht uit het blikje tonijn. Deze stap is net zo belangrijk als de vorige.
• Prak de tofu, tonijn en miso goed door elkaar.
• Voeg telkens 1 el paneermeel terwijl je kneed, tot er een massa die aan elkaar kleeft ontstaat. 
• Verhit een genereuze laag olie in een pan op medium-hoog vuur en vorm ondertussen de burgers in het gewenste formaat.
• Leg de burgers voorzichtig in de pan en raak ze niet aan voor tenminste 2 minuten. Bak ze niet allemaal tegelijk.
• Probeer ze vervolgens, voor je ze optilt, heen en weer te duwen om ze eventueel los te maken van de bodem en bak de andere zijde tot bruin en krokant.
• Herhaal dit proces voor de overige burgers en voeg indien nodig opnieuw olie toe.

1. Leg de tofu op een laag keukenpapier of een doek op een platte ondergrond, leg een ander plat object erop en leg daarop weer iets dat van gewicht is (niet te zwaar). Laat dit 15 minuten staan.
2. Halveer het blok tofu, leg het op een magnetron bestendig bord met opstaande rand en zet het voor 1:30-2:30 op vol vermogen in de magnetron. Knijp als de tofu afgekoeld is uit.
3. Snijd de tofu in blokken en kook het voor 3 minuten, laat uitlekken, rol er keukenpapier of een doek omheen en knijp het overtollige vocht eruit.

Simpele Shoyu Ramen

Er is niks zo fijn als een heerlijke kom vol noedels opslurpen (met slurpen als absolute must natuurlijk). Regelmatig bezoeken wij onze favoriete ramen tenten om dit te doen, maar helaas gaat dit niet zo vaak als we zouden willen. De dichtstbijzijnde plek om überhaupt ramen te kunnen eten is tenminste 45 minuten reizen. Om die reden heb ik een paar jaar geleden besloten alles te weten te zullen komen over deze Japanse goddelijkheid en het zelf ook onder de knie te krijgen. 

De meeste ramen zijn een beste klus om goed voor te bereiden, maar ook zijn er handige en makkelijkere alternatieven en hacks om het wat sneller, maar toch lekker gedaan te krijgen. Deze shoyu (sojasaus) ramen is daar een voorbeeld onder velen van. Hij staat zo op tafel, maar is toch erg lekker en de (super kleine) moeite waard!

In deze ramen wordt Mentsuyu (麺汁) gebruikt, dat letterlijk 'noedel bouillon' betekent. In werkelijkheid is het een term die verwijst naar de toebereiding die voor vele verschillende gerechten als basis of dip gebruikt wordt. Het brengt een complexe umami smaak aan soep of andere (koude) noedelgerechten, maar kan ook dienen als een meer complex alternatief van sojasaus in bijvoorbeeld salades of roerbak gerechten. De dunne, heldere saus is gemaakt van dashi en een mix van sojasaus, mirin en suiker. De combinatie van de laatste drie wordt ook wel 'kaeshi' genoemd. De meeste storebought Metsuyu bevat enorm veel MSG. Hoewel ik zelf geen last heb van MSG, heeft een huisgemaakte versie zonder voor sommigen toch de voorkeur. Om deze reden heb ik in een noot onderaan aangegeven hoe je het zelf kunt maken.

Ingrediënten voor 2 personen:
- 150 g ramen noedels
- 975 ml water
> 4 el sojasaus
>2 el mentsuyu*
> 2 tl oestersaus
> 2 tl kippenbouillon
> 1 el mirin of 1 tl suiker
> 1 tl sesamolie
- toppingen naar keuze: zacht gekookt ei, maïs, geroosterde nori, sesamzaadjes, geblancheerde spinazie, bok choy, taugé

Kip
- 225 g kippendijen
- 1 el olie
- 1 el sojasaus
- 2 tl oestersaus
- 1/4 tl suiker
- peper

• Snijd de dij in hapklare stukken en bak het gaar samen met de bijbehorende ingrediënten. Breng op smaak met peper.
• Meng alle '>' ingrediënten door elkaar en verdeel over twee diepe kommen.
• Kook de noedels in 975 ml water tot gaar.
• Verdeel het kookwater over de twee kommen en schep de noedels erin. Verdeel ook de kip (met het overgebleven kookvocht) en overige toppingen over de kommen.

*In Japanse Toko's of via internet (Amazon bijv.) te koop, maar ook gemakkelijk zelf te maken. Meng 60 ml sojasaus, 30 ml sake, 1 tl suiker en 3 g dashi poeder en verwarm het net zo lang tot de suiker opgelost is.

Japanse gevulde omelet: Omurice, オムライス

Dat ik gek ben op eieren is voor mensen die mij kennen geen verassing en ook op de blog is dat redelijk goed terug te zien (zoals Chinees roerei, Egg drop soep, Vis in tomatensaus noedels met gebakken ei om maar een paar voorbeelden te geven). Dit recept voor Japanse omurice mag absoluut niet missen in de verzameling.

Omurice (オムライス, Omu-raisu) is een Japans gerecht uit de categorie yōshoku. Yōshoku verwijst naar een stijl van Japans koken met westerse invloeden, die ontstond tijdens de Meiji-restauratie. In 1868 werd er door keizer Meiji een reeks hervormingen doorgevoerd in Japan die grote veranderingen in de economische en sociale structuur teweegbrachten. Er vond toen een radicale modernisering en verwesterlijking plaats; Japan stelde zich open voor Westerse technologieën en ideeën, na eeuwenlang te hebben geprobeerd deze zo veel mogelijk buiten de deur te houden. Bij yōshoku gaat het met name om Europese gerechten die in Japanse stijl gemaakt zijn.

Omurice, of omeletrijst, is een gerecht dat vanaf begin van de 20e eeuw in Japan gemaakt wordt. Het is  zeer populair voedsel voor mensen van alle leeftijden, maar vooral kinderen zijn er dol op. Het combineert Japanse gebakken rijst, Franse omelettechnieken en Amerikaanse ketchup, jus of demi-glace. Het is een portie in ketchup gebakken rijst - met vlees en groente -, dat omwikkeld is met een crêpe-achtige, dunne omelet.  Over de gevulde omelet wordt altijd een saus gegoten. Over het algemeen is dit ketchup, maar ook zijn er versies met roomsaus, tomatensaus, demi-glace bruine saus of Japanse curry. Ook wordt er soms de typische Japanse Tonkatsu saus gebruikt of een tweede saus naast één van de eerder genoemde sauzen, namelijk Japanse mayonaise: kewpie. Qua vlees gaat men meestal voor kip, maar ook worden er ook andere soorten vlees of zelfs vis gebruikt naar wens. Ook wat betreft groentes komt het niet nauw.

Er zijn tegenwoordig wel meerdere soorten omurice. In restaurants worden tegenwoordig meer eieren gebruikt en er is een groeiende liefde te herkennen voor zachtere, meer vloeibare eieren als eindproduct, terwijl traditionele omurice-ei erg dun en meer gaar gebakken wordt.

firstwefeast.com

Dan is er ook de tampopo-versie. Deze houdt het ei en de rijst gescheiden tot het einde, waarbij de kok een behendige, pols-tikkende techniek gebruikt om een slechts gedeeltelijke gaar gebakken omelet in een ingesloten, amandelvormige omelet te rollen. De omelet wordt direct uit de pan op de rijst gerold, en als het ei op de juiste manier gebakken en op de rijst is beland, kan het ei met behulp van een mes de omelet doen openvallen over de rijst zoals hiernaast te zien is.
Een andere variant in Okinawa is omutako, bestaande uit een omelet op taco-rijst, en gebakken hotdog en spam zijn ook twee populaire soorten vlees die gebruikt kunnen worden.
Tot slot wordt rijst soms vervangen door gefrituurde noedels (yakisoba, recept volgt!) om omusoba te maken.

De beste rijst om te gebruiken voor omurice, welke variant dan ook, is rijst die al een tijdje terug gekookt is. Deze rijst is veel compacter en is makkelijker om mee te werken zonder uit elkaar te vallen.

In dit recept is gekozen voor doperwten, sperziebonen en gehakt. Zoals al eerder aangegeven kan dit aangepast worden naar eigen wens, het is geen exacte wiskundige formule met maar een uitkomst.

Ingrediënten voor 4 porties:
- 240 ml gekookte rijst (ongeveer 200 g)
- handje erwtjes
- handje sperziebonen, in stukjes
- 130 g gehakt
- 2 el ketchup
- 1/2 ui, gesnipperd
- 1 tl sojasaus
- 4 ei
- 4 el melk
- 8 el geraspte kaas
Serveren
- ketchup of tonkatsu-saus
- eventueel: kewpie of mayonaise, 

• Verhit een scheutje olie op hoog vuur en bak zodra de pan goed heet is de rijst aan.
• Voeg de groentes toe en bak kort mee, zolang dat ze niet overgaar raken en slap worden.
• Voeg de ketchup en sojasaus to, roer goed door, bak enkele seconden mee, proef en pas eventueel de smaak aan met wat zout en haal van het vuur.
• Kluts de eieren los met de melk en een snufje zout.
• Verhit opnieuw wat olie in een platte pan en bak hierin met 1/4 van het ei-mengsel een omelet. 
• Voeg voordat het ei echt gestold is 1/4 van de kaas, gevolgd door de gebakken rijst toe aan het midden van de omelet en vouw de zijkanten naar binnen. Schuif/rol dan het ei zo op een bord dat de rijst helemaal omhult terecht komt.
• Top af met voldoende ketchup en eventueel kewpie of mayonaise.

Marokkaanse pompoensoep

Deze heerlijke pompoensoep - met smaken uit de Marokkaanse keuken - kan als heerlijk voorgerecht dienen, of als lunch met wat brood. Hoewel er enkel een eetlepel boter gebruikt wordt is het een mooie, dikke en romige soep die vol van smaak is.

Niet iedereen heeft het geurige en kleurige kurkuma in huis, dat kan dan ook eventueel wel weggelaten worden: het is met name voor de kleur van de soep. De verse peterselie die aan het eind ter garnering gebruikt wordt is zeker onmisbaar; wees er dus vooral niet te zuinig mee!

Ingrediënten voor 2 liter soep:
- 1 flespompoen á 1 kg
- 1 rode paprika
- 1 ui
- 2 tomaten
- 2 teentjes knoflook
- 1 ruime el boter
- zwarte peper
- 1/4 - 1/2 tl komijn
- 1/4 tl kurkuma
- 1,5L tuinkruiden- of groentebouillon
- eventueel 1/4 tl cayenne poeder
- verse peterselie

• Snijd van beide uiteindes van de pompoen een stukje af en halveer hem. Maak de binnenkant schoon en snijd hem in blokjes. Maak ook de paprika schoon en snijd deze in blokjes, snijd de ui in ringen, de tomaat in partjes en pers de knoflook.
• Verhit de boter in een diepe pan en fruit hierin de pompoen en de knoflook voor 2 minuten. Voeg de overige groentes toe en breng op smaak met de komijn, een snufje zout en wat peper. Bak voor nog eens 5 minuten goed aan.
• Blus de groentes af met de bouillon en laat het geheel ca. 10 minuten koken of tot zacht geworden. 
• Haal de pan van het vuur en pureer de soep. Stel de smaak eventueel bij met wat extra van de reeds gebruikte kruiden en voor wat meer pit wat cayenne. 
• Warm de soep opnieuw op en dien het op met verse peterselie.

Vis in tomatensaus noedels met gebakken ei

Het is weer zover. Partner Elf is richting China voor werk de komende dagen. Stiekem ben ik telkens weer een beetje jaloers dat hij zo nu en dan voor werk op en neer 'moet' naar China. Sinds ik deze zomer geweest ben, ben ik alleen nog maar meer gek op het land geworden.

Één van de vele redenen om van China te houden is alleen al het eten. Nu heb ik de vorige keer dat Partner Elf vertrok besloten dat ik in elk geval niet meer (lees: beperkt) jaloers zou zijn op het feit dat hij tijdens zijn trip heerlijk echt Chinees voedsel gaat eten, ik zorg gewoon dat mijn 1-persoonsdiner'tjes net zo fabulous zijn! En, als het even kan, ook Chinees of tenminste Aziatisch.

Één van mijn favoriete snelle noedel-gerechten is het gerecht dat ik vandaag met jullie deel. Ik houd van koken, en hoewel het (normaal gesproken) een ontspannende werking heeft, heb ik er helaas niet altijd de ruimte voor. Deze heerlijke noedels met vis in tomatensaus en een gebakken ei zijn dan echt een fantastische uitkomst. Binnen 10 minuten staat deze stomende bowl full of goodness op tafel.

Als kind at ik eens in de zoveel tijd sardientjes in tomatensaus op brood. Dat klinkt misschien een beetje gek, maar dat was altijd een waar feestje. Ieder huishouden heeft wel van dat soort eigen eetgewoontes, die anderen maar vreemd vinden denk ik.

Nu ik inmiddels een volwassen Elf ben en al jaren mijn eigen boodschappen doe, heb ik nog steeds altijd zo'n blikje in de kast staan. Toen ik jaren geleden de kast open trok tijdens een hunkering naar noedels - op zoek naar wat ik kon fabriceren met wat er in huis was -, viel mijn oog op zo'n magisch blikje. Eitje erbij en een nieuwe favoriet was geboren.

Het soort vis kun je bepalen naar smaak; zowel sardientjes, haring, als ook makreel past prima. Het fijne is, is dat alle drie de soorten vis heel goed samen gaan met lente ui en een gebakken ei. Kies ook vooral je eigen favoriete noedel-soort voor dit gerecht.

Om je stokjes bij af te likken!

Ingrediënten voor 1 persoon:
- 200 g vis in tomatensaus, blik 
- 1 lente ui
- 1 ei
- 80 g noedels

• Snijd de lente ui in ringetjes en houd het groene en het witte deel apart.
• Verhit een pan op middelhoog vuur en voeg de inhoud van het blik toe samen met het witte deel van de lente ui. Maak de vis kapot met de spatel en warm het geheel goed door.
• Maak als de vis goed heet is een kuiltje in het midden, en breek hierin het ei. Strooi er wat zout over en doe de deksel op de pan.
• Bereid de noedels volgens de aanwijzingen op de verpakking, giet af en doe in een kom.
• Schep als het ei volledig gestold is - ca. 5 min - de pan inhoud voorzichtig over de noedels. Strooi de groene lente ui-ringetjes erover en serveer.

All time favorite komkommer salade

Komkommersalades zijn er in alle soorten en maten. De klassieker op basis van azijn, suiker, zout en peper, en eventueel een lepeltje yogurt is natuurlijk altijd oké, maar soms is wat anders ook wel eens welkom. De voorouder van deze komkommersalade zag enkele jaren geleden het licht, en inmiddels is onderstaand recept wat er vandaag de dag van terecht is gekomen.

Je eet deze salade als onderdeel van een (Aziatische) maaltijd met meerdere bijgerechten, als salade bij een vleesgerecht of gewoon lekker als lunch of iets dergelijks. Er zijn geen strikte regels voor gelukkig!

- 1/2 komkommer
- 2 lente uien
- handje koriander
- 6 amandelen
- 1 tl azijn
- 1 tl suiker
- 1 tl sesamolie
- 1 tl sojasaus
- 1/2 tl zout
- 1 tl chili olie

• Snijd de komkommer in dunne reepjes, eventueel met behulp van een mandoline en zet opzij. 
• Snijd de lente uien in ringen, hak de koriander grof en rooster eventueel de amandelen, waarna je ook deze grof hakt. 
• Meng alle overige ingrediënten tot een dressing en meng dit vlug met de komkommer, lente ui en koriander. 
• Bestrooi de salade met de amandel kruimels.

Chinees tomaten roerei

Chinees tomaten roerei (西红柿炒鸡蛋, xīhóngshì chǎo jīdàn). Indrukwekkend hoe zo'n simpel gerecht zo veelzijdig kan zijn! Elk Chinees huishouden kent het en hoewel de verschillen niet gigantisch zijn, heeft wel echt iedereen zijn eigen manier van maken wat betreft volgorde en toevoegingen. Het is vaak het eerste gerecht wat Chinese kinderen van hun ouders of grootouders leren maken, en als je de verhalen mag geloven ook een van de meest nostalgische en gemiste gerechten wanneer zij al als emigranten terugdenken aan de warme herinneringen van het thuisland.

Chinese roerei met tomaten is eigenlijk, zoals de meeste Chinese gerechten, een bijgerecht. In China bestaat een maaltijd immers meestal niet uit één gerecht met een portie rijst, maar uit meerdere kleine gerechtjes midden op tafel die je met al je tafelgenoten deelt. Hoewel dat nog steeds gebruikelijk is wordt dit gerecht tegenwoordig ook wel eens anders gebruikt. Het is met name voor de emigranten die het maken vaker gebruikelijk om het als snelle lunch, maar ook als ontbijt of avondeten te maken. Het is immers ook een super snel en makkelijk te maken gerecht. In dat geval wordt er gewoon wat extra gemaakt, zodat er niet meerdere kleine gerechtjes nodig zijn en je het gewoon in je eentje kunt eten. Of rijst dan een must is? Nee, zeker niet, deze eieren gaan ook heel goed samen met noedels!

De variaties zijn ontelbaar, maar de basis is eigenlijk altijd hetzelfde. Ten eerste de eieren en tomaten. Over het algemeen wordt van beide ongeveer evenveel gebruikt, of van de een net wat meer dan de ander, net wat de voorkeur heeft. In sommige gevallen wordt ook nog het schilletje van de tomaten verwijderd voor ze de pan ingaan, maar dat is niet noodzakelijk. Voldoende olie daarentegen is dat wel. Je kunt proberen het met een theelepeltje olie te gebruiken, maar het resultaat zal niet zijn wat we willen voor een Chinees roerei met tomaten. Ook wordt er altijd een snuf zout aan de eieren toegevoegd voor ze de pan in gaan, maar in sommige gevallen wil men ook nog wel eens kippenbouillon poeder hiervoor gebruiken. Dan voor de basis wordt tot slot altijd wat suiker en een snufje witte peper toegevoegd als smaakmaker. Veelvoorkomende toevoegingen zijn Shaoxing rijstwijn, wat drupjes sesamolie of lente ui of bieslook ter garnering. Andere opties zijn een paar drupjes azijn, knoflook of een slurry bestaande uit gelijke delen water en maizena, om een sauzig effect te creëren.

Naast dat eieren en tomaten de beste vriendjes zijn en dit überhaupt een heerlijk gerecht is - bijgerecht of hoofdgerecht -, is een andere reden dat het zo geliefd is dat het ook super gezond is. Er zijn enorm veel functies te benoemen die bevorderlijk voor een goede gezondheid zouden zijn. Tomaten zijn bijvoorbeeld rijk aan caroteen en zitten boordevol vitaminen. Ze zijn hierdoor goed voor je huid, bloedvaten, bloeddruk en spijsvertering. Maar niet alleen zijn tomaten rijk aan vitaminen, ook bevatten zijn zink, calcium, ijzer en lycopeen. Deze laatste stof heeft bewezen te werken tegen kanker. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Chinezen zijn enorme gezondheidsfreaks en houden dus wel van feitjes als de hiervoor-genoemde. Maar ja, geef ze eens ongelijk.

Hieronder geef ik het basisrecept van een Chinees roerei met tomaten. Ik zet optioneel achter de ingrediënten die ik zelf niet zou willen missen, maar die dus in principe wel misbaar zijn zoals ik hierboven al uitgelegd heb.

Als bijgerecht voor 4 personen als onderdeel van meerdere gerechtjes of volledige maaltijd voor 1 persoon:
- 3 eieren
- 1 tl rijstwijn (alternatief: sherry)
- snuf zout
- 2 tomaten (ongeveer 150 g totaal)
- 1 tl suiker
- snuf witte peper
- klein stukje groen van lente ui of bieslook, in dunne ringetjes
- sesamolie, optioneel

• Het is raadzaam je benodigde ingrediënten eerst klaar te zetten. Kluts de eieren met een snufje zout en de rijstwijn, snijd de tomaten in partjes en halveer deze en snijd de bieslook of lente ui in dunne ringetjes.
• Verhit een wok op hoog vuur met een scheut olie. Voeg als de pan goed heet is de geklutste eieren toe. Zodra de bodem begint te stollen begin je te roerbakken. Haal de pan gelijk van het vuur als het ei nog net niet helemaal volledig gestold is en dus nog wat vloeibaar is. Schep het ei terug in het schaaltje waar het ook in is geklutst.
• Verhit opnieuw wat olie in de pan en begin nu de tomaten te roerbakken. Voeg de suiker toe en blijf goed roeren tot ze overal evenredig gebakken zijn (2 minuten). Voeg eventueel als de pan te droog wordt een klein scheutje water of bouillon toe. 
• Voeg tot slot de eieren toe, roer het kort maar goed door en haal de pan van het vuur. Breng het op smaak met eventueel wat extra zout en suiker, een snufje witte peper, wat drupjes sesamolie en de lente ui of bieslook.

Pasta met zoete kerstomaatjes, rucola en geitenkaas

Als ik ergens graag heen ga zijn het wel fairs. Er zijn er een aantal waar ik jaarlijks heen ga, waaronder een aantal boekenfair, zoals het boekenfestijn in Apeldoorn. Er zijn gigantisch veel boeken te vinden gesorteerd op gigantisch lange tafels in een enorme hal. Dit weekend is na vele jaren de laatste keer dat het boekenfestijn in Apeldoorn plaatsvindt, gezien de hal waar het gehouden wordt tegen de vlakte gaat. Hoewel ik elk jaar ga, mocht ik deze dus niet missen.

Ik was op zoek naar heel iets anders, maar belandde uiteindelijk op de kookboeken afdeling. Ik ben normaal gesproken niet zo van de kookboeken. Ik ben vaak bang dat ze al snel vergeten raken en onder een mooie dikke laag stof in de boekenkast zullen belanden. Toch vind ik het wel heel leuk om ze door te bladeren en inspiratie op te doen. Inspiratie genoeg opgedaan kan ik u vertellen! Uiteindelijk heb ik toch 3 mooie exemplaren gekocht die slechts rond de €1,- kostten.

Het recept van vandaag komt niet uit een van die boeken, maar is wel het resultaat van al het bladeren door mijn 3 nieuwe boeken en alle andere boeken die het niet tot mijn boekenkast gered hebben. Ik heb veel geneusd door boeken gericht op seizoensgroenten en -gerechten. Hoewel ik zelf helaas op het moment geen mogelijkheid heb om een tuintje met eigen groentes te onderhouden, droom ik er wel van. Dit gerecht is heerlijk zomers met zomerse kruiden, tomaatjes en rucola. De geitenkaas mag wel een typische herfstige topper zijn, maar in dit pasta gerecht geeft het een heerlijke frisse twist.

Over de geitenkaas gesproken, ik zal een geheimpje verklappen. Er gaat veel meer geitenkaas op een bord dan je ziet op bovenstaande foto. Nog meer geitenkaas had het gerecht er echter niet al te fotogeniek op gemaakt. Om toch een idee te geven van hoe heerlijk en smeuïg de pasta wordt met alle kaas erbij heb ik daarvan ook twee foto's bijgevoegd! De kaas smelt helemaal weg zodra je het door de pasta roert, geen zorgen, jummie!

Oké, nog even een korte tomato-talk. Ik heb zelf altijd een hekel gehad aan warme tomaat. Een verse knapperige tomaat die barst van de smaak wordt in mijn ogen alleen maar verpest zodra hij verwarmt wordt en zo al z'n structuur verliest. In dit pasta gerecht is het tegenovergestelde het geval. Als je goede tomaatjes gekocht hebt en ze in een lekkere olijfolie bakt met flink wat grove peper, een flinke snuf zout en genoeg knoflook worden ze heerlijk en verbazingwekkend zoet. Voeg hier (verse) kruiden en zachte geitenkaas aan toe en je hebt werkelijk waar een fantastisch, vegetarisch, zomers gerecht!

Ingrediënten 2-3 personen:
- 165 g tagliatelle
- 4 el olijfolie
- 1 flinke tl knoflook
- 1/2 takje salie of 1/2 tl gedroogd
- 1 el verse gehakte basilicum of 1/2 tl gedroogd
- 1/2 takje tijm gerist, of 1/4 tl gedroogd
- 275 g kerstomaatjes
- zout & grofgemalen peper
- 40 g rucola*
- 75 g geitenkaas

• Kook de pasta gaar volgens de aanwijzingen op de verpakking.
• Verhit de olie in een ruime pan en fruit hierin de knoflook, salie, basilicum en tijm.
• Halveer de tomaatjes, voeg ze toe aan de pan en breng ze op smaak met zout en flink wat peper. Bak voor enkele minuten mee, tot de olie goed de smaak van tomaatjes heeft opgenomen en de tomaatjes zelf lekker zoet geworden zijn.
• Giet de pasta af (niet te grondig, zorg dat er iets aan kookvocht bij de pasta blijft) en voeg het toe aan de pan. Schep het goed om met de rucola totdat deze bijna helemaal geslonken is.
• Dien op en verkruimel de kaas over de borden en geef eventueel een verse citroen erbij.

*Ook heel lekker met basilicum i.p.v. rucola.
**Voeg eventueel wat geroosterde nootjes of pitten toe.

Gnocchi met kip, zongedroogde tomaatjes, spinazie en champignons, eenpansgerecht

Gnocchi is de Italiaanse naam voor de dikke, zachte Italiaanse dumpling die ook in Nederland steeds meer bekendheid krijgt - iets dat het zeker verdient! Ze worden gemaakt van griesmeel/aardappel/normale bloem/brood of zelfs bloem, zout en ei. Van Rome naar het noorden toe is de aardappel gnocchi het meest geliefd; gnocchi gemaakt van pompoen wordt vooral gegeten in Veneto en Lombardije en brood-gnocchi heeft de voorkeur in het Zuiden van Italië.

Gnocchi is een traditionele Italiaanse pasta dat dateert uit de Romeinse periode. Het is waarschijnlijk iets dat geinspireerd is op eten uit het Midden-Oosten. Tijdens de grote uitbreiding van het Romeinse Rijk namen de Romeinen veel kunst, cultuur, wetenschap, maar ook zeker eten dat hen beviel als inspiratie mee naar huis. In de afgelopen 2000 jaar ontwikkelde elke regio in Italië zoals ik hierboven al schreef zijn eigen soort gnocchi, afgeleid van hetzelfde concept dat al die jaren geleden tijdens de Romeinse periode al bestond.

De beste gnocchi is licht in gewicht, ziet er vers uit en heeft een grijsachtige tint. Gnocchi wordt over het algemeen in gezouten water bereid. Het water mag eigenlijk net niet koken, want dat maakt de gnocchi erg zwaar en overkookt. Ook zal het buitenste laagje oplossen, en dat willen we niet. De ideale kooktijd is 2 tot 4 minuten. Gare gnocchi zal gaan drijven, giet het hierna meteen af en serveer het direct met een goede pasta saus. Gnocchi gaat goed samen met kazen zoals Parmezaan of blauwe kaas, pesto of een rijke tomatensaus, maar ook wordt het wel in soepen of bij stoofvlees geserveerd.

Er is een Italiaanse uitdrukking, "giovedi gnocchi", dat betekent "gnocchi op donderdag". Donderdag was de dag dat in bepaalde delen van Italië traditioneel gnocchi gemaakt werd, zoals bijvoorbeeld in Rome en Napels. Het is zelfs zo dat in bepaalde restaurants nog steeds alleen op donderdag gnocchi geserveerd wordt. Het is overigens ook pas sinds vrij recentelijk dat gnocchi in de winkel gekocht kan worden. Het werd echt altijd gewoon thuis gemaakt. Dit is nog steeds het overwegen waard. Het is niet moeilijk en bij uitstek veel goedkoper.

Gnocchi kan in een luchtdichte verpakking tot 3 dagen in de koelkast bewaard worden.

Ingrediënten voor 3 personen:
- 1 kipfilet
- 1 el boter
- 1 el olijfolie
- 500 g gnocchi
- 1 el knoflook
- 125 g champignons
- 60 g zongedroogde tomaten
- 220 ml kippenbouillon
- 50 ml kookroom
- 75 g bladspinazie'
- kneepje citroensap
- 2 el Parmezaan / Grana Padano

• Breng een pan met voldoende water aan de kook en los er wat zout of kippenbouillon in op. Dep de kip droog, leg haar voorzichtig in de pan en kook in 20-25 sappig en gaar. Trek het vlees met 2 vorken uit elkaar en zet opzij.
• Verhit in een ruime koekenpan met opstaande rand de boter en olie, bak hierin de gnocchi voor 2 minuten op middel-hoog vuur en zet opzij.
• Voeg eventueel opnieuw wat olie toe aan de pan als er onvoldoende over is gebleven, en fruit hierin de knoflook, champignons en zongedroogde tomaten tot de champignons zacht worden (ca. 4 min.).
• Voeg de kippenbouillon en kookroom toe en voeg zodra dit heet genoeg is de gnocchi en kip toe aan de pan, schep om en voeg nu handje voor handje, tot het geheel geslonken is, de bladspinazie toe.
• Roer tot slot de kaas en een kneepje citroensap door het geheel en dien op.

Stoof van gehakt, taugé, peultjes en glasnoedels

Dat een lekkere stoof niet perse met stoofvlees gemaakt hoeft te worden bewijst dit super smaakvolle stoofgerecht. Hoewel vlees zelfs niet eens centraal staat in deze stoof, zal dat niet opvallen. Door slim gebruik te maken van andere ingrediënten zal zelfs de vleesliefhebber niks te kort komen.

Het gerecht is precies genoeg voor 2-3 personen voor een simpele lunch of zelfs tussendoortje. Mocht je het echt als avondeten willen gebruiken is het aan te raden er een of twee gerechten naast te serveren, meer noedels te gebruiken of grotere porties te rekenen.

Ingrediënten voor 2-3 porties:
- 30 g glasnoedels/vermicelli
- 200 g taugé
- 100 g gehakt
- 3 grote champignons of shiitake
- 8 peultjes
- 10 g gember
- 2 lente uien
- 2 el sojasaus
- 1 el mirin
- 1 el sake
- 1/2 tl suiker
- 1 el maizena/aardappelzetmeel + 1 el water

• Bereid de glasnoedels volgens de aanwijzingen op de verpakking. Zet opzij wanneer klaar.
• Snijd de bonen in schuine stukken van ca. 1 1/2 cm., de paddenstoelen in plakjes, hak de lente ui en de gember fijn en was de taugé (laten uitlekken).
• Verhit een scheutje olie in een pan, fruit de gember en de lente ui aan voor 30 seconden en voeg dan het gehakt toe. Breng op smaak met zout en peper.
• Voeg als het gehakt goed geruld is de paddenstoelen, peultjes en de taugé toe en voeg zodra de taugé zichtbaar begint te slinken (ca. 2 minuutjes) 250 ml warm water toe en breng aan de kook.
• Voeg na 2 minuten de sojasaus, sake, mirin en suiker toe en breng op smaak met zout.
• Voeg na 1 minuut de noedels en de slurry toe, roer goed door, laat enkele minuten indikken, haal van het vuur en serveer.

Zoete Matzo Brei (gebakken matzes met roerei)

Matzo Brei, waar te beginnen? Bij ons in Nederland zijn matzes een geliefd product op de paastafel. Wij eten ze over het algemeen met suiker, kaas of ei. Matzes zijn echter van origine onderdeel van de Joodse keuken. Er wordt zelfs meerdere keren naar gerefereerd in de Torah. Het wordt gedurende het hele jaar gegeten, maar met name rond Pesach. Er zijn wel strengere eisen aan de kosher matzes die gegeten worden met Pesach. Deze moeten bestaan uit enkel bloem en water (en bij uitzondering ei) en het bakproces mag tot 18 minuten kosten, terwijl de matzes normaal wel wat diverser mag zijn.

Matzo Brei is een gerecht van matzes en roerei, dat zowel zoet als hartig kan zijn. Ik heb inmiddels varianten gezien met gekarameliseerde ui en bieslook of peterselie, met banaan en chocolade, met kaneel en suiker en eventueel appel, met ananas en mint, met bacon en maple syrup, met kersen, pizza-versies, maar het lekkerste is misschien nog wel de simpele Matzo Brei, waar je zelf naast kunt serveren wat je blieft. In onderstaand recept laat ik zien hoe je deze simpele Matzo Brei zelf thuis maakt. Ik zelf top ze af met wat poedersuiker en geef er jam en crème fraîche bij, maar appelmoes of roomkaas zou ook een prima optie zijn.

Dit gerecht is ideaal voor een overschot aan matzes na de paasdagen. Vaak worden matzes snel zacht, ze zijn moeilijk goed en knapperig te bewaren. Voor dit gerecht is het niet nodig dat de matzes knapperig zijn, in tegendeel, dus zo kun je er heerlijk nog wat langer van genieten.

Ingrediënten voor één portie:
- 1 grote matze
- 1 el boter
- 2 eieren
- 1 el melk
- snufje zout en peper
- 1 tl suiker
om te serveren: crème fraîche, poedersuiker, jam

• Verhit de boter in een pan tot goed heet. Houd ondertussen de matze circa 20 seconden onder warm water tot hij zacht, maar nog niet sompig geworden is.
• Breek de matze is stukken en bak ze in de hete boter voor 2 minuten.
• Kluts in de tussentijd de eieren luchtig met de melk, suiker en een snufje zout.
• Voeg de eieren toe aan de pan en bak een roerei. Haal de pan van het vuur als er bijna geen vloeibaar ei meer is, en blijf van het vuur roeren tot het ei volledig gestold is.
• Strooi wat peper over de Matzo Brei en serveer het met wat poedersuiker, crème fraîche en jam of andere toppingen naar keuze.

Asperges op moeders wijze

Aspergeseizoen is officieel begonnen, hoera! Op 11 april is deze zelfs officieel geopend las ik van de week. Tot mijn grote spijt zijn asperges een absolute no-go voor Kitchen Partner. In tegenstelling tot spruitjes en zelfs bloemkool, is er geen mogelijkheid hem over te halen tot het eten van asperges. Ik mag dan wel gek zijn op de Aziatisch georiënteerde keuken, een goede stamppot en ander typisch Nederlands eten gaat er bij ook goed in. Ik vind asperges dus veel te lekker om ze uit mijn leven te bannen en dus greep ik dit weekend mijn kans toen hij een dag van huis zou gaan.

Asperges kun je op de lekkerste manieren verwerken in heel verschillende gerechten. Toch is de oer-Hollandse manier van asperge eten mijn favoriet. Ook die manier kent enig verschil, maar het komt vaak neer op een combinatie van ham, ei en saus. Vandaag deel ik mijn manier van deze oer-Hollandse manier van asperge eten. Toch moet ik eigenlijk de eer aan mijn moeder geven, gezien zij het altijd op deze manier maakte (en maakt). Het enige verschil is dat zij er vaak nog een biefstukje bij bakt en een pakje aspergesaus gebruikt. In dit recept geef ik na het asperge recept mijn recept voor een lekkere zelfgemaakte saus.

Misschien een beetje gek dat ik in dit recept niet heel specifiek ben over de hoeveelheden en dat ik ook aardappels koken erin heb verwerkt. Dat is omdat de bereiding in dit recept centraal staat. Eet je graag wat meer asperges maakt het voor het resultaat niet uit als je er meer gebruikt. Hetzelfde geldt voor de overige ingrediënten. Onderstaand is in elk geval wat ik per persoon reken. Wat betreft de aardappels. Ik ben van mening dat een portie goed gekookte aardappels met jus onmisbaar is bij deze manier van asperges eten, dus ik kon het niet weglaten!

Ingrediënten p.p.:
- 5-6 grote witte asperges
- 1 ei
- 1 grote plak ham
- 2 medium aardappels
- jus
- een zakje aspergesaus of saus zoals hieronder aangegeven

• Was de asperges en snijd het kontje eraf (ca. 1 cm). Schil vervolgens heel lichtjes het buitenste randje van de asperges af, met uitzondering van de topjes.
• Schil de aardappels en breng ze aan de kook met een snuf zout en voldoende water. Dek als het water kookt de pan af met een deksel en kook de aardappels in ongeveer 24 minuten gaar.
• Zet de asperges wat later op het vuur en laat deze zodra het water kookt in 18 minuten gaar koken.
• Kook 9 minuten in een van de twee pannen de eieren mee, laat ze schrikken in koud water, pel en prak ze.
• Snijd de ham in dunne vierkantjes en meng dit met de geprakte eieren. Zet opzij.
• Bereid de saus volgens de aanwijzingen op de verpakking of gebruik onderstaand recept.
• Laat de asperges goed uitlekken en serveer ze op de borden met de ham, ei en saus.

Saus voor 4-6 porties asperges:
- 2 eidooiers
- 1 el water
- 2 tl citroensap
- 1/4 tl mosterd
- 75 g zachte boter, in blokjes
- snufje witte peper
- snufje cayenne
- (verse) bieslook
- melk 

• Meng de eerste 6 ingrediënten door elkaar in een pannetje en verwarm het op een medium laag vuurtje. Haal zodra het een dikkere saus wordt de pan van het vuur en roer blokje voor blokje de boter door de saus tot het volledig in de saus opgenomen is.
• Maak de saus op een gewenste dikte door melk toe te voegen.
• Breng de saus op smaak met de witte peper, cayenne en bieslook.

*Een andere simpele manier om een saus voor bij asperges te maken is door 2 el boter in een pannetje te verhitten, 2 el bloem toe te voegen en dit een minuutje mee te bakken en vervolgens al-roerend ongeveer 120 ml bouillon en  250 ml room toe te voegen. Eventueel weer op smaak brengen met bieslook etc.

Soto ayam

Het vierde recept dat ik op deze blog plaatste, toen ik opnieuw begon met foodbloggen, was soto ayam. Dit is inmiddels alweer bijna 2 jaar geleden en in de tussentijd hebben alweer flink wat soto's mijn keuken verlaten. Aardig wat geoefend dus en we zijn het nog lang niet zat. Grappig is misschien ook om te vertellen dat mijn passie voor Aziatisch koken in feite hier ergens is begonnen. Toen ik voor het eerst in aanraking kwam met Indonesisch koken was mijn interesse gewekt. Inmiddels kook ik wekelijks meer dagen in de week Aziatisch dan niet-Aziatisch en heeft die interesse zich uitgebreid naar de andere smaakvolle Aziatische keukens.

Even over het gerecht zelf dan. Er is soms enige verwarring wat betreft de naam van het gerecht. Je zult soms ook de naam saoto lezen bij een gelijksoortig gerecht. Hoewel het om praktisch dezelfde soep lijkt te gaan is er wel degelijk verschil. Soto is een nationaal gerecht uit Indonesië en kent verschillende varianten per regio. Sommige soto's worden bereid met rijst of mie in plaats van aardappels, anderen gebruiken alle drie en frituren of bakken de aardappeltjes in plaats van ze te koken. De meest voorkomende soto door heel Indonesië is in elk geval toch wel die met kip (ayam). Javaanse migranten zouden de soep hebben meegenomen naar Suriname, waar het gerecht bekend staat onder de naam saoto. Hier wordt het ook beschouwd als nationaal gerecht. Beide claimen dat de soep traditioneel eigendom is, maar in feite vertegenwoordigen de namen dezelfde soort soep in twee verschillende werelddelen.

Ingrediënten voor 2 personen: 

- 2 kippenbouten
- 1 dun plakje gember
- 1 teentje knoflook

- 750 ml kippenbouillon

- 1/2 kleine prei

- 2 medium grote aardappelen

- 1 handje bladselderij

- 2 handjes taugé
- enkele blokjes lontong, optioneel

- 2 eieren
- 50 g soto boemboe van Toko Lien of Indonesia*

- gebakken uitjes en sambal

• Breng de bouillon in een ruime pan aan de kook. Snijd de gember en druk de knoflook plat en voeg beide samen met de kippenbouten toe aan de pan. Doe de deksel op de pan en laat het in ca. 25 minuten garen. Draai halverwege de kooktijd de kippenbouten om.
• Snijd de prei in halve ringen, was de taugé en hak grof de bladselderij.
• Schil de aardappels en snijd deze in kleine blokjes. Kook de aardappel blokjes in 10 minuten samen met de eieren.
• Haal de kip uit de pan en controleer of het gaar is. Pluk het vlees, trek het uit elkaar en doe het vervolgens terug in de pan met het zakje soto en zorg dat de bouillon goed heet wordt.
• Laat de eieren goed schrikken onder koud stromend water, pel ze en snijd ze in vieren. 
• Haal de knoflook en gember uit de pan en zet alle ingrediënten (ook de lontong) op tafel. Verdeel alles over twee borden en geef er gefrituurde uitjes en sambal bij om zelf naar smaak toe te voegen.

*Je kunt de boemboe natuurlijk ook zelf maken. Hiervoor verwijs ik je graag door naar Kokkie Slomo.

Japanse rundvlees curry

Het scala aan Japanse curry's mag dan niet zo groot zijn als die van Indische curry's, maar toch zijn er veel manieren om er eentje klaar te maken. Vaak wordt er gebruik gemaakt van een kant-en-klare roux die je in Nederland in veel toko's ook kunt krijgen. De groenten variëren niet heel extreem. Vaak wordt er gebruik gemaakt van een combinatie van ui, wortel, paddenstoelen, aardappel en/of daikon. Wat betreft het vlees zijn er vegetarische versies, maar ook versies met kip en zelfs met varkensvlees.

Japanse curry is al een Japans gerecht op zich, maar ook Japanse curry in combinatie met (ook weer een Japans gerecht op zich) Tonkatsu is een gerecht op zich, dit heet dan Katsu Curry. Katsudon bestaat uit een gepaneerde, meestal gefrituurde varkenskarbonade. Ja, dat klinkt gevaarlijk veel als wat wij als schnitzel kennen, het lijkt daar inderdaad ook veel op. Vaak is deze Japanse schnitzel alleen wat grover gepaneerd en wordt hij in combinatie met andere dingen gegeten dan wij gewend zijn, Katsu Curry is simpelweg zo'n Katsudon overgoten met Japanse curry. Vaak is de curry dan natuurlijk wel wat simpeler dan onderstaande. Voor een recept van Katsudon nog even geduld, die zit er aan te komen!

Tot slot is deze Japanse curry behoorlijk gezond. Het zit bomvol gezonde ingrediënten zoals veel verschillende soorten groenten. Zoals ik al zei wordt een Japanse curry vaak met zo'n pakje roux gemaakt, maar in onderstaand recept vertel ik je hoe je de curry van scratch zelf maakt. Nog gezonder dus! Hij bevat onder andere veel ijzer, vitamine A, B6 en B12. Als lekker eten ook nog eens zo gezond is, is er des te meer reden om ervan te genieten.

Ingrediënten 4-6 personen:
- 450 g rundvlees
- 1 grote ui
- 3 teentjes knoflook
- 1 el + 1 tl gember
- 1 appel
- 3 el bloem
- 2 wortels
- 1 kleine daikon, optioneel
- 2 aardappels
- 1 bolle tl garam masala: 1/4 tl zwarte peper, 1/4 tl kaneel, 1/4 tl kruidnagel, 1/4 tl komijn, 1/4 tl koriander, 1/8 nootmuskaat
- 3 el kerrie
- 500 ml rode wijn
- 2-4 el tomatenpuree
- 1 el + 2 tl suiker
- 2 el sojasaus
- 975 ml water

• Snijd het vlees in blokken en bak de rondom bruin aan in een ruime pan in circa 5 minuten.
• Snipper ondertussen de ui fijn, hak de knoflook, schil de appel, aardappels en daikon, rasp de appel en snijd de aardappels en daikon in blokken en snijd tot slot de wortel in plakjes.
• Schep het vlees uit de pan en bak de knoflook en de ui snippers in het overgebleven vet tot ze transparant zijn. Voeg dan de appel en het gember toe en bak kort mee.
• Voeg de bloem en de kruiden toe en roerbak het geheel voor 1 minuut.
• Voeg nu de aardappel, daikon en wortel toe, roer het om en voeg dan de tomatenpasta gevolgd door de wijn geleidelijk toe.
• Doe het vlees terug in de pan en breng het geheel aan de kook. Laat de inhoud tenminste een uur koken en vervolgens net zo lang als nodig is om het een mooie dikte te geven. Dit kan best even duren, maar het is de moeite waard!

Carrot Cake Wafels

Weet je nog die extreme lading wortels waar ik het over had? Ik vertelde al dat ik het er niet bij had laten zitten. Afgelopen week deelde ik het eerste recept dat volgde uit de uitpuilende kast met wortels, namelijk een overheerlijke pinda wortelsoep. Dat bleek een succes recept en is meteen het best bekeken recept van de hele maand februari geworden!

Vandaag staan deze worteltjestaart-wafels op het programma, en die zijn ook zéker niet mis. Vroeger was wortel vooral iets waarvan ik wist dat het goed voor je ogen was en ik was ervan overtuigd dat ik bovennatuurlijk goed zicht zou krijgen als ik er extra veel van zou eten. Ik vond het dus niet per se heel erg lekker (met uitzondering van doperwtjes en worteltjes dan natuurlijk). Little did I know dat er ook dingen als worteltjestaart en dergelijke bestonden. Als me dat op die leeftijd verteld was had ik gedacht dat het een vies grapje zou zijn, net zoals het nummer uit sesamstraat over een taart met augurken ;). Nu ben ik gelukkig groot en wijs, en weet ik dat wortelen heerlijk zijn door taart, maar ook door wafels!

Ingrediënten voor 4 grote of 5 normale wafels:
- 80 g wortel, geraspt
- 2 el honing (40 g)
- 1 tl vanille

- 1 ei 
- 120 g bloem

- 1/2 tl kaneel
- 1/4 tl zout
- 1 1/2 tl bakpoeder
- 160 ml melk

• Verwarm het wafelijzer.
• Rasp de wortel en meng het met het vanille extract, de honing en het ei. Roer vervolgens de bloem, het zout, de kaneel en het bakpoeder erdoor. Voeg tot slot de melk toe en roer het net zo lang tot er een egaal beslag ontstaat.
• Vet het wafelijzer - als hij op temperatuur is - in en bak de wafels voor tenminste twee minuten zonder het ijzer te openen. Check even en verleng eventueel de baktijd. Herhaal tot het beslag op is.
• Garneer de warme wafels met wat extra wortelrasp en wat honing, poedersuiker of een suikervervanger.

*1 van 5 wafels geeft 147 calorieën en 28 koolhydraten.

*1 van 4 wafels geeft 184 calorieën en 35 koolhydraten.

Kippenlevertjes met spek en appel

Ik ben bijna een beetje zenuwachtig voor het delen van dit recept, maar het is te lekker om het niet te doen. Ook wil ik graag wat vertellen over het eten van lever. Er zijn vele redenen om lever in je dieet te integreren, zowel wat betreft lichamelijke gezondheid, als ook om de gezondheid van je portemonnee.

Dit weekend ben ik alleen thuis. Partner Elf is op een business trip naar het buitenland. Hoewel ik dol ben op eten, vind ik het helemaal niet leuk om alleen te eten. Op dagen als deze, als ik alleen thuis ben, helpt het dus iets te verzinnen wat ik niet kan eten als mijn wederhelft er is. Opties zijn bijvoorbeeld vegetarische dingen, spruitjes of lichte maaltijden, zoals salade. Voor dit weekend wilde ik ook mijn kans pakken en er maar het beste van maken. In eens schoot me te binnen om levertjes te eten. Ik heb het al jaren niet meer zelf gemaakt en al minstent een jaar niet meer gegeten (restaurant), want meneer vind het eten van lever niet bepaald aantrekkelijk. Zelf vind ik het super lekker en heb ik een favoriete manier van klaarmaken, dus wist ik wat me te doen stond.

Jammer genoeg is Partner Elf niet de enige die lever liever laat staan. Er zijn een hoop vooroordelen over en veel mensen vinden alleen het idee al super onsmakelijk. Ik hoop jullie wat nieuwe inzichten mee te kunnen geven, om misschien voor sommigen dat beeld te veranderen.

Waarom lever? Lever bevat de meeste voedingsstoffen t.o.v. andere voedingsmiddelen. Het bevat veel eiwitten en alle soorten vitamine B, is de meest geconcentreerde natuurlijke bron van vitamine A, bevat super veel foliumzuur en ga zo maar door. Foliumzuur is bijvoorbeeld belangrijk voor je rode bloedcellen en een goede vertering. Het eten van lever schijnt zelfs een tot nu toe nog ongeïdentificeerde werking te hebben tegen vermoeidheid.

Wel moet je uitkijken dat je er ook weer niet te veel van gaat eten. Lever bevat vrij veel cholesterol en daar kun je beter niet te veel van binnenkrijgen. Ook zwangere vrouwen moeten oppassen met het eten van lever. Hoewel het binnenkrijgen van vitamine A belangrijk is, kan een teveel ervan consumeren schadelijk zijn voor de ongeboren baby.

Vaak denken mensen dat lever vol zit met gif- en afvalstoffen. In tegendeel is een van de taken van de lever om de gif- en afvalstoffen te neutraliseren. Een dokter die onderzoek heeft gedaan op dit gebied stelt dat als je geen orgaanvlees wilt eten vanwege de gifstoffen, je eigenlijk ook de andere delen van het dier zou moeten laten staan. Het is overigens wel belangrijk dat de lever op je bord van een dier komt dat een goed leven en de juiste verzorging heeft gehad natuurlijk.

Ik heb niet alle voordelen, en vast en zeker ook niet alle nadelen genoemd. Toch hoop ik dat het voor tenminste een klein deel de zorgen en 'iew-gedachten' heeft kunnen doen verminderen. Tot slot wil ik nog toevoegen dat orgaanvlees vaak uiterst goedkoop is. Voor 360 gram betaalde ik nog geen €2,-, en last but not least: het is echt heel erg lekker! Zet je over al je vooroordelen heen en dan durf ik enigszins vertrouwen te hebben dat er een mogelijkheid is dat je het ontzettend gaat waarderen. Kippenlevertjes zijn een ware delicatesse!

Ingrediënten voor 3 personen:
- 300 g kippenlevertjes
- 2 el witte wijn
- 1 kleine ui
- 1 klein laurierblaadje
- 50 g spekjes
- 1 appel

• Bak de spekjes in een droge koekenpan.
• Snipper de ui, schil de appel en snijd deze in blokjes. Snijd ook de levertjes in stukken en kruid deze met flink wat zout en zwarte peper.
• Voeg zodra er genoeg vet van de spekjes is vrijgekomen de ui toe en laat deze zacht worden. 
• Voeg nu de kippenlevertjes en het appeltje toe en bak de levertjes rondom aan. 
• Voeg vervolgens de wijn en het laurierblaadje toe en laat het zachtjes voor vijf minuten met de deksel op de pan stoven.
• Haal de deksel van de pan en controleer of de levertjes helemaal gaar zijn. Bak indien nodig de laatste beetje gaar met de deksel van de pan.

*Lekker met frieten of aardappelpartjes en sperzieboontjes

Wortel pinda-soep

Deze week vroeg ik Partner Elf een wortel mee te nemen uit de supermarkt, waarna hij vervolgens thuiskwam met een gigantische zak oranje vrienden. Niet wat ik bedoelde, maar helemaal niet erg! Gelukkig is er genoeg met wortels te doen, dus die zouden wel opkomen.

Een wortelcake (recept volgt...), drie soepen en een hoop geknabbel later leverde een paar heerlijke recepten op. Vandaag deel ik vast deze wortel pinda-soep. In veel gerechten waarin pindasaus voorkomt, komt ook wortel voor. Die twee in combinatie in een soep kan dus niet misgaan en dat zal ik zeker beamen!

Wat betreft de garnering kun je zelf inspelen op wat je lekker vindt. Voor wat meer pit voeg je een beetje sambal of een pepertje toe, voor wat crunch bijvoorbeeld wat gemalen pinda's.

Ingrediënten voor 2 kommen soep:
- 500 ml water
- 1/2 blokje bouillon
- 300 g wortels, in stukken van 2 cm
- 1 tl gember
- 2 teentjes knoflook
- lente ui, in ringetjes, witte en groene deel apart
- 2 ruime el pindakaas
- 1/2 tl suiker
- 1/4 tl kurkumma, optioneel
- gemalen zwarte peper
- rood pepertje, optioneel

• Breng de bouillon in een pannetje aan de kook en voeg de wortels, knoflook, gember en het witte deel van de lente ui toe. Breng de bouillon opnieuw aan de kook, draai het vuur dan wat lager en laat de wortels gaar koken in circa 8 minuten met een deksel op de pan.
• Haal de pan van het vuur en pureer de soep zo fijn als gewenst. 
• Voeg nu de pindakaas, suiker en kurkumma toe en warm de soep opnieuw op.
• Proef en breng de soep op smaak met zwarte peper en eventueel wat extra zout naar smaak. Dien op en garneer met de groene ringetjes lente ui en eventueel een paar ringetjes van een rood pepertje.