Drie kleuren rijstkom, Soborodonburi そぼろ丼

Soborodon is een typisch Japans rijstgerecht. In Japan zijn er vele gerechten bestaande uit een kom rijst met een bepaald gerecht daaroverheen geserveerd. Deze gerechten zijn 'doburi-'gerechten; donburi staat voor rijstkom. Al deze gerechten hebben een eigen naam die eindigt op donburi, of ingekort ook wel don'. Denk bijvoorbeeld aan katsudon en oyakodon.

Soboro staat voor een proteïne (vlees, vis, ei) die in kruimelige stukjes wordt bereid. In dit gerecht heeft soboro de hoofdrol, maar het wordt ook vaak als een soort topping gebruikt over een ander gerecht of bijvoorbeeld in sushi verwerkt.

Soborodon is eigenlijk altijd met kippengehakt, maar kan ook met ander gehakt voorkomen. Hoewel de samenstelling meestal bestaat uit vlees, ei en een groente kan het ook zonder de laatste twee bereid worden. Zoals ik eerder al eens vertelde zijn Japanners en Koreanen echter over het algemeen fan van kleurrijk eten, en zo past dit gerecht met meestal drie verschillende, eruit springende kleuren prima in die gedachte.

Hoewel erg geliefd als avondeten is soborodon ook een erg populaire bento lunch! Het is erg makkelijk te maken en de bereiding neemt weinig tijd in beslag.

Ingrediënten voor 2 personen:
- 2 porties rijst
- 2 handjes erwten, snijbonen, lente ui
- 200 g kippengehakt
- 3 el sojasaus
- 2 el + 2 tl sake
- 3 el suiker
- 1/2 el gember
- 3 eieren
- 2 tl mirin

• Kook de rijst volgens de aanwijzingen op de verpakking.
• Stoom/bak/kook de gekozen groentes en zet opzij.
• Meng het gehakt met 3 el sojasaus, 2 el sake, 2 el suiker en 1/2 el gember
• Bak het gehakt in een pan en roer het gedurende het rullen met 4 eetstokjes door elkaar zodat er geen grotere 'klonten' ontstaan.
• Klop de eieren los met 2 tl sake, 1 el suiker, 2 tl mirin en een snuf zout.
• Bak nu opnieuw met behulp van 4 eetstokjes de eieren tot roerei. 
• Verdeel de rijst over 2 kommen. Verdeel de kippengehakt over één helft van beide rijstkommen en bedek de andere helft met het roerei. Leg in het midden de groente en serveer.

Krokant gebakken tofu in zoete saus

De mogelijkheden van tofu zijn eindeloos. Doe het in een salade, bak er burgers van, gebruik het als vleesvervanger in roerbakgerechten, enzovoorts. Maar tofu op zich is kan ook erg lekker zijn, mits op de juiste manier bereid. Één van die manieren deel ik vandaag met jullie.

Allereerst moet de tofu goed van al het vocht worden ontdaan. Dit kan op meerdere manieren; het internet staat er vol mee. Één van die manieren is door de tofu allereerst uit te laten lekker, te omwikkelen met keukenrol of een (thee)doek en goed uit te knijpen. Lees: uitknijpen, niet fijnknijpen. Vervolgens vervang je de omwikkeling voor een nieuwe en droge, zet je er wat zwaars bovenop en laat je het voor ongeveer 20 minuten op een bord staan zodat het overige vocht eruit wordt gedrukt.

Nadat de tofu van het vocht ontdaan is kan het in blokjes worden gesneden en heerlijk krokant gebakken in een laagje olie. Vanaf hier durf ik je te garanderen dat een groot deel van de reguliere tofu-haters deze krokante blokjes best kunnen waarderen. Een sausje erbij mag natuurlijk niet missen!

Ingrediënten voor 2 pers. als bijgerecht of 1 pers. als hoofdmaaltijd:
- 250 g tofu
- 2 tl bloem/aardappelzetmeel
- 1 el sojasaus
- 1 el sake
- 1 el mirin
- 1 kleine tl suiker
- 1 lente ui, groene deel

• Ontdoe de tofu van vocht (zie inleiding).
• Mix de sojasaus, sake, mirin en suiker en zet opzij.
• Snijd de tofu in blokken, bedek ze helemaal met de bloem of aardappelzetmeel en klop het overtollige eraf.
• Verhit een scheut olie in een pan en bak de tofu knapperig.
• Voeg de saus toe, schep het goed om en haal na ca. 1 minuut van het vuur.
• Garneer met ringetjes lente ui.

Japanse Schnitzel en Ei Rijstkom, Katsudon カツ丼

Katsudon. Weer een echte klassieker en favoriet uit Japan. Ook in ons favoriete Japanse restaurant is het een van de meest bestelde gerechten. Het woord Katsudon is opgebouwd uit twee andere woorden, namelijk Tonkatsu en Donburi. Tonkatsu betekent simpelweg varkensschnitzel en Donburi betekent rijstkom gerecht. Er zijn zo een flink aantal gerechten die op 'don' eindigen, zoal bijvoorbeeld ook deze Oyakodon.

Katsudon bestaat uit een gefrituurde varkenskarbonade/-schnitzel, ei(eren), ui en een zoet-hartige saus. In Japanse huishuidens is het heel normaal om zelf de Japanse schnitzel, de Tonkatsu, te maken. Om het nog makkelijker te maken zou je natuurlijk kunnen overwegen gewoon een gepaneerde varkensschnitzel te kopen.

Het is traditie voor Japanse studenten om Katsudon te eten de avond voor een schoolexamen plaatsvindt. Katsu betekend namelijk zoiets als 'overwinnen' in het Japans. Maar het wordt natuurlijk wel vaker dan alleen in die context gegeten. Het is erg gemakkelijk te maken en enorm geliefd onder jong en oud.

Ook op de Japanse T.V. heeft Katsudon een status. Het komt meer dan eens voor in anime series, maar ook in politiefilms. Men veronderstelt dat verdachten hun daden zullen bekennen na het eten van Katsudon en gevraagd te worden wat hun moeder van de situatie zou denken. Anyway. Van mij mag iedereen mij ondervragen na het eten van een Katsudon, ik weet zeker dat ook ik alles zou bekennen...

Ingrediënten voor 1 persoon:
- 1 karbonades zonder bot of varkenschnitzel
- 2 eieren
- 1 el bloem
- 3 el panko
- olie voor frituren
- 1 portie rijst
- 1/2 ui
- 100 ml water
- 1/2 tl dashi poeder
- 1 el sake
- 1 el mirin
- 1 el sojasaus
- 1 tl suiker

• Kluts een half ei los voor de Tonkatsu. Kluts de overgebleven 1 1/2 eieren los voor later en zet opzij.
• Sla een paar keer met een vleeshamer op het vlees om het mals en eventueel ook wat platter te maken. 
• Bestuif de karbonade/schnitzel met het bloem, klop af, haal door het geklutste halve ei en bedek hem vervolgens helemaal met panko. 
• Verhit een pan met voldoende olie om de Tonkatsu te frituren tot een temperatuur van 175 graden. Frituur de Tonkatsu net zolang tot goudbruin en knapperig en laat uitlekken.
• Kook de rijst volgens de aanwijzingen op de verpakking en schep in een kom
• Snijd de ui in ruime halve ringen en de Tonkatsu in repen wanneer voldoende afgekoeld.
• Verhit alle overige ingrediënten in een kleine pan en voeg de ui-ringen toe. Kook ze tot ze glazig zijn.
• Voeg de Tonkatsu toe aan het midden van de pan en giet de overgebleven geklutste 1 1/2 ei erover. Wacht tot het ei gestold is en schep de gehele pan inhoud over de rijstkom.

De beste Havermoutkoeken met amandelen en chocola

De afgelopen recepten waren voornamelijk Aziatisch, maar iedereen heeft zo nu en dan ook een goed koekjesrecept nodig als je het mij vraagt! Al helemaal als je deze eenmaal hebt geproefd, geen twijfel mogelijk...

Ingewikkelde en complexe koekjes, hartstikke leuk, maar simpele, goede, oude (oké, niet oud dan) havermoutkoeken zijn toch wel echt favoriet. De stukjes chocolade en noten zijn natuurlijk een heerlijke toevoeging, maar het komt uiteindelijk op de basis neer. Zolang je je hieraan vasthoudt kun je eigenlijk niet misgaan.

Deze havermoutkoeken zijn erg makkelijk om te maken, maar ook om voor te bereiden en in te vriezen voor een later moment. Zo heb je alle reden om een grote bende koekjesdeeg te maken: een deel voor nu, en een deel voor die ene noodsituatie als je echt aan koekjes toe bent! Zorg wel dat je het deeg goed en luchtdicht verpakt. Het houdt ongeveer een week in de koelkast en tot 3 maanden in de vriezer.

Deze koekjes bak ik voor elk excuus dat ik kan verzinnen. Zo bakte ik afgelopen weekend nog een hele bende voor mijn familie, voor een weekendje weg, en realiseerde me dat ik het niet kon maken ze van de blog te weerhouden.

Ingrediënten voor 20-24 koeken:
- 75 g amandelen
- 100 g pure chocolade
- 120 g bloem
- 1/2 tl bakpoeder
- 1/2 tl baking soda
- snuf zout
- 110 g boter
- 100 g blanke suiker
- 100 g bruine suiker
- 1/2 tl vanille
- 1 ei
- 90 g havermout

• Hak de amandelen en chocolade en zet opzij.
• Zeef de bloem, bakpoeder, baking soda en zout in een ruime kom.
• Klop de boter romig met de suikers voor 2-3 minuten, voeg de ei en vanille toe en klop opnieuw tot volledig opgenomen.
• Roer alle ingrediënten nu door elkaar, inclusief de havermout. Dek de kom af met een laag vershoudfolie en zet in de koelkast voor minimaal 15 minuten. 
• Verwarm de oven voor op 175 graden.
• Schep met een (ijs-)lepel (niet je warme handen) bolletjes deeg op een bakvel op een bakplaat met ongeveer 5 cm ruimte ertussen. 
• Bak de koeken in 13-14 minuten en laat ze volledig afkoelen op de bakplaat.
• Leg de koeken eventueel nadat ze zij afgekoeld een tijdje in de koelkast om wat op te stijven.

Gestoofde Japanse radijs in spek

In Azië zijn ze er dol op, nog wel het meest in Japan, de Daikon. De Daikon (大根) is een radijs bekend onder vele namen: witte rammenas, Rettich, Chinese radijs, Japanse radijs en ga maar door. Hoewel de Daikon (letterlijk:

'grote wortel') het meest bekend is onder de Japanse naam, is het niet afkomstig uit Japan, maar uit Centraal-Azië. Gelukkig is de radijs ook vrij gemakkelijk in Nederland te krijgen. Op veel markten zijn ze verkrijgbaar, maar zeker in Toko's en Turkse/Marokkaanse supermarkten zijn ze in seizoen niet te missen.

In de Japanse keuken is de Daikon zeer geliefd en wordt op vele manieren gebruikt. Populair is om ingelegde Daikon te maken, het te gebruiken voor salades, het te raspen en in ponzu te gebruiken (een saus van sojasaus en citrussap), oden mee te maken, aan stoofgerechten toe te voegen of het op zichzelf stoven in een saus op basis van sojasaus, mirin, sake en eventueel suiker. Stoven is veelvoorkomend in Japan, en van alle bereidingen voor Daikon is stoven ook het meestvoorkomend. Tevens wordt het vaak in combinatie met vlees bereid, zoals bijvoorbeeld met kip teriyaki. De favoriete combinatie is echter bij uitstek Daikon en spek (of ander varkensvlees).

Gestoofde gerechten worden in het Japans 'nimono' genoemd. Gestoofde Daikon is aldus bekend onder de naam 'Daikon no nimono'. Door Daikon te stoven wordt het boterzacht en ontstaat er een natuurlijke zoete smaak in de radijs. Niet alleen veranderd de eigen smaak bij stoven, ook absorbeert het de smaken van de stoofsaus.

In dit recept wordt gebruik gemaakt van typisch Japanse smaken van de altijd terugkerende combinatie van sake, mirin en sojasaus, als saus om de Daikon in gaar te stomen. De Daikon wordt eerst omwikkeld met spek, bedekt met wat bloem en knapperig gebakken. In principe is het de bedoeling dat de saus helemaal ingekookt raakt tijdens het garen. De saus is echter erg lekker om over vers gestoomd rijst te gieten, dus wat extra saus maken is geen gek idee!

Voor 4-5 personen als klein bijgerecht:
- 5 cm daikon
- 10 plakken bacon
- 2-3 tl bloem
- 2 tl olie
- 50 ml water
- 1 el sojasaus
- 2 tl sake
- 1 tl mirin
- 1 el suiker

• Snijd de daikon in halve manen van ca. 1 cm dik, wikkel ze in spek en bestrooi ze met wat bloem.
• Verhit een heel klein scheutje olie in een pan en bak de daikon aan beide kanten goudbruin en knapperig.
• Draai het vuur zachter, doe alle overige overige ingrediënten in de pan en laat het ca. 10 minuten simmeren met de deksel op de pan.
• Als het goed is, is de saus nu grotendeels verdwenen. Dien indien er toch nog over is de Daikon op in de saus, het is een heerlijke saus voor over de rijst.

Itadakimasu!

Voor een overheerlijk Koreaan recept met Daikon, klik hier! Daikon soep, Muguk

Traditionele Marokkaanse runder tajine met pruimen en amandelen

Geleerd van een vrouw geboren en getogen in de Marokkaanse stad Marrakesh. Geen enkel Marokkaans restaurant kan op tegen de kookkwaliteiten van een passievolle Marokkaanse vrouw in haar eigen keuken, en ik voel me dan ook vereerd dat ik het recept van een van deze vrouwen zelf heb mogen leren!

Hoewel een tajine gerecht in Marokko zelf natuurlijk het beste smaakt, is deze vrijwel exact in 'ons Nederland' na te bootsen. De ingrediënten zijn makkelijk in huis te halen en het bereiden zelf is ook geen totale abracadabra.

Ingrediënten voor 2-3 personen:
- 500 g rundvlees in grote stukken
- 1 kleine (rode) ui, fijn gesnipperd
- 2 tl gember poeder
- 1/2 tl grof gemalen zwarte peper
- 1 tl kurkuma
- 1/2 tl ras el hanout
- 10 suikerklontjes
- mespuntje saffraan
- 1 stokje kaneel
- bosje peterselie en koriander

Pruimen, amandelen en opmaak:
- 8 gedroogde pruimen
- 1/2 klein stokje kaneel
- 8 suikerklontjes
- handje amandelen
- sesamzaadjes

Vlees

• Voeg de ui en de kruiden t/m de kurkuma toe aan het vlees, verhit een flinke scheut olie in een hoge pan en bak het vlees rondom goed aan. 
• Voeg een laagje water, zout naar smaak, de kurkuma en de suiker toe aan de pan en laat het met de deksel erop 10 minuten op medium hoog vuur koken.
• Haal de deksel van de pan en voeg de peterselie en koriander, de saffraan en het kaneelstokje toe. Giet heet water in de pan tot het het vlees onder water staat en laat het geheel koken voor 45 minuten met een deksel op de pan.
• Haal de deksel van de pan en laat de saus goed inkoken. Er moet ongeveer 10 el vocht overblijven.

Pruimen en amandelen

• Breng de pruimen in een laag water met de suiker en het stukje kaneel aan de kook en laat ze in 25 zacht koken tot er tevens een dikke stroperige substantie is ontstaan. Eventueel in de tussentijd kleine beetjes water toevoegen om aanbranden te voorkomen.
• Frituur de amandelen tot ze licht kleuren of rooster ze in een droge koekenpan. 

Opmaak

• Leg de stukken vlees in de tajine, lepel de saus erover en verdeel vervolgens de vruchten, gevolgd door de amandelen. Strooi de sesamzaadjes over de vruchten, verhit de tajine nog even met de deksel erop en dien op met (vers gebakken, Marokkaans) brood.

Japans gestoofde aardappel en rundvlees, Nikujaga 肉じゃが

Nikujaga is een echte Japanse rustieke klassieker. Het bestaat over het algemeen uit rundvlees, ui, wortel, aardappelen gekookt slash gestoofd in een zout-zoete saus. Er zijn daarbij vier componenten waarmee men kan afwijken van deze basis. Zo wordt Nikujaga ten eerste soms bereid met boontjes erbij. Japanners zijn net als Koreanen gek op kleurrijke gerechten en het toevoegen van boontjes zorgt zeker voor een kleurrijk Nikujaga-feestje op je bord. Ook wordt er soms varkensvlees in plaats van rundvlees gebruikt of voegt men Shirataki noedels toe. Tot slot is er ook ruim verschil te zien in de hoeveelheid saus die gebruikt wordt bij het bereiden van mens' eigen versie van Nikujaga.

Nikujaga is een zeer gemakkelijk gerecht om te maken; je kunt dan ook verwachten dat de meeste Japanners wel weten hoe ze een goede Nikujaga op tafel moeten zetten. Sterker nog: verhaal gaat dat Japanse vrouwen vroeger zelfs aan de hand van hoe goed zij hun Nikujaga bereidden werden beoordeeld. Het is in elk geval een zeer passend gerecht om onder de knie leren te krijgen als je graag wat ervaring wilt opdoen met Japans koken.

Het wordt over het algemeen vaak in de winter gemaakt omdat het een echt hartverwarmend gerecht is. Soms wordt het als klein bijgerecht geserveerd bij een ander hoofdgerecht of andere meerdere kleine gerechtjes en soms wordt het als hoofdmaal geserveerd met een kom rijst en een kom misosoep.

Ingrediënten voor 2-3 personen:
- 200-250 g rundvlees
- 200 g ui
- 150 g wortel
- 350 g aardappel
- 250 ml water
- 1/4 tl dashi poeder
- 2 el sake
- 2 el sojasaus
- 3 el lichtbruine suiker
optioneel: 100 g Shirataki noedels

• Optioneel: Kook de noedels volgens de aanwijzingen op de verpakking.
• Snijd het rundvlees in zo dun mogelijke kleine plakjes. Verhit een scheutje olie in een ruime pan en bak hierin het rundvlees op een matig vuurtje rondom aan.
• Schil ondertussen de aardappels en snijd deze in stukken ter grote van 2 1/2 cm. Snijd de uien in 8 stukken en de wortel in slordige blokken.
• Voeg als het vlees niet meer rood is de gesneden aardappels(, noedels) en groenten toe, roer het kort om en voeg dan alle overige ingrediënten toe. Breng eventueel op smaak met een beetje zout.
• Roer opnieuw, breng aan de kook, draai het vuur zachter, doe een deksel op de pan en laat 15 minuten zachtjes pruttelen. 
• Haal de deksel van de pan en laat nog 30 minuten inkoken.

Pandan flensjes met palmsuiker kokosvulling, Dadar Gulung

Deze jongens rollen al jaren zo nu en dan uit de keuken. Dat ik er nooit eerder over geschreven heb is eigenlijk schandalig want wat zijn ze lekker zeg! Ik besefte me het toen ik ze op tv voorbij zag komen. Deze Indonesische pannenkoekjes, ook wel kuih gulung genoemd, komen rechtstreeks uit de hemel. Ze worden ook wel eens met rijstmeel gemaakt, maar het komt in elk geval altijd neer op een beslag van kokosmelk, meel of bloem van een soort en pandanextract. De vulling bestaat vervolgens uit een mengsel van kokos en palmsuiker, waar soms ook pandan aan toe wordt gevoegd, maar dat is geen vereiste.

De gevulde flensjes zijn enorm populair in Maleisië en Indonesië. Ze worden daar overal op straat verkocht, met name in en in de buurt van grote markten. Ook in Nederland krijgen ze steeds meer bekendheid. De Oosterse keuken was sowieso al meer geliefd geraakt in het westen, maar met de komst van de food festivals is die populariteit alleen maar meer gegroeid. Daar krijgt iedereen de kans om op een leuke en gezellige manier met kleine (en onbekende) gerechtjes uit het buitenland kennis te maken. 'Dadar gulung' is een perfecte snack wat dat betreft, en zeker het proberen waard. Maar waarom wachten tot een food festival als je ze ook lekker zelf kunt maken?

Ingrediënten voor 10 flensjes:
- 300 ml kokosmelk
- 1 ei
- 120 g bloem
- 1 el maizena
- 1/8 tl zout
- 1/4 tl pandanpasta of 6 pandanbladeren 
Vulling
- 100 g kokos
- 50 g palmsuiker
- 1 el water

• Maak de vulling door de hiervoor bestemde ingrediënten al roerend in een pannetje op te warmen tot er een kleverig mengsel ontstaat. Haal van het vuur en zet opzij.
• Maak het beslag door alle ingrediënten voor de flensjes te mengen. Als je met verse pandanbladeren werkt, maal de bladeren dan met 3 el water fijn in een blender voor een minuut, haal het door een zeef en gebruik het residu.
• Verhit een beetje olie in een pan met platte bodem en voeg als deze heet genoeg is 2 ruime el beslag toe. Spreid het beslag snel uit met de achterkant van de lepel tot een platte schijf en bak op deze manier pannenkoekjes tot het beslag op is. Voeg indien nodig tussendoor opnieuw kleine beetjes olie toe aan de pan.
• Vul de pannenkoeken met de palmsuiker kokosvulling en vouw ze op dezelfde wijze op zoals je ook springrolls opvouwt.

Authentiek Chinees sweet & sour varkensvlees, 糖醋排条

De laatste avond van mijn volle dag in China vorige maand besloot ik om mezelf uitgebreid te trakteren om meerdere redenen. Ten eerste was ik mijn hele verblijf nog niet uiteten geweest. Het is immers echt waar, het beste eten in China vind je gewoon op straat. Een andere reden was dat ik nog veel te veel RMB over had. Ik heb zowaar best wat moeite moeten doen mijn geld op te krijgen. Alles is zó gigantisch goedkoop. Een hele dag goed eten en drinken (lees: goed en veel) hoeft niet meer dan 5 euro te kosten.

Zo gezegd zo gedaan. Ik schoof aan bij het kleinste restaurantje ooit, wat volgens locals een goede keuze zou zijn. Zij zaten dan ook op krukjes op straat bij de deur te wachten op een plekje. Dat kan alleen maar goeds beloven besloot ik, en dus stal ik snel het laatste krukje. Toeval wilde dat ik daar een Shanghainees, en een vriend van hem, ontmoette die aan dezelfde school gestudeerd had als ik, in Nederland! Huh?! Nadat ik mijn gehele verblijf misschien 5 woordjes Engels had gehoord was er zowaar iemand die wist wat een frikandel speciaal was. Onverwachts deelde ik dus mijn vrijgekomen tafel met twee zeer aardige jongemannen. Op zijn Chinees aten zij van mijn gerechten en ik van die van hen. I considered myself a very lucky girl...

Het gerecht in het restaurant.

Terwijl we buiten wachtte op een plekje moesten we al een keuze maken voor wat we wilden eten als we eenmaal aan de beurt waren. Ik had mijn 3 gerechtjes al gekozen (waarvan later bleek dat je daar een weeshuis mee had kunnen voeden, maar goed dus dat ik mooi kon delen nu). Toen ook mijn tafelgenoten 4 gerechtjes gekozen hadden was het nog 10 minuten wachten voor we aan konden schuiven. Een van de gerechtjes was de zoet zure varken, en dat bleek een ware topper te zijn. Het restaurant staat bekend om wijze waarop zij de Shanghaineese keuken representeren, en ik snap na die avond goed wat daar mee bedoeld wordt.

Dit recept is gek genoeg bijna té simpel om ook thuis te maken. Als je een Chinees vraagt hoe het moet of op internet Chinese recepten doorneust word je niet veel wijzer. Er staat altijd een lijst met ingrediënten, en daarachter staat dan: 'zoveel als nodig'. Dat kan frustrerend werken, ja, maar eigenlijk is dat wel de kunst van koken. Niet dat lijstje als een zombie afwerken, maar lekker je eigen smaakpapillen in werk stellen en vertrouwen en vervolgens aanpassen waar dat nodig is. Er kan dan ook weinig misgaan bij dit recept. Natuurlijk wordt er in een land als Nederland wel wat meer verwacht van een receptenschrijver. Daarom heb ik voor jullie opgeschreven hoe je de lekkerste authentieke Chinese varkensreepjes thuis maakt. Dit soort recepten zijn ultiem: super smaakvol en toch easypeasy.

Ingrediënten voor 4 personen als bijgerecht:
- 1 mooi stuk varkensvlees a 350 g
- 1/2 tl bakpoeder
- maizena, zoveel als nodig (ongeveer 22 g)
- 1 tl gember
- 1/2 tl zout
- 1/4 tl msg, optioneel
- 1 el rijstwijn
- 1 ei
- 3 el azijn
- 3 el suiker
- 1 tl sojasaus
- 1 el maizena + 2 el water

• Dep het vlees droog. Maak allemaal inkepingen met een scherp mes aan beide zijden van het vlees en snijd het vervolgens in reepjes van 3x1 cm.
• Marineer het vlees in het bakpoeder, zout, msg, maizena, gember, rijstzijn en het ei voor tenminste een halfuur.
• Haal na het marineren het vlees uit de koelkast en laat het tenminste 10 minuten weer wat op kamertemperatuur komen.
• Verhit een bodempje olie op hoog vuur in een wok. Voeg pas als de olie goed heet is de gemarineerde vleesreepjes toe. Blijf goed roerbakken op hoog vuur tot het vlees helemaal gaar en krokant geworden is. Schep het vlees uit de pan en laat uitlekken.
• Voeg in het overgebleven bakvet de suiker en azijn toe, laat even bubbelen en voeg dan het vlees weer toe samen met de sojasaus voor wat kleur.
• Voeg om een wat mooiere saus te krijgen het maizenapapje toe en haal van het vuur wanneer de saus dik genoeg geworden is. Eventueel op smaak brengen met een extra snufje zout.

Roerbak van gehakt en doperwten in zoete zwarte bonen saus

Dit gerecht is een makkelijk te maken Chinees comfort maal. Je zou kunnen zeggen dat het het meest weg heeft van de Cantonese keuken, gezien het gebruik van de ketchup. Dit blijkt toch wel kenmerkend te zijn voor de keuken uit het Kanton gebied dat aan de kust ligt, met name Shanghai. Zo klinkt het gerecht 'zoet zure spare ribs' vast niet onbekend in de oren. Het gerecht is van origine een Chinees gerecht. In de Cantonese keuken wordt het echter met ketchup bereid, maar in de rest van China laten ze de flessen ketchup liever buiten de keuken, en bereiden ze hetzelfde gerecht dus met andere ingrediënten.

Desondanks is ketchup wel degelijk een authentiek Chinees ingrediënt dat niet pas recentelijk gebruikt wordt. Sterker nog, het is zelfs ontstaan en China, en door westerlingen vanuit hier mee naar huis genomen. Het recept dat we vandaag de dag als ketchup kennen is natuurlijk niet dezelfde als die van toen, maar is sterk veranderd door de jaren heen.

De eerste in de ketchup-familie bestond uit een gepekelde vis zoutoplossing of saus. Later werden ook andere groenten en bonen ingelegd en tot pasta's gemaakt, die vervolgens door Chinese handelaren mee werden genomen naar Maleisië en Indonesië. Hier wordt met name 'ketjap', een van de vele soorten ketchup, vandaag de dag veel gebruikt.

In de 16e eeuw werd ketchup door Nederlandse en Engelse handelaren per zeilboot naar Europa gebracht, waar het vanaf dat moment snel populair werd. De reden dat het de reizende handelaren zo aansprak was onder andere het feit dat het zo lang goed bewaard bleef onderweg.

Door de eeuwen heen is het recept voor ketchup sterk veranderd. De eerste imitaties van ketchup werden gemaakt met gefermenteerde walnoten of champignons. Je kunt deze nog steeds verkrijgen bij hele ouderwetse verkoopadressen. Het bestond van origine dus helemaal niet uit tomaten. Het eerste officieel gepubliceerde tomaten ketchup recept waar we weet van hebben dateert uit 1812, en is afkomstig uit Amerika.

Nou, goed, dat was een zeer verkorte versie van de historie van ketchup. Je zou kunnen zeggen om het verhaal concluderend af te sluiten, dat 'vissaus' China als ketchup heeft verlaten, en dat ketchup zijn terugkeer naar China heeft gemaakt in de gedaante van 'tomatensaus'.

Ingrediënten voor 2 personen:
- 2 1/2 el gefermenteerde zwarte bonen
- 4 el ketchup (60 g)
- 1 el oestersaus (15 g)
 -1 el gember
- 1 el knoflook (4 teentjes)
- 1 el lente ui, wit deel, dunne ringetjes
- 1 tl bezinksel van chili olie of 1 rode gehakte chili
- 175 g varkensgehakt
- 120 g doperwten, bevroren
- 1 el Shaoxing wijn
- 1 tl suiker

• Spoel de bonen goed om onder koud water en meng ze met de ketchup en oestersaus.
• Hak de gember, knoflook en het wit van de lente ui fijn. Verhit een scheut olie in een wok op heet vuur en fruit de gember, knoflook en lente ui aan.
• Voeg zodra de inhoud van de pan goed begint te ruiken en het een beetje glazig wordt (1 - 1:30m), het gehakt toe, gevolgd door de suiker, het bezinksel en de rijstwijn. 
• Voeg als het gehakt rul is de doperwten en 75 ml water toe. Als de doperwten goed heet zijn en de saus een klein beetje ingekookt is, is het klaar. Proef of het nog wat nodig heeft en voeg dit eventueel toe. De saus moet nog een beetje soepig zijn. Nadat de pan van het vuur komt zal het nog iets verder indikken.

Custard buns

Custard is iets wat je overal ter wereld wel in een zekere vorm terugvindt. Wij aten vroeger op zondag vaak soep, een goed stukje vlees en dan als afsluiting een verrukkelijk toetje. Griesmeel, een bolletje ijs, een plakje ijstaart, rijstepap, gortepap of natuurlijk, ra-pa-pa ra-pa-pa: custard! Dit dan gewoon op zich, maar ook heel soms met vruchtjes. Goede herinneringen dus, dat zeker.

Maar custard hoeft helemaal niet perse als pudding/nagerecht gegeten te worden natuurlijk. Toen ik in Portugal woonde was ik gek op de zondige pastéis de Belém of pastéis de nata, wat letterlijk zoiets betekent als roomtaartje. In Aziatische landen vind je deze custardtaartjes ook, maar veel vaker nog kom je daar custardbroodjes tegen. Het zijn de welbekende Chinese Mantou broodjes, die vaak gevuld zijn met de sappigste vlees vullingen of gezouten eidooiers, maar dus ook met zoete vullingen zoals rode bonen pasta of custard.

De broodjes zijn in vrijwel elke Chinese supermarkt voorverpakt in plastic te vinden, maar als je deze koopt loop je wel het risico dat ze iiiietwat tegen kunnen vallen. Gelukkig worden ze ook wel op straat verkocht, waar ze ze bereiden waar je bij staat. Meestal worden ze gestoomd in grote aantallen, maar ook worden ze weleens gebakken. In dit recept bak ik deze verrukkelijke zoete versnapering. Het deeg krijgt hierdoor een lekker smaakje en een krokant laagje aan de buitenkant. Als je ze echter helemaal laat afkoelen zijn ze net zo zacht als een wit puntje. Het is maar net wat je voorkeur heeft, maar denk even in: een heerlijk vers broodje gevuld met romige warme custard, dat is hoe dan ook genieten!

(P.s. aan het einde van dit bericht vertel ik je ook hoe je ze in de oven kunt bakken.)

Ingrediënten voor 6 custard buns:

Custard
- 250 ml melk
- 15 g boter
- 3 eidooiers 
- 55 g suiker
- 15 g boter
Broodjes
- 55 g meel
- 200 g bloem
- 1 1/2 tl gist
- 40 g suiker
- 1/4 tl zout
- 40 ml water
- 62 g melk
- 1 ei
- 32 g boter

• Verwarm de melk in een klein pannetje, voeg de boter toe en laat volledig smelten.
• Klop de eidooier romig met het suiker en het cake meel, giet de hete melk erbij en roer het tot een egaal mengsel. Giet het door een zeef terug in de pan, warm het opnieuw op en laat het mooi indikken tot een mooie custard.
• Haal de pan van het vuur en duw een vel vershoudfolie over het oppervlak van de pudding en prik er twee gaatjes in. Zet opzij, laat het 30 minuten rusten en laat het vervolgens algeheel afkoelen en opstijven in de koelkast.
• Zeef de meel, bloem en het zout boven een kom en mix het met de suiker en de gist.
• Warm het water en de melk op, maar laat het niet koken.
• Meng de warme vloeistoof en het ei met de droge mix en kneed het tot er een soepel en elastisch deeg ontstaat. Voeg dan de boter toe en kneed het opnieuw tot elastisch.
• Doe het deeg in een kom en dek het goed af met plastic folie voor ongeveer 1 1/2 uur of tot dat het in volume verdubbeld is.
• Druk alle ontstane gas bubbels uit het deeg en snijd het in 6 egale stukken en laat het opnieuw voor 15 minuten afgedekt staan. 
• Haal de custard uit de koelkast en verdeel het in 6 gelijke porties.
• Rol het eerste stuk deeg uit, plaats er een portie custard in en vouw hem dicht. Doe hetzelfde met de overige stukken deeg en custard en laat de broodjes een laatste keer voor 15 minuten afgedekt rijzen. 
• *Verhit een ruime pan op laag tot medium vuur, leg de broodjes per 3 erin en dek de pan af met een deksel. Draai de broodjes om als de onderkant een goudbruin en krokant korstje gekregen heeft en bak de andere zijde tot dezelfde kleur en textuur ontstaan is (ongeveer 8 minuten per kant). Haal de deksel zo min mogelijk van de pan om te voorkomen dat het deeg van binnen rauw blijft.
• De buns zijn warm het lekkerst, maar laat ze wel tenminste 10 minuutjes afkoelen. Custard blijft namelijk lang erg heet.

*Bak de broodjes in een voorverwarmde oven voor ongeveer 10 minuten op 210 graden.
**De broodjes zijn het lekkerst als ze nog warm zijn. Als je ze op een later moment wilt eten is het lekker om ze opnieuw even te bakken of in de oven te verwarmen tot ze weer een krokant korstje hebben. Als ze helemaal afgekoeld zijn zijn ze net zo zacht als een wit bolletje, ook lekker natuurlijk!

Banaan kruimelcake

Deze cake stond al maanden in de wacht, en wat een schande is dat! Zonder twijfel is dit de lekkerste cake die ik ooit gemaakt, nee wacht, misschien wel de lekkerste die ik ooit gegeten heb. Je zou me erop kunnen betrappen dat ik dat al eens eerder heb gezegd van een andere cake. Desondanks ben ik geen leugenaar. Ik ben leergierig en veel oefenen en fijnproeven kan er heus voor hebben gezorgd dat ik een trapje omhoog geklommen ben op de cake-expert ladder.

Dit is niet een recept voor bananenbrood, er is wel degelijk een verschil tussen een bananencake en een bananenbrood, hoewel ik het onderscheid niet meer zo duidelijk is te maken in de alledaagse bananenbrood en -cake recepten. Dit recept bevat in elk geval voldoende suiker om het een cake te mogen noemen. Toch bevat het nog altijd niet zoveel suiker als een reguliere cake, gezien de bananen ook al de nodige suikers en zoetheid leveren. Voor mijn recept van bananenbrood (met cheesecakevulling) - waarvan het beslag een lagere bloem tot suikerverhouding heeft - verwijs ik je overigens graag door naar hier!

Het geheim van deze cake? Dat zijn er een aantal. Ten eerste de kleine hint van kruidnagel. Kaneel en banaan zijn goede vrienden, maar ik vind dat kaneel in cakes niet altijd goed uitpakt en kruidnagelpoeder en banaan gaan ook verrassend goed samen. Met kruidnagel moet je echter ook niet te enthousiast aan de haal gaan, het is al snel overheersend. Een tweede punt is dat er in de cake zelf blanke suiker gaat, maar voor de topping bruine suiker gebruikt wordt. Blanke suiker is een betere keuze in een cake-beslag dan bruine suiker. Het geeft een wat lichtere vanille-achtige smaak, waar als je bruine suiker gebruikt de smaak meteen wat zwaarder en donkerder wordt. Bruine suiker in combinatie met pecannoten is echter verrassend goed en juist door het als topping te gebruiken geeft het een heerlijke toevoeging die in samenwerking met de nootjes net wat extra's aan de cake geeft. Een derde en de belangrijkste aanpassing is de aanpassing van temperatuur terwijl de cake in de oven staat. Bakken met banaan kan best tricky zijn. De cake kan eerst een mooi randje krijgen door de eerste helft op 175 graden te bakken. Door de temperatuur halverwege het bakproces wat te verlagen krijgt het precies de goede tijd en temperatuur om de juiste consistentie aan de binnenkant te krijgen.

Er zit niks anders op. Om erachter te komen of ik gelijk heb zul je het toch echt zelf een poging moeten wagen! Ik heb er alle vertrouwen in. Plus, er is niks fijners dan de geur die uit de oven komt als deze cake in wording is...!

Ingrediënten voor een cake á 8-12 porties:
- 180 g bloem
- 1/8 tl kruidnagelpoeder
- 1/2 tl baking soda
- 1 tl bakpoeder
- 1/4 tl zout
- 75 g ongezouten boter
- 90 g suiker
- 1 ei
- 1 tl vanille
- 375 g bananen, geprakt
- 60 g yoghurt
- 40 g bruine suiker
- 60 g pecannoten

• Verwarm de oven voor op 175 graden en vet een vorm in. Hak de pecannoten grof, meng dit met de bruine suiker en zet opzij.
• Zeef de eerste 5, droge ingrediënten bij elkaar in een ruime kom.
• Klop de boter romig met de suiker en voeg dan het ei, de vanille, bananen en yoghurt toe en mix goed door elkaar tot een egale massa.
• Schenk in 2 delen de vloeibare massa bij de droge ingrediënten en roer dit tot een zo glad mogelijk beslag.
• Schenk het beslag in de vorm, verdeel de bruine suiker met pecannoten erover en zet de vorm in de oven.
• Verlaag na 25 minuten de temperatuur naar 125 graden zonder deze te openen en bak de cake nog een 35 minuten (in totaal een uur).
• Check met een satéprikker of de cake gaar is. Deze moet er na het insteken droog uitkomen. Wacht tenminste 8 minuten voor het insnijden.

Japans gestoofde aardappeltjes in zoete saus

Ingrediënten voor 2 kleine porties/bijgerecht voor 2 personen:

- 250 g kleine aardappels
- 1 1/2 el mirin
- 1 1/2 el sake
- 1 1/2 el donkere sojasaus
- 1 1/2 tl suiker
- 70 ml water

• Was de aardappeltjes. Laat sommigen heel, halveer andere voor wat afwisseling.
• Meng alle ingrediënten samen in een pan en breng aan de kook. Draai zodra het kookt het vuur laag en dek af met een deksel voor 13 minuten.
• Neem na 13 minuten de deksel van de pan en zet het vuur wat hoger om de saus mooi in te laten dikken tot een stevige saus.
• Serveer de aardappeltjes overgoten met de saus en garneer ze eventueel met wat zwarte peper en gehakte lente uitjes.

Deze aardappeltjes blijven tot 3 dagen goed in de koelkast.

Zoete Matzo Brei (gebakken matzes met roerei)

Matzo Brei, waar te beginnen? Bij ons in Nederland zijn matzes een geliefd product op de paastafel. Wij eten ze over het algemeen met suiker, kaas of ei. Matzes zijn echter van origine onderdeel van de Joodse keuken. Er wordt zelfs meerdere keren naar gerefereerd in de Torah. Het wordt gedurende het hele jaar gegeten, maar met name rond Pesach. Er zijn wel strengere eisen aan de kosher matzes die gegeten worden met Pesach. Deze moeten bestaan uit enkel bloem en water (en bij uitzondering ei) en het bakproces mag tot 18 minuten kosten, terwijl de matzes normaal wel wat diverser mag zijn.

Matzo Brei is een gerecht van matzes en roerei, dat zowel zoet als hartig kan zijn. Ik heb inmiddels varianten gezien met gekarameliseerde ui en bieslook of peterselie, met banaan en chocolade, met kaneel en suiker en eventueel appel, met ananas en mint, met bacon en maple syrup, met kersen, pizza-versies, maar het lekkerste is misschien nog wel de simpele Matzo Brei, waar je zelf naast kunt serveren wat je blieft. In onderstaand recept laat ik zien hoe je deze simpele Matzo Brei zelf thuis maakt. Ik zelf top ze af met wat poedersuiker en geef er jam en crème fraîche bij, maar appelmoes of roomkaas zou ook een prima optie zijn.

Dit gerecht is ideaal voor een overschot aan matzes na de paasdagen. Vaak worden matzes snel zacht, ze zijn moeilijk goed en knapperig te bewaren. Voor dit gerecht is het niet nodig dat de matzes knapperig zijn, in tegendeel, dus zo kun je er heerlijk nog wat langer van genieten.

Ingrediënten voor één portie:
- 1 grote matze
- 1 el boter
- 2 eieren
- 1 el melk
- snufje zout en peper
- 1 tl suiker
om te serveren: crème fraîche, poedersuiker, jam

• Verhit de boter in een pan tot goed heet. Houd ondertussen de matze circa 20 seconden onder warm water tot hij zacht, maar nog niet sompig geworden is.
• Breek de matze is stukken en bak ze in de hete boter voor 2 minuten.
• Kluts in de tussentijd de eieren luchtig met de melk, suiker en een snufje zout.
• Voeg de eieren toe aan de pan en bak een roerei. Haal de pan van het vuur als er bijna geen vloeibaar ei meer is, en blijf van het vuur roeren tot het ei volledig gestold is.
• Strooi wat peper over de Matzo Brei en serveer het met wat poedersuiker, crème fraîche en jam of andere toppingen naar keuze.

Bananenbrood met cheesecake vulling

Jaja, ik ben bij lange na niet de enige die er tegenwoordig een favoriet bananenbrood recept op na houdt. Dit is de mijne, maar dan met een extraatje...! Sommigen houden er van om hun bananenbrood zo super zoet te eten dat het meer op bananencake lijkt. Nu houd ik ook best van een beetje zoetigheid, maar ook van mijn gezondheid. Omdat ik geen extreme health-freak ben ga ik graag een beetje tussen de twee extremen inzitten. Dit bananenbrood is dus wel degelijk zoet, maar niet zo erg dat je tanden er zeer van gaan doen en het gezonde idee van een brood met fruit erin toch nog een beetje bewaard blijft. De meeste van het zoete is trouwens van de bananen zelf afkomstig, waarvan bijna het dubbele gewicht t.o.v. het bloem gebruikt wordt.

Dan het extraatje. Roomkaas is een van mijn favoriete ingrediënten om te gebruiken bij koken en bakken. Om mijn bananenbrood zo eens in de zoveel tijd wat op te leuken gebruik ik een soort van cheesecake vulling. Nu, als je dit doet schuif je natuurlijk wel wat meer op naar het ene extreem, maar hey, dat mag best zo nu en dan!



Het brood zelf heeft een hele zachte en fijne structuur en zal dat ook vrij lang behouden, mits je hem goed bewaard. Op kamertemperatuur blijft een brood tot 2 dagen min of meer zoals hij was toen hij uit de oven kwam. Bewaar hem in een papieren zak of wikkel hem in folie en leg hem bij voorkeur in een brooddoos of in een keukenkastje. Ik ben er zelf geen fan van, maar bewaar je hem liever in de koelkast, zorg dan dat je het brood inpakt in een luchtdichte  bak of een speciale zak. Op deze manier zou het brood tot 7 dagen goed moeten blijven. Zelf snijd ik het brood graag in plakken, doe het in een luchtdichte zak of zakjes en bewaar het in de vriezer. Zo heb je altijd ontbijt achter de hand. Wel even op temperatuur laten komen natuurlijk. In de vriezer blijft het brood tot een half jaar bewaard, mits goed afgesloten bewaard.

Mijn laatste tip is om niet te dikke plakken te snijden. Het brood is ten eerste vrij zwaar en een plak kan dus vrij machtig zijn. Ten tweede doe je er gewoon lekker langer mee als je er kleinere plakjes van snijdt! (Als je er van af kunt blijven tenminste...)

Bananenbrood
- 430 g banaan
- 1/2 tl azijn
- 2 eieren
- 100 g suiker
- 1 tl vanille
- 90 g boter/85 g kokosolie, zacht
- 1/2 tl baking soda
- 1 tl bakpoeder
- 250 g bloem
- 1/2 tl zout
Roomkaasvulling
- 1 grote ei
- 130 g roomkaas (mager is oke)
- 60 g suiker
- 3 el bloem

• Verwarm de oven voor op 180 graden en vet een ruime broodvorm in.
• Mix de eerste 6 ingrediënten goed door elkaar. Doe hetzelfde met de volgende 4 ingrediënten, maar in een aparte, ruime kom en meng vervolgens beide door elkaar tot een egaal beslag.
• Mix voor de vulling eerst de suiker met het bloem, voeg dan de roomkaas toe en roer tot slot het ei erdoor. 
• Schenk de helft van het beslag in de vorm, verdeel hier de vulling over en schenk vervolgens het overgebleven beslag erover. 
• Zet de vorm voor 50 minuten in de oven en laat het brood vervolgens geheel afkoelen in de vorm.

Rozen vanille koekjes

Deze koekjes zijn net zo lekker als ze mooi zijn. Ik kocht ruim een jaar geleden op een middeleeuws feest in Vaassen rozenblaadjes. Je bent een kitchen elf, of je bent het niet. Ik vind het heerlijk om dit soort fairs af te neuzen en ga dan ook ieder jaar naar Elfia en soms ook naar Castlefest.
Goed. Vorig jaar was ik dus op een middeleeuwse fair en daar vond ik het meest schattige kleine stentje met de grootste verzameling aan kruiden, potjes, flesjes, zeepjes en dergelijke. Ik heb daar behoorlijk ingeslagen, want er werd een hoop verkocht wat je elders niet makkelijk kan krijgen en het was nog eens super goed geprijsd ook! Zo kocht ik ook rozenblaadjes. Ik had nog geen idee wat ik ermee zou doen, maar dat ik ze moest hebben was zeker.

Nu zijn we dus een jaar verder en heb ik ze eindelijk een goed lot weten te geven. Deze koekjes zijn enorm lekker. Naast dat ze versierd zijn met rozenblaadjes - die overigens natuurlijk eetbaar zijn - zit er ook een kleine hoeveelheid tijm door de koekjes zelf gebakken. Dit lijkt misschien een beetje gek, maar het gaat goed samen met de smaak van vanille en rozenblaadjes. Mocht je daar toch niet zo van overtuigd zijn; zonder zijn ze natuurlijk ook erg lekker!

Volgens mij kun je tegenwoordig op steeds meer plekken eetbare bloemen en dergelijke kopen. Toch zou ik graag de eer geven aan Eleoflora, de naam van het winkeltje waar ik de mijne vandaan heb. De eigenaresse en soms ook haar vriend staan het hele jaar door op verschillende fairs zoals die in Vaassen, maar ze hebben ook een eigen webwinkel.

Psst, tot slot nog even: het koekdeeg kan tot 3 maanden in de vriezer bewaard worden. Super handig voor die ene keer dat je onverwacht bezoek krijgt dus. Gewoon even snel uit de vriezer halen, snijden, 15 minuutjes de oven in en you're all set!

Ingrediënten voor 24 koekjes
- 75 g boter, zacht
- 130 g suiker
- 1 1/2 tl vanille
- 1/2 tl tijm blaadjes
- 1 ei
- 150 g bloem
- 1/4 tl zout
- 1/4 tl bakpoeder (met bruine suiker 1/8 tl soda)
- 70 g poedersuiker
- 1 1/2 tl melk
- 1/4 tl boter
- 1/2 tl vanille
- rozen blaadjes

• Mix de boter romig met de suiker en voeg daarna het ei en het vanille toe.
• Zeef boven een andere kom de bloem met het bakpoeder en het zout en spatel dit vervolgens om met het boter mengsel. Voeg ook de tijmblaadjes toe en kneed het tot een mooi koekdeeg. 
• Schep het deeg op een groot vel plastic folie en wikkel het tot een langwerpige 'worst' in het folie. Rol de uiteinden van het folie helemaal op, net zoals bij ouderwetse snoeppapiertjes en leg het in de vriezer voor tenminste 3 uur (tot een maand).
• Verwarm de oven voor op 180 graden en bekleed een bakplaat met bakpapier.
• Haal de tube uit de vriezer en snijd plakken van een 1/2 cm dikte. Leg de plakken op de bakplaat met minimaal 2 cm afstand en bak de koekjes in ongeveer 15 minuten.
• Laat de koekjes volledig op de bakplaat afkoelen en maak het glazuur door de poedersuiker met het melk, de boter, het vanille en een heel klein snufje zout te mengen. Smeer de bovenkant van de volledig afgekoelde koeken in met het glazuur en strooi er de rozenblaadjes over.

Carrot Cake Wafels

Weet je nog die extreme lading wortels waar ik het over had? Ik vertelde al dat ik het er niet bij had laten zitten. Afgelopen week deelde ik het eerste recept dat volgde uit de uitpuilende kast met wortels, namelijk een overheerlijke pinda wortelsoep. Dat bleek een succes recept en is meteen het best bekeken recept van de hele maand februari geworden!

Vandaag staan deze worteltjestaart-wafels op het programma, en die zijn ook zéker niet mis. Vroeger was wortel vooral iets waarvan ik wist dat het goed voor je ogen was en ik was ervan overtuigd dat ik bovennatuurlijk goed zicht zou krijgen als ik er extra veel van zou eten. Ik vond het dus niet per se heel erg lekker (met uitzondering van doperwtjes en worteltjes dan natuurlijk). Little did I know dat er ook dingen als worteltjestaart en dergelijke bestonden. Als me dat op die leeftijd verteld was had ik gedacht dat het een vies grapje zou zijn, net zoals het nummer uit sesamstraat over een taart met augurken ;). Nu ben ik gelukkig groot en wijs, en weet ik dat wortelen heerlijk zijn door taart, maar ook door wafels!

Ingrediënten voor 4 grote of 5 normale wafels:
- 80 g wortel, geraspt
- 2 el honing (40 g)
- 1 tl vanille

- 1 ei 
- 120 g bloem

- 1/2 tl kaneel
- 1/4 tl zout
- 1 1/2 tl bakpoeder
- 160 ml melk

• Verwarm het wafelijzer.
• Rasp de wortel en meng het met het vanille extract, de honing en het ei. Roer vervolgens de bloem, het zout, de kaneel en het bakpoeder erdoor. Voeg tot slot de melk toe en roer het net zo lang tot er een egaal beslag ontstaat.
• Vet het wafelijzer - als hij op temperatuur is - in en bak de wafels voor tenminste twee minuten zonder het ijzer te openen. Check even en verleng eventueel de baktijd. Herhaal tot het beslag op is.
• Garneer de warme wafels met wat extra wortelrasp en wat honing, poedersuiker of een suikervervanger.

*1 van 5 wafels geeft 147 calorieën en 28 koolhydraten.

*1 van 4 wafels geeft 184 calorieën en 35 koolhydraten.

Oatmeal Cookies

Havermout koekjes! Het internet staat er inmiddels bommetje vol mee, maar mijn blog had tot nog toe nog geen oatmeal cookie recept. Het is niet omdat ik trendy wil zijn, maar ook ik ben een van slachtoffers van het verzot zijn op haver, en daar horen natuurlijk ook die grote chewy koeken bij.

Eens in de zoveel tijd verwen ik mezelf met een big oatmeal cookie van de AH to go als ik weer eens op het station te wachten sta op mijn trein. Hoe lekker deze ook zijn, homemade wint altijd. Niet alleen zijn ze lekkerder, ook is het zo fijn als het hele huis er naar gaat ruiken. Het is ook een super leuk klein (groot) kado'tje voor iemand die het nodig heeft of gewoon omdat het kan!

De oventijd is altijd een beetje lastig voor te schrijven, gezien ieders oven anders is. Over het algemeen is een minuutje of 15 zeker wel nodig om in mijn oven deze koeken te bakken. De koeken zijn klaar om uit de oven te halen als het buitenste randje hard is en de binnenkant nog niet helemaal. Ga er vooral niet in zitten porren, maar haal de bakplaat uit de oven, check even en laat ze óf volledig afkoelen op de plaat, óf zet ze nog een paar minuutjes terug. Het afkoelen kan best even duren, dus je geduld wordt wel even op de proef gesteld. Als je eenmaal tenminste 30 minuten gewacht hebt, zul je zien dat de binnenkant nog wat door gebakken is doordat je ze op de hete bakplaat hebt laten liggen.

De suiker in deze koeken kun je best een beetje naar wens aanpassen. De eerste keer dat ik ze maakte gebruikte ik in totaal 200 g suiker, maar dit vond ik zelf te zoet. In dit recept heb ik het niet aangepast. Ik zelf maak ze nu met 20 g minder en dan zijn ze nog steeds relatief zoet. Voel je vooral vrij om de hieronder aangegeven hoeveelheid wat te verlagen, maar als je een echte zoetekauw bent kun je het gewoon bij 200 g laten. Succes!

Ingrediënten voor 10 grote koeken:
- 75 g bruine suiker
- 125 g blanke suiker
- 110 g zachte boter
- 1 ei
- 1/2 tl vanille
- 100 g bloem
- 150 g havermout
- 1 tl bakpoeder
- 1/4 tl baking soda
- 1/2 tl zout

• Verwarm de oven voor op 180 graden.
• Mix in een ruime kom de boter en de suikers door elkaar en voeg vervolgens ook het ei en het vanille extract toe. 
• Zeef in een aparte kom de bloem en meng dit met de havermout, zout, bakpoeder en zout.
• Roer nu het boter mengsel door het droge mengsel en kneed het tot een mooi deeg.
• Maak nu 10 gelijke balletjes en leg deze (evt. in 2 keer) op een met bakpapier bekleedde bakplaat. Bak de koeken voor 14-16 minuten, haal ze uit de oven en laat ze helemaal op kamertemperatuur komen op de bakplaat.

Aardbeien mochi, Ichigo Daifuku いちご大福

Een nieuwe post over een nieuwe variant op mochi! Er zijn erg veel recepten voor verschillende soorten mochi, en ik ben er dan voorlopig ook nog niet over uitgeschreven. Ik postte er eerder al eentje, namelijk Mitarashi Dango.

Daifuku is een heerlijke Japanse snack gemaakt van een deeg van glutinous rijstmeel, aardbeien en rode bonenpasta. Ze worden bestuift met een beetje aardappelzetmeel of tapiocameel zodat ze niet aan elkaar kleven, want deeg van rijstmeel is behoorlijk plakkerig!

Eerlijk is eerlijk, dit recept kan best een beetje een gedoe zijn voor de eerste keer. Toch is het zeker de moeite waard het een poging te wagen! Het verstandigst is om eerst het basisrecept voor mochi onder de knie te krijgen. Een link hiervoor naar een recept op mijn blog heb ik nog niet. Wel heb ik er al een stuk over geschreven dat al lange tijd in de wacht staat. Ik weet het, niet echt handig misschien. Maar! Er zijn genoeg basisrecepten op het internet te vinden, en ik beloof dat ik mijn eigen recept ook in de nabije toekomst zal delen.

Ingrediënten voor 8 stuks:
- 8 niet al te grote aardbeien

- 240 g rode bonenpasta

- 100 g glutinous rijstmeel

- 40 g suiker

- 150 ml water

- 2 el aardappelzetmeel / tapiocameel

• Was de aardbeien en haal het stronkje eraf. Verdeel de rode bonenpasta in 8 bolletjes van ca. 30 g.
• Bekleed iedere aardbei met het bonenmengsel, maar laat het puntige kontje vrij.
• Meng de rijstmeel met het suiker en het water in een magnetron bestendige kom, dek het af met een vel vershoudfolie en zet het voor 2 minuten op 600 watt in de magnetron. Roer het goed door en herhaal het proces, maar nu voor 30 seconden. Laat het afkoelen totdat het een temperatuur heeft dat je het kunt bewerken*.
• Bedek een werkvlak (en je handen) met wat aardappelzetmeel en leg hier het deeg op. Rol het uit tot een langwerpige platte strook en snijd het in 8 vierkantjes.
• Leg elke aardbei op een stukje deeg en vouw hem dicht. Rol er een soepele vorm van tussen beide handen.

Zoete miso broodjes, Amashoku 甘食

Miso krijgt - net als zoveel vroeger-alleen-in-Azië-bekende etenswaren - steeds meer bekendheid in Europa en de rest van het westen. Van miso soep of ramen miso hebben de meeste mensen inmiddels wel gehoord. Ook zijn er steeds meer mensen die sauzen en dressings maken met miso, of hun groenten erin wokken. Toch zal het verbazen dat er ook heerlijke zoete dingen mee te maken zijn. Van al die verschillende zoete recepten deel ik vandaag dit heerlijke miso broodjes recept.

Amashoku is heel makkelijk te maken met vrij simpele ingrediënten. Het is een brood waarbij geen fermentatie aan te pas komt. Ooit was het erg geliefd in Japan, maar tegenwoordig is het er steeds moeilijker te vinden, laat staan buiten Japan. Het zou zo'n 100 jaar geleden voor het eerst gemaakt zijn.

De zoete broodjes hoeven niet bij uitstek met miso gemaakt te zijn, maar de textuur is voor elk broodje hetzelfde. Het zit een beetje tussen koek, cake en brood in. De buitenkant is een klein beetje knapperig, net zoals muffins dat soms hebben, maar de binnenkant is meer zacht en cake-achtig. De smaak is zoet en boterachtig, hoewel er maar heel weinig boter in gaat. De miso geeft een heerlijke zoute smaak die desalniettemin niet overheersend is. In Japan is de balans tussen zout en zoet erg belangrijk, en dat zul je in deze broodjes goed kunnen herkennen.

Er zijn ook amashoku broodjes met verschillende soorten vullingen, maar toch is de simplicity van een eenvoudig amashoku broodje juist wat het zo goed maakt. De traditionele broodjes worden voor ze de oven ingaan aan bovenkant met een ingevet mes ingesneden in de vorm van een kruis. Ze komen dan met een mooie inkerving uit de oven. Als ik de broodjes voor anderen maak wil ik dat ook nog wel eens doen, maar vaak is het een snel go-to recept, dat ik vlug maak. Als ik een zoet miso broodje eet moet ik altijd even zitten om er echt helemaal van kunnen te genieten!

p.s. Ik vind de broodjes zoet genoeg met 165 g suiker, maar doorgaans wordt het broodje met wat meer suiker gemaakt. Afhankelijk van je persoonlijke voorkeur zou ik een hoeveelheid van 165 tot 180 g suiker aanraden.

Ingrediënten voor 10 broodjes: 
- 255 g bloem
- 32 g maizena
- 1 tl bakpoeder
- 1/2 tl baking soda
- 1/4 tl azijn
- 120 ml melk
- 45 g boter
- 170 g suiker
- 60 g miso
- 1 ei

• Verwarm de oven voor op 250 graden (235 hete lucht).
• Pak twee kommen. Meng het bloem met de maizena, baking soda en bakpoeder en zeef het zo'n vier keer van de ene naar de andere kom.
• Meng in een andere kom de miso, het suiker, de melk, de azijn, het ei en de boter goed door elkaar tot een egaal mengsel. Schenk dit bij de bloem en roer ook dit tot een egaal mengsel.
• Doe het beslag in een spuitzak en spuit 10 hoopjes deeg van ca. 6 cm breed op een bakplaat met bakvel. Ik gebruik twee treden, want er moet genoeg ruimte tussen het deeg zitten als het de oven in gaat.
• Bak de broodjes in 10 minuten gaar in de oven en laat ze helemaal afkoelen op de bakplaten.